Αργοπορίες, καθυστερήσεις και παλινωδίες, – προκειμένου να κερδίσει πολιτικό χρόνο ...

Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου πιστεύει ότι η πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα (των Δυνάμεων Κατοχής) είναι η πιο ενδεδειγμένη και πιο αποτελεσματική, τότε έχει την ιστορική υποχρέωση να επισπεύσει διαδικασίες, προθεσμίες και μέτρα, προκειμένου να διαβεί η χώρα μας γρηγορότερα το Στενό των Συμπληγάδων…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ασκεί μια πολιτική (από κοινού με την Τρόικα), στην οποία δεν πιστεύει και την οποία δεν θεωρεί ικανή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα σε ορατό χρόνο – τότε έχει ιερή υποχρέωση να καταγγείλει το Μνημόνιο, ν’ αλλάξει αμέσως ρότα και να ασκήσει μια άλλη πολιτική – είτε το θέλουν είτε όχι στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν πιστεύει μεν στην πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα αλλά σέρνεται σ’ αυτήν και την ασκεί όσο πλημμελέστερα μπορεί – με Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου πιστεύει ότι η πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα (των Δυνάμεων Κατοχής) είναι η πιο ενδεδειγμένη και πιο αποτελεσματική, τότε έχει την ιστορική υποχρέωση να επισπεύσει διαδικασίες, προθεσμίες και μέτρα, προκειμένου να διαβεί η χώρα μας γρηγορότερα το Στενό των Συμπληγάδων…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ασκεί μια πολιτική (από κοινού με την Τρόικα), στην οποία δεν πιστεύει και την οποία δεν θεωρεί ικανή να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα σε ορατό χρόνο – τότε έχει ιερή υποχρέωση να καταγγείλει το Μνημόνιο, ν’ αλλάξει αμέσως ρότα και να ασκήσει μια άλλη πολιτική – είτε το θέλουν είτε όχι στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον…
* Αν η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν πιστεύει μεν στην πολιτική που ασκεί από κοινού με την Τρόικα αλλά σέρνεται σ’ αυτήν και την ασκεί όσο πλημμελέστερα μπορεί – με αργοπορίες, καθυστερήσεις και παλινωδίες, – προκειμένου να κερδίσει πολιτικό χρόνο και την επανεκλογή της για νέα κυβερνητική θητεία, – τότε κινδυνεύει να πάθει ό,τι και οι «6» της Μικρασιατικής Καταστροφής:
Να στηθεί σ’ ένα νέο Γουδί…
Δυστυχώς για την κυβέρνηση (και για τον Δικομματισμό), η πνευματική ηγεσία του τόπου, –Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί, προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών κ.λπ. – έστω και πολύ όψιμα, πήρε προχθές θέση στο ζήτημα Διακυβέρνησης σε μια επιστημονική ημερίδα, η οποία ξεχείλιζε από επιχειρήματα, αλλά και από οργή.
και την επανεκλογή της για νέα κυβερνητική θητεία, – τότε κινδυνεύει να πάθει ό,τι και οι «6» της Μικρασιατικής Καταστροφής:
Να στηθεί σ’ ένα νέο Γουδί…
Δυστυχώς για την κυβέρνηση (και για τον Δικομματισμό), η πνευματική ηγεσία του τόπου, –Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί, προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών κ.λπ. – έστω και πολύ όψιμα, πήρε προχθές θέση στο ζήτημα Διακυβέρνησης σε μια επιστημονική ημερίδα, η οποία ξεχείλιζε από επιχειρήματα, αλλά και από οργή.

Η κατάσταση θα χειροτερέψει.

Εάν υπήρχε αντιπολίτευση, η οποία να ενδιαφέρεται πράγματι για τα συμφέροντα της χώρας, όχι να συμπράττει στις παράνομες πράξεις της κυβέρνησης της εσωτερικής κατοχής, θα μπορούσε να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο και να ζητήσει την ακύρωση της Σύμβασης, δηλαδή του Μνημονίου. Δυστυχώς, δεν υπάρχει. Ο τρόπος που αντιπολιτεύονται την παράνομη κυβέρνηση, τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης, δείχνει συνενοχή. Η Νέα Δημοκρατία, έχει γίνει ανύπαρκτη. Στην περίπτωση ετούτη, που ξεπούλησαν την Ελλάδα ο Παπανδρέου και οι υποτακτικοί του, έπρεπε να είχε χαλάσει τον κόσμο.

Έπρεπε, με δυναμισμό και με σαφή τρόπο, να ενημερώσει τον λαό για τις παράνομες και εγκληματικές σε βάρος της χώρας πράξεις της κυβέρνησης της εσωτερικής κατοχής, να εξαναγκάσει την παράνομη κυβέρνηση σε παραίτηση και να ζητήσει, στη συνέχεια, να σχηματισθεί κυβέρνηση από όλες τις τάξεις, έστω και αν έπαιρνε πλειοψηφία σε εκλογές. Το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, που παρ’ ότι είχε την πλειοψηφία, εντούτοις παρεχώρησε το δικαίωμα σχηματισμού κυβέρνησης στον Θεμιστοκλή Σοφούλη, έπρεπε να καθοδηγεί εκείνους οι οποίοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το συμφέρον της χώρας. Δεν το βλέπω.

Τα υπόλοιπα Κόμματα, δεν έχουν καμία ελπίδα να μετάσχουν στην άσκηση της εξουσίας, εκτός εάν κάποιος τους πετάξει κανένα κόκαλο, όπως έκανε ο Μητσοτάκης το 1989, με τη λεγόμενη οικουμενική κυβέρνηση της αποτυχίας.



Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ο λαός πρέπει να αφυπνισθεί και να καταλάβει τι έγινε σε βάρος της χώρας του από τους παράνομους κυβερνήτες. Να καταλάβει ότι, συντελέστηκε το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας και να ενεργήσει αναλόγως. Μπορεί ο καθένας να υποβάλει μηνύσεις κατά του Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου και γενικώς, κατά όλων εκείνων που ψήφισαν τη Σύμβαση με την οποία ξεπούλησαν την Ελλάδα.



Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Μην περιμένουμε από κανέναν να μας λύσει τα προβλήματα και εμείς να καθόμαστε. Η κατάσταση θα χειροτερέψει. Τα μέτρα που λαμβάνονται, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τη μοίρα της χώρας. Ο συνεχής δανεισμός, ξεπουλάει και το τελευταίο κομμάτι γης, αν έμεινε έξω από το Μνημόνιο. Ο φαύλος κύκλος διευρύνεται. Η σπατάλη στο Δημόσιο όχι μόνο δεν περιορίστηκε, ως έπρεπε να γίνει, αλλά επεκτάθηκε. Κανένα πρόγραμμα για ανάπτυξη δεν έχει καταρτισθεί. Τίποτε δεν παράγουμε. Όλα τα τρόφιμα τα εισάγουμε. Πώς και από πού θα πληρώσουμε τα χρέη μας; Όλοι ξέρουμε ότι δεν θα μπορέσουμε. Οι ξένοι εξασφαλίστηκαν. Θα πάρουν τις πόλεις μας, τα νησιά μας, τα χωριά μας, τα αεροδρόμιά μας, τα λιμάνια μας, τα πάντα. Γι’ αυτό έφεραν τον Παπανδρέου και την παρέα του στην εξουσία. Και το έγκλημα συνεχίζεται…

Θα τον αφήσουμε να μας βουλιάξει;

Η κυβέρνηση με τις επανειλημμένες δηλώσεις της για “αξιοποίηση” της δημόσιας περιουσίας, δεν πρόκειται να βάλει κανένα στον ύπνο. Όλοι είμαστε υποψιασμένοι πού το πάει. Ακόμα και εκείνοι που δεν ασχολούνται με τα κοινά και που δεν έχουν τις αναγκαίες γνώσεις, γνωρίζουν πλέον τις προθέσεις της κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση της Αριστεράς, η οποία τώρα δεν συμπλέει με τα σχέδια της κυβέρνησης, δεν θα αφήσει να περάσει μια τέτοια πρωτόγνωρη διαδικασία ξεπουλήματος της Ελλάδος. Καθ’ όσον αφορά στην άλλη αντιπολίτευση, δεν διαφέρει σε τίποτε από την κυβέρνηση και ο λαός κατάλαβε και κουμπώθηκε σφιχτά.

Η ανάγκη που προβάλλει σήμερα ως εθνικό καθήκον των πάντων, αλλ’ ειδικότερα των δυναμένων να συμβάλλουν στην παραπέρα διαδικασία, είναι, επαναλαμβάνω, ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής επιβίωσης. Η χώρα είναι ήδη στο χείλος του γκρεμού. Τα μέτρα που λαμβάνονται έχουν εντελώς αρνητικά αποτελέσματα. Μέχρι πότε θα δανειζόμαστε; Και πού θα πάμε; Πού θα βρούμε ένα τρισεκατομμύριο Ευρώ για να πληρώσουμε τα χρέη μας; Η κυβέρνηση αυτή με σχέδιο μας οδηγεί στην καταστροφή. Μπορεί να φανταστεί κανένας ότι είναι από ανικανότητα; Δεν καταλαβαίνει ο κ. Παπανδρέου και αυτό είναι κατανοητό, αλλά κανένας από τους άλλους που ανήκουν στο Κόμμα που κυβερνάει δεν καταλαβαίνει; Κανένας; Δεν είναι δυνατόν!

Επικράτησε και επιβλήθηκε η “αρχή του ενός ανδρός”. Θα τον ανεχθούν για πολύ ακόμα αυτόν τον άνδρα; Η Ελλάδα αγκομαχά. Η Ελλάδα στενάζει. Το χάος προβάλλει αβυσσαλέο και θα καταπιεί ό,τι δημιούργησαν οι Έλληνες τα περασμένα εκατόν ενενήντα χρόνια. Κανένας δεν θα του υποδείξει να πράξει το πρέπον; Θα τον αφήσουμε να μας βουλιάξει;

Το σχέδιο που συμφώνησε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου με το ΔΝΤ προβλέπει πρόγραμμα αυστηρής λιτότητας...

Το σχέδιο που συμφώνησε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου με το ΔΝΤ προβλέπει πρόγραμμα αυστηρής λιτότητας, ενώ η Ελλάδα υποσχέθηκε να αναλάβει ένα ενδελεχές πρόγραμμα διόρθωσης των διαρθρωτικών αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας.

Κάποιες σημαντικές μεταρρυθμίσεις σίγουρα έχουν γίνει, όπως η αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού, η μεγαλύτερη ευελιξία της αγοράς εργασίας, η κατάργηση των μονοπωλίων όπως στα φορτηγά. Όμως η αποτελεσματικότητα του προγράμματος αμφισβητείται καθώς οι φαρμακοποιοί και οι δικηγόρο έχουν διατηρήσει τα προνόμια τους και η μεταρρύθμιση του κλάδου των εμπορευματικών μεταφορών θα διαρκέσει δυόμισι χρόνια.

Όμως παρ’ όλα τα μέτρα, τα μεγέθη της οικονομίας δεν βελτιώθηκαν καθώς το σημείο εκκίνησης ήταν χειρότερο από ότι είχε υπολογισθεί και η πρόοδος των περικοπών ήταν αργή. Τα μέτρα αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής θα μπορούσαν να φέρουν καρπούς αλλά χρειάζεται χρόνος. Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία στις αγορές με αποτέλεσμα την αύξηση των αποδόσεων. Αν και οι τράπεζες δεν ήταν η πηγή του προβλήματος, όπως στην Ιρλανδία, δηλητηριάζονται από τα τοξικά δημόσια οικονομικά και αναγκάζονται να αυξήσουν τα επιτόκια των δανείων λόγω της δυσκολίας χρηματοδότησης.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η έξοδος από την κρίση πλησιάζει, αρκεί η χώρα να μείνει πιστή στο πρόγραμμα. Ο υπουργός Oικονομικών δηλώνει ότι η αύξηση των εξαγωγών και η πτώση του κόστους εργασίας είναι καλά σημάδια.

Το Μάρτιο, η κυβέρνηση υποσχέθηκε να πουλήσει δημόσια περιουσία για να συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ. Οι ιδιωτικοποιήσεις συναντούν αντίδραση από τα συνδικάτα, οπότε το μεγαλύτερο μέρος εσόδων πρέπει να έρθει από τα ακίνητα, για τα οποία όμως απαιτείται κτηματολόγιο, κάτι που η χώρα ακόμη δεν διαθέτει.
Για να μπορέσει να προχωρήσει αυτό το πρόγραμμα, χρειάζεται ισχυρή ηγεσία, κάτι που στα μάτια πολλών ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να προσφέρει. Η άποψη των αισιόδοξων είναι ότι η Ελλάδα είναι μια τεράστια ηλιόλουστη επενδυτική ευκαιρία, όπως η Φλόριντα χωρίς τους βάλτους. Χωρίς αποφασιστική πολιτική δράση η αυστηρότερη κρίση των αγορών θα είναι αυτή που θα υπερισχύσει..

Ανίκανη η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της οικονομικής συγκυρίας...

Ανίκανη η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της οικονομικής συγκυρίας με όρους πολιτικούς, καταφεύγει σε αρχέτυπες μορφές αντιπαραθέσεως, κατηγορώντας τη Νέα Δημοκρατία, για κακοδιαχείριση εξωπραγματικών διαστάσεων. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς επικρίνεται –και από άτομα που ειλικρινώς αγωνιούν για την πορεία της εθνικής οικονομίας και γενικώς της χώρας– διότι δεν στηρίζει τις κυβερνητικές πολιτικές.

Αλλά η κυβερνητική πολιτική στο θέμα του Μνημονίου, έχει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και των κομμάτων του κ. Γιώργου Καρατζαφέρη και της κ. Ντόρας Μπακογιάννη, κάτι που δεν μπορούσε να διανοηθεί ποτέ κυβέρνηση της Δεξιάς, ακόμη και σε θέματα μικρότερης σημασίας. Πέραν τούτου, η απορριπτική στάση της Ν.Δ. στο Μνημόνιο θα ήταν δυνατόν να δημιουργήσει περιπλοκές, εάν ανέπτυσσε εξωκοινοβουλετική δραστηριότητα.

Αλλά η Δεξιά στην χώρα μας έπαυσε να ελέγχει τα συνδικάτα από τον Δεκέμβριο του 1964, όταν αντικαταστάθηκε ο Φώτης Μακρής στην ηγεσία της ΓΣΕΕ· και εν πάση περιπτώσει, το συνδικαλιστικό κίνημα –ιδιαίτερα των ΔΕΚΟ– ελέγχεται εδώ και αρκετές δεκαετίες από το ΠΑΣΟΚ.

Το πρόβλημα της κυβερνήσεως δεν είναι η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, είναι η βρεφονηπιακή αντίληψη περί πολιτικής από την οποία εμφορείται η εκσυγχρονιστική ομάδα που περιβάλλει τον κ. Παπανδρέου, και η οποία δεν κατανόησε ποτέ ότι σαρωτικές αλλαγές δεν γίνονται δίχως τη στήριξη κάποιας κοινωνικής ομάδος.

Σχέδιο σε ψήφο εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση.

Σε απόλυτη στενωπό έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός, κ. Γ. Παπανδρέου, καθώς οι πιέσεις από ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες για αναδιάρθρωση του χρέους πληθαίνουν, στην Αθήνα καταφθάνουν μηνύματα από τις Βρυξέλλες πως μπορεί να τεθεί υπό αίρεση ακόμη και η επόμενη δόση του δανείου με την τρόικα, ενώ η κυβέρνηση εμφανίζει πλέον την εικόνα ομάδας «ατάκτων» και μια διευρυνόμενη ομάδα βουλευτών αμφισβητεί δημοσίως το Μνημόνιο.

Ο κ. Παπανδρέου επί του παρόντος κρατά κλειστά τα χαρτιά του για τον τρόπο με τον οποίο θα επιχειρήσει την ανάταξη του πολιτικού κλίματος, αλλά και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της κυβέρνησης που, όπως ομολογείται από τα ίδια τα μέλη της, έχει απολέσει κάθε δυναμική.

Το Μέγαρο Μαξίμου διαψεύδει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι σε σύσκεψη, προχθές υπό τον πρωθυπουργό, εξετάστηκε το ενδεχόμενο ο κ. Παπανδρέου να μετατρέψει την ψηφοφορία για το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο σε ψήφο εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση. Εξάλλου, εκ των πραγμάτων η σχετική ψηφοφορία θα έχει ανάλογο χαρακτήρα, αφού εάν το σχέδιο καταψηφιστεί από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ο πρωθυπουργός δεν θα έχει άλλη οδό από το να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Αντιθέτως, ανοικτό παραμένει, κατά πληροφορίες, να ζητηθεί η ψήφιση με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών, ώστε να «δεσμευθεί» επ' αυτού και η αξιωματική αντιπολίτευση το Σύμφωνο για το Ευρώ, αλλά πολλοί στο κυβερνητικό επιτελείο εκτιμούν πως μια τέτοια κίνηση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πρόωρες εκλογές.

Ότι οι κουλοχέρηδες θα φέρουν την "οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων"...

Ο Γιώργος Παπανδρέου φέρεται έντονα ενοχλημένος με τη Βάσω Παπανδρέου, ενώ δείχνει προβληματισμένος με την έλλειψη συνοχής στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένη πηγή, το Σαββατοκύριακο θα είναι καθοριστικό για το μέλλον της Κυβέρνησης, μιας και όλα τα ενδεχόμενα είναι πλέον ανοιχτά.
Το επικρατέστερο είναι ο Πρωθυπουργός να προχωρήσει σε ανασχηματισμό προκειμένου να δώσει χαρακτήρα επανεκκίνησης, κατευνάζοντας ταυτόχρονα τη δυσαρέσκεια μεταξύ των βουλευτών. Το πρόβλημα είναι ο Γ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος αυτή τη στιγμή πρέπει να παίξει το ρόλο της Ιφιγένειας, κάτι που δεν επιθυμεί το Μαξίμου αφού κάτι τέτοιο ουσιαστικά θα αποτελούσε ομολογία αποτυχίας του ίδιου του Πρωθυπουργού. Όπως έλεγε κορυφαίος υπουργός, ο ανασχηματισμός «αρχίζει και τελειώνει στον Παπακωνσταντίνου». Όπερ μεθερμηνευόμενο δεν αλλάζει το κλίμα αν δεν αλλάξει ο υπουργός.

Το άλλο σενάριο είναι η προσφυγή στις κάλπες, ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι, αλλά κάτι τέτοιο δεν θα ήθελε να το χρεωθεί ο Πρωθυπουργός απευθείας. Θα ισοδυναμούσε- πάντα κατά τα λεγόμενα του συνομιλητή μας- με «ηρωική έξοδο» και αυτό δεν συνάδει με τη μέχρι τώρα πορεία του Γ. Παπανδρέου. Γι αυτό και θα επιχειρήσει τις επόμενες ώρες να συζητήσει με τους συνεργάτες του το ενδεχόμενο να θέσει «προ των ευθυνών τους» όσους δημιουργούν προσκόμματα στη λειτουργία της Κυβέρνησης. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να αποκλειστεί η περίπτωση της ψήφου εμπιστοσύνης.