Τώρα, αν συγχρόνως υπάρχουν μέσα και έξω από την Ελλάδα φωνές υπέρ της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, αν πληθύνονται οι προσωπικότητες που διατυπώνουν την άποψη ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν και πρέπει και αναδιάρθρωση να γίνει και κούρεμα του χρέους και αν ο λαός δεν αντέχει νέο πρεσάρισμα, οι φίλοι, συνεργάτες και προστάτες του κ. Γ. Παπανδρέου δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή.
Τον Γ. Παπανδρέου θέλουν. Ο οποίος ασκεί την πολιτική που επιθυμούν αδιαμαρτύρητα. Και ο οποίος υπερθεματίζει!
Αν, όμως, πιστεύουν, πράγματι, οι ιθύνοντες του ΔΝΤ, της Ε.Ε και της ΕΚΤ, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι κελεπούρι, ας τον καλέσουν να του αναθέσουν τη διοίκηση και του ΔΝΤ και της Ε.Ε. και της ΕΚΤ και του ΝΑΤΟ και του ΟΑΣΕ και του ΟΗΕ ακόμη ή και των ίδιων των ΗΠΑ και της Ευρώπης.
Μια παρόμοια μετακίνηση θα είναι σωτήρια για την Ελλάδα και, ενδεχομένως, και για την ανθρωπότητα. Τους τον χαρίζουμε, αν τον θέλουν πράγματι. Διότι, η μεν χώρα μας θα απαλλαγεί από τον κίνδυνο μιας γενικευμένης κοινωνικής έκρηξης, η δε ανθρωπότητα θα βρει τον τέταρτο δρόμο για το σοσιαλισμό.
Στο κάτω - κάτω, ο κ. Κ. Σημίτης, ο συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ο επί 8 και πλέον χρόνια πρωθυπουργός και ο Ελληνας που κατόρθωσε να εντάξει την Ελλάδα στην ΟΝΕ, παρά τα πολλαπλά διαρθρωτικά και δομικά της προβλήματα -ζητώντας αναδιάρθρωση- όλο και κάτι γνωρίζει περισσότερο από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ή τον κ. Σαχινίδη ή τον κ. Παμπούκη.
Αλλωστε, είναι κρίμα το πολιτικό δαιμόνιο του κ. Γ. Παπανδρέου να αναλώνεται περί τα χρέη μιας μικρής περιφερειακής χώρας, όταν τόσα προβλήματα ταλανίζουν την ανθρωπότητα. Ας φύγει να λύσει εκείνα. Κι εμείς θα βρούμε το δρόμο μας…
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Ο Λαός δεν αντέχει νέο πρεσάρισμα...
Τώρα, αν συγχρόνως υπάρχουν μέσα και έξω από την Ελλάδα φωνές υπέρ της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, αν πληθύνονται οι προσωπικότητες που διατυπώνουν την άποψη ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν και πρέπει και αναδιάρθρωση να γίνει και κούρεμα του χρέους και αν ο λαός δεν αντέχει νέο πρεσάρισμα, οι φίλοι, συνεργάτες και προστάτες του κ. Γ. Παπανδρέου δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή.
Τον Γ. Παπανδρέου θέλουν. Ο οποίος ασκεί την πολιτική που επιθυμούν αδιαμαρτύρητα. Και ο οποίος υπερθεματίζει!
Αν, όμως, πιστεύουν, πράγματι, οι ιθύνοντες του ΔΝΤ, της Ε.Ε και της ΕΚΤ, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι κελεπούρι, ας τον καλέσουν να του αναθέσουν τη διοίκηση και του ΔΝΤ και της Ε.Ε. και της ΕΚΤ και του ΝΑΤΟ και του ΟΑΣΕ και του ΟΗΕ ακόμη ή και των ίδιων των ΗΠΑ και της Ευρώπης.
Μια παρόμοια μετακίνηση θα είναι σωτήρια για την Ελλάδα και, ενδεχομένως, και για την ανθρωπότητα. Τους τον χαρίζουμε, αν τον θέλουν πράγματι. Διότι, η μεν χώρα μας θα απαλλαγεί από τον κίνδυνο μιας γενικευμένης κοινωνικής έκρηξης, η δε ανθρωπότητα θα βρει τον τέταρτο δρόμο για το σοσιαλισμό.
Στο κάτω - κάτω, ο κ. Κ. Σημίτης, ο συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ο επί 8 και πλέον χρόνια πρωθυπουργός και ο Ελληνας που κατόρθωσε να εντάξει την Ελλάδα στην ΟΝΕ, παρά τα πολλαπλά διαρθρωτικά και δομικά της προβλήματα -ζητώντας αναδιάρθρωση- όλο και κάτι γνωρίζει περισσότερο από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ή τον κ. Σαχινίδη ή τον κ. Παμπούκη.
Αλλωστε, είναι κρίμα το πολιτικό δαιμόνιο του κ. Γ. Παπανδρέου να αναλώνεται περί τα χρέη μιας μικρής περιφερειακής χώρας, όταν τόσα προβλήματα ταλανίζουν την ανθρωπότητα. Ας φύγει να λύσει εκείνα. Κι εμείς θα βρούμε το δρόμο μας…
Τον Γ. Παπανδρέου θέλουν. Ο οποίος ασκεί την πολιτική που επιθυμούν αδιαμαρτύρητα. Και ο οποίος υπερθεματίζει!
Αν, όμως, πιστεύουν, πράγματι, οι ιθύνοντες του ΔΝΤ, της Ε.Ε και της ΕΚΤ, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι κελεπούρι, ας τον καλέσουν να του αναθέσουν τη διοίκηση και του ΔΝΤ και της Ε.Ε. και της ΕΚΤ και του ΝΑΤΟ και του ΟΑΣΕ και του ΟΗΕ ακόμη ή και των ίδιων των ΗΠΑ και της Ευρώπης.
Μια παρόμοια μετακίνηση θα είναι σωτήρια για την Ελλάδα και, ενδεχομένως, και για την ανθρωπότητα. Τους τον χαρίζουμε, αν τον θέλουν πράγματι. Διότι, η μεν χώρα μας θα απαλλαγεί από τον κίνδυνο μιας γενικευμένης κοινωνικής έκρηξης, η δε ανθρωπότητα θα βρει τον τέταρτο δρόμο για το σοσιαλισμό.
Στο κάτω - κάτω, ο κ. Κ. Σημίτης, ο συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ο επί 8 και πλέον χρόνια πρωθυπουργός και ο Ελληνας που κατόρθωσε να εντάξει την Ελλάδα στην ΟΝΕ, παρά τα πολλαπλά διαρθρωτικά και δομικά της προβλήματα -ζητώντας αναδιάρθρωση- όλο και κάτι γνωρίζει περισσότερο από τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου ή τον κ. Σαχινίδη ή τον κ. Παμπούκη.
Αλλωστε, είναι κρίμα το πολιτικό δαιμόνιο του κ. Γ. Παπανδρέου να αναλώνεται περί τα χρέη μιας μικρής περιφερειακής χώρας, όταν τόσα προβλήματα ταλανίζουν την ανθρωπότητα. Ας φύγει να λύσει εκείνα. Κι εμείς θα βρούμε το δρόμο μας…
Κυριακή 17 Απριλίου 2011
Με μισοβυθισμένο καράβι μοιάζει το κυβερνών κόμμα...
Με μισοβυθισμένο καράβι μοιάζει το κυβερνών κόμμα, που οι βουλευτές του σαν τα ποντίκια επιχειρούν να μπουν στη βάρκα των… αντιδράσεων, με στόχο να διασωθούν την επόμενη μέρα.
Τα άλλοτε ερμητικά κλειστά στόματα ανοίγουν όλο και πιο συχνά τις τελευταίες μέρες και το νέο «Εθνικό Σχέδιο», σε συνδυασμό με την εμφανή αποτυχία του μνημονίου και την αλλεπάλληλη επιδρομή μέτρων, έχει φέρει πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στα πολιτικά τους όρια.
Παρ’ ότι κανείς προς το παρόν δεν ποντάρει σε οργανωμένη αντίδραση και πτώση της κυβέρνησης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, όλο και περισσότεροι βουλευτές υψώνουν φωνή επιχειρώντας να διατηρήσουν ψήγματα πολιτικής και ιδεολογικής αυτοτέλειας και ανεξαρτησίας, με προφανή στόχο τη διάσωσή τους από μια διαβρωτική διακυβέρνηση και μια κυβέρνηση σε πτωτική τροχιά.
Ο πρωθυπουργός, σαν αναστενάρης, προσπαθεί να μην πατήσει τα αναμμένα κάρβουνα που απλώνουν μπροστά του οι βουλευτές, με όπλα: την ψυχραιμία, τη σιωπή και ένα σχέδιο αποδραματοποιήσης της κατάστασης. Παρ’ ότι, όπως υπογραμμίζουν συνεργάτες του, έχει διαπιστώσει πως το σύστημα έχει πιεστεί πολύ και χρειάζεται πραγματική συνεργασία και διαβούλευση της κυβέρνησης με τους βουλευτές προκειμένου να αποφευχθούν πιο δραματικές εξελίξεις.
Τα άλλοτε ερμητικά κλειστά στόματα ανοίγουν όλο και πιο συχνά τις τελευταίες μέρες και το νέο «Εθνικό Σχέδιο», σε συνδυασμό με την εμφανή αποτυχία του μνημονίου και την αλλεπάλληλη επιδρομή μέτρων, έχει φέρει πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στα πολιτικά τους όρια.
Παρ’ ότι κανείς προς το παρόν δεν ποντάρει σε οργανωμένη αντίδραση και πτώση της κυβέρνησης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, όλο και περισσότεροι βουλευτές υψώνουν φωνή επιχειρώντας να διατηρήσουν ψήγματα πολιτικής και ιδεολογικής αυτοτέλειας και ανεξαρτησίας, με προφανή στόχο τη διάσωσή τους από μια διαβρωτική διακυβέρνηση και μια κυβέρνηση σε πτωτική τροχιά.
Ο πρωθυπουργός, σαν αναστενάρης, προσπαθεί να μην πατήσει τα αναμμένα κάρβουνα που απλώνουν μπροστά του οι βουλευτές, με όπλα: την ψυχραιμία, τη σιωπή και ένα σχέδιο αποδραματοποιήσης της κατάστασης. Παρ’ ότι, όπως υπογραμμίζουν συνεργάτες του, έχει διαπιστώσει πως το σύστημα έχει πιεστεί πολύ και χρειάζεται πραγματική συνεργασία και διαβούλευση της κυβέρνησης με τους βουλευτές προκειμένου να αποφευχθούν πιο δραματικές εξελίξεις.
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
Και θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα: και την πειθώ και την απειλή της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες ...
Με άλλα λόγια: Το συμπολιτευόμενο ΠΑΣΟΚ θα προσπαθήσει σήμερα να πείσει το αντιπολιτευόμενο ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Λιτότητας, διότι, διαφορετικά κινδυνεύουν να χάσουν την εξουσία και το συμπολιτευόμενο και το αντιπολιτευόμενο Κίνημα!
Και αυτή ακριβώς είναι η τραγωδία του τόπου από το 1981 μέχρι σήμερα. Και οι τρεις ηγετικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ (Α. Παπανδρέου, Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου), έχοντας μια ιδιάζουσα αντίληψη περί δημοκρατίας, φρόντιζαν να είναι συγχρόνως και Συμπολίτευση και Αντιπολίτευση, προκειμένου:
1. Να εισπράττουν οι ίδιοι την κυβερνητική φθορά τους
2. Να μειώνουν το αντιπολιτευτικό έργο των άλλων κομμάτων
Οταν, πάλι, οι πολλές αμαρτίες του, έστελναν το ΠΑΣΟΚ στην Αντιπολίτευση, στα μεν μικρά και μεσαία πολιτικά θέματα έκανε «αντιπολίτευση φθοράς», στα δε σημαντικά εμπόδιζε τη λήψη αποφάσεων, – αποτελώντας, οιονεί, μια αρνητική κυβέρνηση η οποία επέβαλλε βιαίως το «όχι» της!
Οποιοσδήποτε – πολιτικός, κόμμα, Συνδικάτο ή ΜΜΕ – παραγνωρίζει τη διφυή αυτή υπόσταση του ΠΑΣΟΚ και όταν είναι κυβέρνηση και όταν είναι Αντιπολίτευση, εκτιμά λαθεμένα τις εξελίξεις και είναι πανέτοιμος να επαναλάβει λάθη του παρελθόντος.
Και ναι μεν, – αν κρίνει κανείς από τα πεπραγμένα δεκαετιών του ΠΑΣΟΚ – το συμπολιτευόμενο τμήμα του, κατά πάσα πιθανότητα, θα πείσει και πάλι το αντιπολιτευόμενο και θα ψηφίσει «το όλον Κίνημα» και τις νέες αλυσίδες στα χέρια και τα πόδια του Λαού…
Είναι, όμως, από προβληματικό μέχρι εξοργιστικό και απαράδεκτο να βιώνει η κοινωνία μας μια πρωτοφανή ανεργία, ανέχεια, μιζέρια και ακρίβεια, μια εθνική και κοινωνική καχεξία και έναν παραμορφωτικό ραχιτισμό της περηφάνιας της και να ψάχνει να βρει τι είπαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή βουλευτές του για να αισθανθεί ότι υπάρχουν στη χώρα και αντιπολιτευόμενες δυνάμεις.
Θα απασχολήσει, τάχα, το Προγραμματικό Συνέδριο της Ν.Δ. αυτή η κατάσταση, η οποία νοθεύει το Πολίτευμα και η οποία οδηγεί τον τόπο από το κακό στο χειρότερο;
Και αυτή ακριβώς είναι η τραγωδία του τόπου από το 1981 μέχρι σήμερα. Και οι τρεις ηγετικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ (Α. Παπανδρέου, Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου), έχοντας μια ιδιάζουσα αντίληψη περί δημοκρατίας, φρόντιζαν να είναι συγχρόνως και Συμπολίτευση και Αντιπολίτευση, προκειμένου:
1. Να εισπράττουν οι ίδιοι την κυβερνητική φθορά τους
2. Να μειώνουν το αντιπολιτευτικό έργο των άλλων κομμάτων
Οταν, πάλι, οι πολλές αμαρτίες του, έστελναν το ΠΑΣΟΚ στην Αντιπολίτευση, στα μεν μικρά και μεσαία πολιτικά θέματα έκανε «αντιπολίτευση φθοράς», στα δε σημαντικά εμπόδιζε τη λήψη αποφάσεων, – αποτελώντας, οιονεί, μια αρνητική κυβέρνηση η οποία επέβαλλε βιαίως το «όχι» της!
Οποιοσδήποτε – πολιτικός, κόμμα, Συνδικάτο ή ΜΜΕ – παραγνωρίζει τη διφυή αυτή υπόσταση του ΠΑΣΟΚ και όταν είναι κυβέρνηση και όταν είναι Αντιπολίτευση, εκτιμά λαθεμένα τις εξελίξεις και είναι πανέτοιμος να επαναλάβει λάθη του παρελθόντος.
Και ναι μεν, – αν κρίνει κανείς από τα πεπραγμένα δεκαετιών του ΠΑΣΟΚ – το συμπολιτευόμενο τμήμα του, κατά πάσα πιθανότητα, θα πείσει και πάλι το αντιπολιτευόμενο και θα ψηφίσει «το όλον Κίνημα» και τις νέες αλυσίδες στα χέρια και τα πόδια του Λαού…
Είναι, όμως, από προβληματικό μέχρι εξοργιστικό και απαράδεκτο να βιώνει η κοινωνία μας μια πρωτοφανή ανεργία, ανέχεια, μιζέρια και ακρίβεια, μια εθνική και κοινωνική καχεξία και έναν παραμορφωτικό ραχιτισμό της περηφάνιας της και να ψάχνει να βρει τι είπαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή βουλευτές του για να αισθανθεί ότι υπάρχουν στη χώρα και αντιπολιτευόμενες δυνάμεις.
Θα απασχολήσει, τάχα, το Προγραμματικό Συνέδριο της Ν.Δ. αυτή η κατάσταση, η οποία νοθεύει το Πολίτευμα και η οποία οδηγεί τον τόπο από το κακό στο χειρότερο;
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
Αργοπορίες, καθυστερήσεις και παλινωδίες, – προκειμένου να κερδίσει πολιτικό χρόνο ...
Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου πιστεύει ότι η πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα (των Δυνάμεων Κατοχής) είναι η πιο ενδεδειγμένη και πιο αποτελεσματική, τότε έχει την ιστορική υποχρέωση να επισπεύσει διαδικασίες, προθεσμίες και μέτρα, προκειμένου να διαβεί η χώρα μας γρηγορότερα το Στενό των Συμπληγάδων…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ασκεί μια πολιτική (από κοινού με την Τρόικα), στην οποία δεν πιστεύει και την οποία δεν θεωρεί ικανή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα σε ορατό χρόνο – τότε έχει ιερή υποχρέωση να καταγγείλει το Μνημόνιο, ν’ αλλάξει αμέσως ρότα και να ασκήσει μια άλλη πολιτική – είτε το θέλουν είτε όχι στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν πιστεύει μεν στην πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα αλλά σέρνεται σ’ αυτήν και την ασκεί όσο πλημμελέστερα μπορεί – με Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου πιστεύει ότι η πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα (των Δυνάμεων Κατοχής) είναι η πιο ενδεδειγμένη και πιο αποτελεσματική, τότε έχει την ιστορική υποχρέωση να επισπεύσει διαδικασίες, προθεσμίες και μέτρα, προκειμένου να διαβεί η χώρα μας γρηγορότερα το Στενό των Συμπληγάδων…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ασκεί μια πολιτική (από κοινού με την Τρόικα), στην οποία δεν πιστεύει και την οποία δεν θεωρεί ικανή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα σε ορατό χρόνο – τότε έχει ιερή υποχρέωση να καταγγείλει το Μνημόνιο, ν’ αλλάξει αμέσως ρότα και να ασκήσει μια άλλη πολιτική – είτε το θέλουν είτε όχι στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν πιστεύει μεν στην πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα αλλά σέρνεται σ’ αυτήν και την ασκεί όσο πλημμελέστερα μπορεί – με αργοπορίες, καθυστερήσεις και παλινωδίες, – προκειμένου να κερδίσει πολιτικό χρόνο και την επανεκλογή της για νέα κυβερνητική θητεία, – τότε κινδυνεύει να πάθει ό,τι και οι «6» της Μικρασιατικής Καταστροφής:
Να στηθεί σ’ ένα νέο Γουδί…
Δυστυχώς για την κυβέρνηση (και για τον Δικομματισμό), η πνευματική ηγεσία του τόπου, –Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί, προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών κ.λπ. – έστω και πολύ όψιμα, πήρε προχθές θέση στο ζήτημα Διακυβέρνησης σε μια επιστημονική ημερίδα, η οποία ξεχείλιζε από επιχειρήματα, αλλά και από οργή.
και την επανεκλογή της για νέα κυβερνητική θητεία, – τότε κινδυνεύει να πάθει ό,τι και οι «6» της Μικρασιατικής Καταστροφής:
Να στηθεί σ’ ένα νέο Γουδί…
Δυστυχώς για την κυβέρνηση (και για τον Δικομματισμό), η πνευματική ηγεσία του τόπου, –Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί, προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών κ.λπ. – έστω και πολύ όψιμα, πήρε προχθές θέση στο ζήτημα Διακυβέρνησης σε μια επιστημονική ημερίδα, η οποία ξεχείλιζε από επιχειρήματα, αλλά και από οργή.
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ασκεί μια πολιτική (από κοινού με την Τρόικα), στην οποία δεν πιστεύει και την οποία δεν θεωρεί ικανή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα σε ορατό χρόνο – τότε έχει ιερή υποχρέωση να καταγγείλει το Μνημόνιο, ν’ αλλάξει αμέσως ρότα και να ασκήσει μια άλλη πολιτική – είτε το θέλουν είτε όχι στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν πιστεύει μεν στην πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα αλλά σέρνεται σ’ αυτήν και την ασκεί όσο πλημμελέστερα μπορεί – με Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου πιστεύει ότι η πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα (των Δυνάμεων Κατοχής) είναι η πιο ενδεδειγμένη και πιο αποτελεσματική, τότε έχει την ιστορική υποχρέωση να επισπεύσει διαδικασίες, προθεσμίες και μέτρα, προκειμένου να διαβεί η χώρα μας γρηγορότερα το Στενό των Συμπληγάδων…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ασκεί μια πολιτική (από κοινού με την Τρόικα), στην οποία δεν πιστεύει και την οποία δεν θεωρεί ικανή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα σε ορατό χρόνο – τότε έχει ιερή υποχρέωση να καταγγείλει το Μνημόνιο, ν’ αλλάξει αμέσως ρότα και να ασκήσει μια άλλη πολιτική – είτε το θέλουν είτε όχι στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν πιστεύει μεν στην πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα αλλά σέρνεται σ’ αυτήν και την ασκεί όσο πλημμελέστερα μπορεί – με αργοπορίες, καθυστερήσεις και παλινωδίες, – προκειμένου να κερδίσει πολιτικό χρόνο και την επανεκλογή της για νέα κυβερνητική θητεία, – τότε κινδυνεύει να πάθει ό,τι και οι «6» της Μικρασιατικής Καταστροφής:
Να στηθεί σ’ ένα νέο Γουδί…
Δυστυχώς για την κυβέρνηση (και για τον Δικομματισμό), η πνευματική ηγεσία του τόπου, –Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί, προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών κ.λπ. – έστω και πολύ όψιμα, πήρε προχθές θέση στο ζήτημα Διακυβέρνησης σε μια επιστημονική ημερίδα, η οποία ξεχείλιζε από επιχειρήματα, αλλά και από οργή.
και την επανεκλογή της για νέα κυβερνητική θητεία, – τότε κινδυνεύει να πάθει ό,τι και οι «6» της Μικρασιατικής Καταστροφής:
Να στηθεί σ’ ένα νέο Γουδί…
Δυστυχώς για την κυβέρνηση (και για τον Δικομματισμό), η πνευματική ηγεσία του τόπου, –Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί, προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών κ.λπ. – έστω και πολύ όψιμα, πήρε προχθές θέση στο ζήτημα Διακυβέρνησης σε μια επιστημονική ημερίδα, η οποία ξεχείλιζε από επιχειρήματα, αλλά και από οργή.
Η κατάσταση θα χειροτερέψει.
Εάν υπήρχε αντιπολίτευση, η οποία να ενδιαφέρεται πράγματι για τα συμφέροντα της χώρας, όχι να συμπράττει στις παράνομες πράξεις της κυβέρνησης της εσωτερικής κατοχής, θα μπορούσε να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο και να ζητήσει την ακύρωση της Σύμβασης, δηλαδή του Μνημονίου. Δυστυχώς, δεν υπάρχει. Ο τρόπος που αντιπολιτεύονται την παράνομη κυβέρνηση, τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης, δείχνει συνενοχή. Η Νέα Δημοκρατία, έχει γίνει ανύπαρκτη. Στην περίπτωση ετούτη, που ξεπούλησαν την Ελλάδα ο Παπανδρέου και οι υποτακτικοί του, έπρεπε να είχε χαλάσει τον κόσμο.
Έπρεπε, με δυναμισμό και με σαφή τρόπο, να ενημερώσει τον λαό για τις παράνομες και εγκληματικές σε βάρος της χώρας πράξεις της κυβέρνησης της εσωτερικής κατοχής, να εξαναγκάσει την παράνομη κυβέρνηση σε παραίτηση και να ζητήσει, στη συνέχεια, να σχηματισθεί κυβέρνηση από όλες τις τάξεις, έστω και αν έπαιρνε πλειοψηφία σε εκλογές. Το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, που παρ’ ότι είχε την πλειοψηφία, εντούτοις παρεχώρησε το δικαίωμα σχηματισμού κυβέρνησης στον Θεμιστοκλή Σοφούλη, έπρεπε να καθοδηγεί εκείνους οι οποίοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το συμφέρον της χώρας. Δεν το βλέπω.
Τα υπόλοιπα Κόμματα, δεν έχουν καμία ελπίδα να μετάσχουν στην άσκηση της εξουσίας, εκτός εάν κάποιος τους πετάξει κανένα κόκαλο, όπως έκανε ο Μητσοτάκης το 1989, με τη λεγόμενη οικουμενική κυβέρνηση της αποτυχίας.
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ο λαός πρέπει να αφυπνισθεί και να καταλάβει τι έγινε σε βάρος της χώρας του από τους παράνομους κυβερνήτες. Να καταλάβει ότι, συντελέστηκε το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας και να ενεργήσει αναλόγως. Μπορεί ο καθένας να υποβάλει μηνύσεις κατά του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου και γενικώς, κατά όλων εκείνων που ψήφισαν τη Σύμβαση με την οποία ξεπούλησαν την Ελλάδα.
Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Μην περιμένουμε από κανέναν να μας λύσει τα προβλήματα και εμείς να καθόμαστε. Η κατάσταση θα χειροτερέψει. Τα μέτρα που λαμβάνονται, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη μοίρα της χώρας. Ο συνεχής δανεισμός, ξεπουλάει και το τελευταίο κομμάτι γης, αν έμεινε έξω από το Μνημόνιο. Ο φαύλος κύκλος διευρύνεται. Η σπατάλη στο Δημόσιο όχι μόνο δεν περιορίστηκε, ως έπρεπε να γίνει, αλλά επεκτάθηκε. Κανένα πρόγραμμα για ανάπτυξη δεν έχει καταρτισθεί. Τίποτε δεν παράγουμε. Όλα τα τρόφιμα τα εισάγουμε. Πώς και από πού θα πληρώσουμε τα χρέη μας; Όλοι ξέρουμε ότι δεν θα μπορέσουμε. Οι ξένοι εξασφαλίστηκαν. Θα πάρουν τις πόλεις μας, τα νησιά μας, τα χωριά μας, τα αεροδρόμιά μας, τα λιμάνια μας, τα πάντα. Γι’ αυτό έφεραν τον Παπανδρέου και την παρέα του στην εξουσία. Και το έγκλημα συνεχίζεται…
Έπρεπε, με δυναμισμό και με σαφή τρόπο, να ενημερώσει τον λαό για τις παράνομες και εγκληματικές σε βάρος της χώρας πράξεις της κυβέρνησης της εσωτερικής κατοχής, να εξαναγκάσει την παράνομη κυβέρνηση σε παραίτηση και να ζητήσει, στη συνέχεια, να σχηματισθεί κυβέρνηση από όλες τις τάξεις, έστω και αν έπαιρνε πλειοψηφία σε εκλογές. Το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, που παρ’ ότι είχε την πλειοψηφία, εντούτοις παρεχώρησε το δικαίωμα σχηματισμού κυβέρνησης στον Θεμιστοκλή Σοφούλη, έπρεπε να καθοδηγεί εκείνους οι οποίοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το συμφέρον της χώρας. Δεν το βλέπω.
Τα υπόλοιπα Κόμματα, δεν έχουν καμία ελπίδα να μετάσχουν στην άσκηση της εξουσίας, εκτός εάν κάποιος τους πετάξει κανένα κόκαλο, όπως έκανε ο Μητσοτάκης το 1989, με τη λεγόμενη οικουμενική κυβέρνηση της αποτυχίας.
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ο λαός πρέπει να αφυπνισθεί και να καταλάβει τι έγινε σε βάρος της χώρας του από τους παράνομους κυβερνήτες. Να καταλάβει ότι, συντελέστηκε το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας και να ενεργήσει αναλόγως. Μπορεί ο καθένας να υποβάλει μηνύσεις κατά του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου και γενικώς, κατά όλων εκείνων που ψήφισαν τη Σύμβαση με την οποία ξεπούλησαν την Ελλάδα.
Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Μην περιμένουμε από κανέναν να μας λύσει τα προβλήματα και εμείς να καθόμαστε. Η κατάσταση θα χειροτερέψει. Τα μέτρα που λαμβάνονται, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη μοίρα της χώρας. Ο συνεχής δανεισμός, ξεπουλάει και το τελευταίο κομμάτι γης, αν έμεινε έξω από το Μνημόνιο. Ο φαύλος κύκλος διευρύνεται. Η σπατάλη στο Δημόσιο όχι μόνο δεν περιορίστηκε, ως έπρεπε να γίνει, αλλά επεκτάθηκε. Κανένα πρόγραμμα για ανάπτυξη δεν έχει καταρτισθεί. Τίποτε δεν παράγουμε. Όλα τα τρόφιμα τα εισάγουμε. Πώς και από πού θα πληρώσουμε τα χρέη μας; Όλοι ξέρουμε ότι δεν θα μπορέσουμε. Οι ξένοι εξασφαλίστηκαν. Θα πάρουν τις πόλεις μας, τα νησιά μας, τα χωριά μας, τα αεροδρόμιά μας, τα λιμάνια μας, τα πάντα. Γι’ αυτό έφεραν τον Παπανδρέου και την παρέα του στην εξουσία. Και το έγκλημα συνεχίζεται…
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
Θα τον αφήσουμε να μας βουλιάξει;
Η κυβέρνηση με τις επανειλημμένες δηλώσεις της για “αξιοποίηση” της δημόσιας περιουσίας, δεν πρόκειται να βάλει κανένα στον ύπνο. Όλοι είμαστε υποψιασμένοι πού το πάει. Ακόμα και εκείνοι που δεν ασχολούνται με τα κοινά και που δεν έχουν τις αναγκαίες γνώσεις, γνωρίζουν πλέον τις προθέσεις της κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση της Αριστεράς, η οποία τώρα δεν συμπλέει με τα σχέδια της κυβέρνησης, δεν θα αφήσει να περάσει μια τέτοια πρωτόγνωρη διαδικασία ξεπουλήματος της Ελλάδος. Καθ’ όσον αφορά στην άλλη αντιπολίτευση, δεν διαφέρει σε τίποτε από την κυβέρνηση και ο λαός κατάλαβε και κουμπώθηκε σφιχτά.
Η ανάγκη που προβάλλει σήμερα ως εθνικό καθήκον των πάντων, αλλ’ ειδικότερα των δυναμένων να συμβάλλουν στην παραπέρα διαδικασία, είναι, επαναλαμβάνω, ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής επιβίωσης. Η χώρα είναι ήδη στο χείλος του γκρεμού. Τα μέτρα που λαμβάνονται έχουν εντελώς αρνητικά αποτελέσματα. Μέχρι πότε θα δανειζόμαστε; Και πού θα πάμε; Πού θα βρούμε ένα τρισεκατομμύριο Ευρώ για να πληρώσουμε τα χρέη μας; Η κυβέρνηση αυτή με σχέδιο μας οδηγεί στην καταστροφή. Μπορεί να φανταστεί κανένας ότι είναι από ανικανότητα; Δεν καταλαβαίνει ο κ. Παπανδρέου και αυτό είναι κατανοητό, αλλά κανένας από τους άλλους που ανήκουν στο Κόμμα που κυβερνάει δεν καταλαβαίνει; Κανένας; Δεν είναι δυνατόν!
Επικράτησε και επιβλήθηκε η “αρχή του ενός ανδρός”. Θα τον ανεχθούν για πολύ ακόμα αυτόν τον άνδρα; Η Ελλάδα αγκομαχά. Η Ελλάδα στενάζει. Το χάος προβάλλει αβυσσαλέο και θα καταπιεί ό,τι δημιούργησαν οι Έλληνες τα περασμένα εκατόν ενενήντα χρόνια. Κανένας δεν θα του υποδείξει να πράξει το πρέπον; Θα τον αφήσουμε να μας βουλιάξει;
Η ανάγκη που προβάλλει σήμερα ως εθνικό καθήκον των πάντων, αλλ’ ειδικότερα των δυναμένων να συμβάλλουν στην παραπέρα διαδικασία, είναι, επαναλαμβάνω, ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής επιβίωσης. Η χώρα είναι ήδη στο χείλος του γκρεμού. Τα μέτρα που λαμβάνονται έχουν εντελώς αρνητικά αποτελέσματα. Μέχρι πότε θα δανειζόμαστε; Και πού θα πάμε; Πού θα βρούμε ένα τρισεκατομμύριο Ευρώ για να πληρώσουμε τα χρέη μας; Η κυβέρνηση αυτή με σχέδιο μας οδηγεί στην καταστροφή. Μπορεί να φανταστεί κανένας ότι είναι από ανικανότητα; Δεν καταλαβαίνει ο κ. Παπανδρέου και αυτό είναι κατανοητό, αλλά κανένας από τους άλλους που ανήκουν στο Κόμμα που κυβερνάει δεν καταλαβαίνει; Κανένας; Δεν είναι δυνατόν!
Επικράτησε και επιβλήθηκε η “αρχή του ενός ανδρός”. Θα τον ανεχθούν για πολύ ακόμα αυτόν τον άνδρα; Η Ελλάδα αγκομαχά. Η Ελλάδα στενάζει. Το χάος προβάλλει αβυσσαλέο και θα καταπιεί ό,τι δημιούργησαν οι Έλληνες τα περασμένα εκατόν ενενήντα χρόνια. Κανένας δεν θα του υποδείξει να πράξει το πρέπον; Θα τον αφήσουμε να μας βουλιάξει;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)