Δεν είναι καθόλου εύκολο ένας άνθρωπος να χάνει τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν είναι καθόλου εύκολο να δώσει απαντήσεις στα γεμάτα ερωτήματα πρόσωπα που τον περιβάλλουν. Δεν είναι καθόλου εύκολο να γίνεται συνεχώς δέκτης εξωδίκων ή διαταγών πληρωμών, να φοβάται να απαντήσει στο τηλέφωνο και στις εισπρακτικές εταιρείες που «κανιβαλίζουν», να εξευτελίζεται διαρκώς, να υφίσταται διώξεις λόγω αντικειμενικής δυσκολίας να φανεί «συνεπής» στις υποχρεώσεις του.
Η κοινωνία είναι στα πρόθυρα της έκρηξης. Μπορεί ο ατομοκεντρισμός με τον οποίο μας μπόλιασε η μακρά παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία να μας κατέστησε αμέτοχους του κοινωνικού γίγνεσθαι, αλλά ως εδώ και μη παρέκει. Κάθε είδηση για την αυτοκτονία ενός συμπολίτη μας, μπορεί να μην απασχολεί τους τύπους που κατοικοεδρεύουν στα υπουργεία ή στα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων εταιρειών, αλλά είναι μαχαιριά στη δική μας καρδιά.
Η ανθρώπινη ζωή είναι ό,τι πιο πολύτιμο. Υποχρέωση της Πολιτείας, είναι να την προστατεύει με κάθε κόστος. Οι πολιτικές σε αυτή την κατεύθυνση, πρέπει να αναπροσαρμόζονται συνεχώς, για να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που ανακύπτουν, ειδικά σε περιόδους κρίσεων, όπως αυτή που διέρχεται αυτόν τον καιρό ο τόπος μας. Όμως, η ελληνική Πολιτεία, δεν το κάνει. Κι όχι μόνο δεν το κάνει, αλλά δίνει πάσης φύσεως «κίνητρα» για να δημιουργούνται πολύ δυσάρεστες καταστάσεις, που οδηγούν πολλούς πολίτες στην απόγνωση.
Για να μη μιλήσουμε για την κυβέρνηση που έφερε στη ζωή μας το μνημόνιο-δολοφόνο της ανάκαμψης, της ανάπτυξης και της ελπίδας... Για να μη μιλήσουμε για αυτούς οι οποίοι νομοθέτησαν για την «ενοικίαση» εργαζομένων, πολύ πριν ο τόπος μπει στη δίνη της κρίσης... Τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς; Τίποτα! Ας κάνουμε όμως ό,τι περνάει από το χέρι μας για να συμπαρασταθούμε σε κάποιον ο οποίος δοκιμάζεται, ώστε να μην ξανακούσουμε για την απώλεια μιας ζωής
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Ξεπουλάω, σε αλλότρια συμφέροντα, εδάφη ή θάλασσες
Προδοσία θα πει: προδίδω, παραδίδω, καταδίδω φίλο, ευεργέτη, πολύτιμο κληροδότημα σε εχθρό, αντίπαλο, άνθρωπο επίβουλο και δόλιο. Το κάνω εισπράττοντας αμοιβή, «ξεπουλάω» ιερά και όσια, για χυδαίο ατομικό συμφέρον. Και «έσχατη» προδοσία, κορύφωμα, σε υπέρτατο βαθμό προδοσία, είναι να ξεπουλάω από ιδιοτέλεια την ίδια μου την πατρίδα: Την κοινωνία που με γέννησε, τη γλώσσα που με δόμησε λογικό υποκείμενο, την ιστορική συνείδηση που με μπολιάζει αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια. Ξεπουλάω, σε αλλότρια συμφέροντα, εδάφη ή θάλασσες που δεν είναι υλική απλώς κοινή περιουσία, αλλά κοιτίδες και όρια πολιτισμού, μήτρες που γέννησαν «νόημα» βίου, πανανθρώπινα μέτρα και στόχους συλλογικότητας.
Εσχατο έγκλημα να προδίδω την πατρίδα μου για να κερδίσω αξιώματα, αλλοδαπή υποστήριξη προκειμένου να αναρριχηθώ στην εντόπια εξουσία. ΄Η και μόνο για χρήματα. Να συμπράττω με ξενικά συμφέροντα, επίβουλη ιδιοτέλεια αλλογενών, να ξεγελάω ομόγλωσσους, ομόρριζους συμπατριώτες που με εμπιστεύονται και με τιμούν. Να τους παραδίνω ανυποψίαστους στην εκμετάλλευση και απληστία των εντολέων πατρώνων μου.
Ομως, για να κριθεί ως ειδεχθής συμπεριφορά η προδοσία και έγκλημα στυγερό η «έσχατη» (της πατρίδας) προδοσία, προϋποτίθεται κοινή και προηγμένη «αίσθηση» πατρίδας, αίσθηση του «ιερού», της τιμής, της αξιοπρέπειας, της φιλίας, της εμπιστοσύνης, της ευεργεσίας. Οταν ο Αισχύλος λέει: «Τους γαρ προδότας μισείν έμαθον» (Προμηθέας Δεσμώτης 1068), συνοψίζει μια κοινή «αίσθηση», ένα συλλογικό αισθητήριο κρίσης και αξιολόγησης της ανθρώπινης ποιότητας. Για να οικοδομηθεί αυτό το κοινό αισθητήριο χρειάζονται αιώνες κοινωνικής καλλιέργειας, ενώ, για να «αποδομηθεί», δεν απαιτούνται παρά ελάχιστα χρόνια και κυβερνήσεις εντολοδόχων τσαρλατάνων.
Εσχατο έγκλημα να προδίδω την πατρίδα μου για να κερδίσω αξιώματα, αλλοδαπή υποστήριξη προκειμένου να αναρριχηθώ στην εντόπια εξουσία. ΄Η και μόνο για χρήματα. Να συμπράττω με ξενικά συμφέροντα, επίβουλη ιδιοτέλεια αλλογενών, να ξεγελάω ομόγλωσσους, ομόρριζους συμπατριώτες που με εμπιστεύονται και με τιμούν. Να τους παραδίνω ανυποψίαστους στην εκμετάλλευση και απληστία των εντολέων πατρώνων μου.
Ομως, για να κριθεί ως ειδεχθής συμπεριφορά η προδοσία και έγκλημα στυγερό η «έσχατη» (της πατρίδας) προδοσία, προϋποτίθεται κοινή και προηγμένη «αίσθηση» πατρίδας, αίσθηση του «ιερού», της τιμής, της αξιοπρέπειας, της φιλίας, της εμπιστοσύνης, της ευεργεσίας. Οταν ο Αισχύλος λέει: «Τους γαρ προδότας μισείν έμαθον» (Προμηθέας Δεσμώτης 1068), συνοψίζει μια κοινή «αίσθηση», ένα συλλογικό αισθητήριο κρίσης και αξιολόγησης της ανθρώπινης ποιότητας. Για να οικοδομηθεί αυτό το κοινό αισθητήριο χρειάζονται αιώνες κοινωνικής καλλιέργειας, ενώ, για να «αποδομηθεί», δεν απαιτούνται παρά ελάχιστα χρόνια και κυβερνήσεις εντολοδόχων τσαρλατάνων.
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Οι μάσκες έπεσαν και οι ρόλοι αποκαλύφθηκαν.
Με τη δημόσια τοποθέτηση του στο Υπουργικό Συμβούλιο της 13ης Μαρτίου, ο Γιώργος Παπανδρέου προσπάθησε να φορέσει το φωτοστέφανο του νικητή. Έπαθε όμως, όπως θα αποδείξουμε παρακάτω, επικοινωνιακή πανωλεθρία!Σταθερά προσηλωμένος από την αρχή της θητείας του στην ανέφικτη πολιτική της μείωσης του Δημόσιου Χρέους μέσω δημοσιονομικών μέτρων, είχε αφήσει να γιγαντώνεται το πραγματικό και πρωτεύον πρόβλημα που είναι η μείωση της ανεργίας. Με το να επιδιώκει η κυβέρνηση να μειώσει με δημοσιονομικά μέτρα το Χρέος, ουσιαστικά επιλέγει να καταστρέψει τον παραγωγικό ιστό της χώρας και να σώσει έναντι οιουδήποτε τιμήματος το τραπεζικό σύστημα της χώρας. Θα δείτε ότι, όταν το Α΄ δεκαήμερο του Μαΐου ανακοινωθεί η ύφεση του Α΄ τριμήνου 2011, οι τιμές θα είναι εφιαλτικές!Τιμές που θα αποδεικνύουν ότι ο παραγωγικός ιστός της χώρας, είτε έχει πει τετέλεσται, είτε βρίσκεται στις τελευταίες ημέρες του. Βέβαια οι τράπεζες που κέρδισαν δισεκατομμύρια, τα προ της κρίσης χρόνια, με τις αγοροπωλησίες ομολόγων, θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά και με πολύ καλά κέρδη για την χαλεπή εποχή που διανύουμε.Οι μάσκες έπεσαν και οι ρόλοι αποκαλύφθηκαν. Αυτή την κυβέρνηση και αυτόν τον Πρωθυπουργό δεν τους ενδιαφέρει αν η χώρα ζήσει στην κόλαση της ύφεσης και στο δράμα της ανεργίας για πάρα πολλά χρόνια. Αρκεί οι δανειστές, δηλαδή οι Ελληνικές και Διεθνείς τράπεζες, να μην χάσουν ούτε ένα ευρώ.Προσέξτε τώρα την επικοινωνιακή πανωλεθρία. Μας έλεγαν ότι αν πάμε σε επαναδιαπραγμάτευση θα κάνουμε πολλά χρόνια να βγούμε στις αγορές να δανειστούμε. Τώρα τι έχουν να πουν, αφού οι ίδιοι ομολογούν ότι για πολλά χρόνια θα είμαστε εκτός αγορών;
Κυριακή 13 Μαρτίου 2011
Εχουμε φθάσει σε αδιέξοδο, αλλά αυτός βαδίζει.
Απεδείχθη ότι το Μνημόνιο απέτυχε!
Ε και; άλλο Μνημόνιο θα βάλει στη θέση του, κι άλλο, κι άλλο, όπως θα έκανε κάθε δοτός αλλά και στούρνος, κάθε ανδρείκελο αλλά και τυχοδιώκτης διότι
τι άλλο από τυχοδιώκτης είναι ένας σοσιαλιστής όταν για την πολιτική του συμμάχους βρίσκει μόνον στους πατριδοκάπηλους του Καρατζαφέρη και τα απομεινάρια της Ντόρας;
Κι όμως! βαδίζει ακόμα.
Τυχάρπαστος, με την προσωπική του ατζέντα, πότε με τον Γκρούεφσκι, πότε με τον Ερντογάν, νομίζοντας ότι η εξωτερική πολιτική είναι θέμα προσωπικών σχέσεων, βαδίζει
ακκιζόμενος με τις κάμερες, δειλός με τις ΑΟΖ αλλά αδίστακτος με το fast track τεμάχισμα της πατρίδας, από το Ελληνικό έως το Ακρον Ταίναρο,
περίτρομος με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, έχοντας υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας, αλλά άτεγκτος με τις γερόντισσες και τη σύνταξή τους.
...................................
Ο άνθρωπος δεν παίζεται.
Είναι βεβαίως «από σπίτι», όλη του η οικογένεια είναι χωμένη στο κράτος και στις μη κυβερνητικές οργανώσεις· έχει καλούς τρόπους, ιδίως με τους διαπλεκόμενους κι όσους θησαύριζαν επί Σημίτη και Καραμανλή, όλοι μαζί τα φάγανε, αλλά
σε καθώς πρέπει ρεστοράν, με καλές παρέες, πρόθυμους δημοσιογράφους, γκόλντεν μπόις, πρασινοφρουρούς κι όλα τα άλλα γατόνια με τις μίζες τους, τα μέα τους και τα σέα τους, ποιος τον γαμεί τον κοσμάκη; - ούτε γάτα (σκάνδαλο) ούτε ζημιά (παραγραφή). Οχι! ο Γιωργάκης είναι αξιοθαύμαστος! Βαδίζει ακόμα!
Βαδίζει επί ερειπίων (ύφεση 6%, πληθωρισμός 4,5%, ανεργία 15%, κλειστά μαγαζιά 20%, χρεωμένα νοικοκυριά, απελπισμένοι νέοι, ημιθανή σχολεία), αλλά βαδίζει ακόμα!
Εχουμε φθάσει σε αδιέξοδο, αλλά αυτός βαδίζει.
Απατεών; ναι! ανίκανος; ναι! δοτός; ναι! Αλλά βαδίζει ακόμα! Δεν είναι αξιοθαύμαστο; Μόνο τα ζόμπι έχουν αυτή την ικανότητα! και νεκρά να βαδίζουν!
Εμείς όμως;
Ποιον ακολουθούμε; το φάντασμα του Ανδρέα στο πρόσωπο του γιού του;
Οσο κι αν πέφτουν τα ποσοστά του, όσο δεν πέφτει ο ίδιος, finis Graeciae...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 12.ΙΙΙ.2011 stathis@enet.gr
Ε και; άλλο Μνημόνιο θα βάλει στη θέση του, κι άλλο, κι άλλο, όπως θα έκανε κάθε δοτός αλλά και στούρνος, κάθε ανδρείκελο αλλά και τυχοδιώκτης διότι
τι άλλο από τυχοδιώκτης είναι ένας σοσιαλιστής όταν για την πολιτική του συμμάχους βρίσκει μόνον στους πατριδοκάπηλους του Καρατζαφέρη και τα απομεινάρια της Ντόρας;
Κι όμως! βαδίζει ακόμα.
Τυχάρπαστος, με την προσωπική του ατζέντα, πότε με τον Γκρούεφσκι, πότε με τον Ερντογάν, νομίζοντας ότι η εξωτερική πολιτική είναι θέμα προσωπικών σχέσεων, βαδίζει
ακκιζόμενος με τις κάμερες, δειλός με τις ΑΟΖ αλλά αδίστακτος με το fast track τεμάχισμα της πατρίδας, από το Ελληνικό έως το Ακρον Ταίναρο,
περίτρομος με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, έχοντας υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας, αλλά άτεγκτος με τις γερόντισσες και τη σύνταξή τους.
...................................
Ο άνθρωπος δεν παίζεται.
Είναι βεβαίως «από σπίτι», όλη του η οικογένεια είναι χωμένη στο κράτος και στις μη κυβερνητικές οργανώσεις· έχει καλούς τρόπους, ιδίως με τους διαπλεκόμενους κι όσους θησαύριζαν επί Σημίτη και Καραμανλή, όλοι μαζί τα φάγανε, αλλά
σε καθώς πρέπει ρεστοράν, με καλές παρέες, πρόθυμους δημοσιογράφους, γκόλντεν μπόις, πρασινοφρουρούς κι όλα τα άλλα γατόνια με τις μίζες τους, τα μέα τους και τα σέα τους, ποιος τον γαμεί τον κοσμάκη; - ούτε γάτα (σκάνδαλο) ούτε ζημιά (παραγραφή). Οχι! ο Γιωργάκης είναι αξιοθαύμαστος! Βαδίζει ακόμα!
Βαδίζει επί ερειπίων (ύφεση 6%, πληθωρισμός 4,5%, ανεργία 15%, κλειστά μαγαζιά 20%, χρεωμένα νοικοκυριά, απελπισμένοι νέοι, ημιθανή σχολεία), αλλά βαδίζει ακόμα!
Εχουμε φθάσει σε αδιέξοδο, αλλά αυτός βαδίζει.
Απατεών; ναι! ανίκανος; ναι! δοτός; ναι! Αλλά βαδίζει ακόμα! Δεν είναι αξιοθαύμαστο; Μόνο τα ζόμπι έχουν αυτή την ικανότητα! και νεκρά να βαδίζουν!
Εμείς όμως;
Ποιον ακολουθούμε; το φάντασμα του Ανδρέα στο πρόσωπο του γιού του;
Οσο κι αν πέφτουν τα ποσοστά του, όσο δεν πέφτει ο ίδιος, finis Graeciae...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 12.ΙΙΙ.2011 stathis@enet.gr
Σάββατο 12 Μαρτίου 2011
Πως θα καταντήσουμε;
Υπάρχει και μια τέταρτη συμφωνία την οποία κάνουν γαργάρα. Την πώληση δημόσιας περιουσίας αξίας 50 δις ΕΥΡΩ, ως αντάλλαγμα για τα πιο πάνω..
Ποιες είναι οι συνέπειες:
1) Κερδίζουμε χρόνο, αλλά να τον κάνουμε τι;;2) Διασώζεται προς το παρόν τα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο θα συνεχίσει να μας κυβερνά κανονικότατα, χωρίς να αλλάζει τίποτα.3) Το χρέος των 110 δις μεγαλώνει. Απλά πολλαπλασιάστε τα χρόνια της επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους, επί 4,8% επί το κεφάλαιο, για κάθε χρόνο για να δείτε πόσο ακόμα μεγαλώνει το χρέος.4) Το χειρότερο. Με τον δανεισμό από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, μετατρέπεται το ιδιωτικό χρέος προς τους διεθνείς τοκογλύφους, το οποίο θα μπορούσαμε άνετα να «κουρεψουμε» σε ενυπόθηκο χρέος προς τα κράτη της ΕΕ, όπως ακριβώς και τα 110 δις, το οποίο δεν θα μπορούμε πλέον να αγγίξουμε. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!!!5) Θα εκποιηθεί δημόσια περιουσία και επικερδείς ΔΕΚΟ αξίας 50 δις ΕΥΡΩ σε ιδιώτες.6) Θα περάσουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας που θέλει η Γερμανία στο εσωτερικό μας Δίκαιο.7) Διαρκής λιτότητα και διεθνή υποδούλωσή μας στο διηνεκές.
Πως θα καταντήσουμε;
Στο τέλος, έπειτα από μερικά χρόνια, αφενός θα έχουμε χάσει τελείως την επικερδή δημόσια περιουσία μας, αφετέρου θα βρισκόμαστε με ένα τεράστιο ενυπόθηκο πλέον δημόσιο χρέος, προς τα κράτη της ΕΕ, το οποίο θα απειλήσει άμεσα τις ατομικές μας περιουσίες. Στο μεταξύ τα δύσκολα μέτρα θα συνεχίζουν να εφαρμόζονται.
Ιδού η τεράστια νίκη του κ. Παπανδρέου.
Αυτή τη φορά περιμένουμε από τον άλλο σημαντικό πόλο του πολιτικού συστήματος, δηλαδή την Νέα Δημοκρατία να αντιδράσει. Δεν θέλουμε τίποτε άλλο. Θέλουμε μόνο ένα ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ με το ερώτημα «Ναι τη νέα συμφωνία ή πτώχευση;».Αν δεν το πράξει και τώρα η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή, αν δεν αξιώσει να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός γι’ αυτή τη μακροχρόνια σκλαβιά που μας βάζουν, τότε θα έχει διαπράξει ολέθριο ιστορικό λάθος για την ίδια και τον τόπο.
Ποιες είναι οι συνέπειες:
1) Κερδίζουμε χρόνο, αλλά να τον κάνουμε τι;;2) Διασώζεται προς το παρόν τα σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο θα συνεχίσει να μας κυβερνά κανονικότατα, χωρίς να αλλάζει τίποτα.3) Το χρέος των 110 δις μεγαλώνει. Απλά πολλαπλασιάστε τα χρόνια της επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους, επί 4,8% επί το κεφάλαιο, για κάθε χρόνο για να δείτε πόσο ακόμα μεγαλώνει το χρέος.4) Το χειρότερο. Με τον δανεισμό από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, μετατρέπεται το ιδιωτικό χρέος προς τους διεθνείς τοκογλύφους, το οποίο θα μπορούσαμε άνετα να «κουρεψουμε» σε ενυπόθηκο χρέος προς τα κράτη της ΕΕ, όπως ακριβώς και τα 110 δις, το οποίο δεν θα μπορούμε πλέον να αγγίξουμε. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!!!5) Θα εκποιηθεί δημόσια περιουσία και επικερδείς ΔΕΚΟ αξίας 50 δις ΕΥΡΩ σε ιδιώτες.6) Θα περάσουμε το Σύμφωνο Σταθερότητας που θέλει η Γερμανία στο εσωτερικό μας Δίκαιο.7) Διαρκής λιτότητα και διεθνή υποδούλωσή μας στο διηνεκές.
Πως θα καταντήσουμε;
Στο τέλος, έπειτα από μερικά χρόνια, αφενός θα έχουμε χάσει τελείως την επικερδή δημόσια περιουσία μας, αφετέρου θα βρισκόμαστε με ένα τεράστιο ενυπόθηκο πλέον δημόσιο χρέος, προς τα κράτη της ΕΕ, το οποίο θα απειλήσει άμεσα τις ατομικές μας περιουσίες. Στο μεταξύ τα δύσκολα μέτρα θα συνεχίζουν να εφαρμόζονται.
Ιδού η τεράστια νίκη του κ. Παπανδρέου.
Αυτή τη φορά περιμένουμε από τον άλλο σημαντικό πόλο του πολιτικού συστήματος, δηλαδή την Νέα Δημοκρατία να αντιδράσει. Δεν θέλουμε τίποτε άλλο. Θέλουμε μόνο ένα ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ με το ερώτημα «Ναι τη νέα συμφωνία ή πτώχευση;».Αν δεν το πράξει και τώρα η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή, αν δεν αξιώσει να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός γι’ αυτή τη μακροχρόνια σκλαβιά που μας βάζουν, τότε θα έχει διαπράξει ολέθριο ιστορικό λάθος για την ίδια και τον τόπο.
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
Όλοι μπορούμε να το κάνουμε.
Το παρήγορο, λοιπόν, είναι ότι, το κάστρο της προπαγάνδας, αποτελεί και τη μοναδική και τελευταία οχύρωση των ενόχων της κατάντιας μας.
Άρα, αν μπορέσουμε να το καταλάβουμε, θα έχουμε αφαιρέσει το μοναδικό καταφύγιο του δυνάστη μας, οπότε η απελευθέρωσή μας απ’ αυτόν, θα είναι γεγονός.
Όμως, μπορούμε να το καταλάβουμε;
ΝΑΙ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ, αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, τα μόνα έσοδα των ΜΜΕ (και, κυρίως, του βαρέως πυροβολικού, των «καναλιών») προέρχονται από τις διαφημίσεις προϊόντων και υπηρεσιών.
Αν τους κόψουμε τα έσοδά τους, για δυο-τρείς μήνες, θα κλείσουν και θα πάψει αυτή η χυδαία προπαγάνδα του συστήματος.
Θα τους κόψουμε, λοιπόν, τα έσοδά τους.
Κηρύσσουμε, από σήμερα, μποϋκοτάζ σε κάθε προϊόν που θα διαφημίζεται στην τηλεόραση. Παύουμε να αγοράζουμε κάθε προϊόν που θα διαφημίζουν τα κανάλια και οι εφημερίδες.
Οι εταιρείες που διαφημίζονται, παρακολουθούν πολύ στενά την απόδοση των πωλήσεών τους σε σχέση με την αυξομείωση του διαφημιστικού χρόνου που χρυσοπληρώνουν στα κανάλια.
Μόλις δούν ότι οι πωλήσεις τους πέφτουν, παρά την δαπάνη διαφήμισης που χρυσοπληρώνουν, θα σταματήσουν αμέσως τη συνέχιση της διαφήμισής τους. Το ίδιο θα πάθει κάθε προϊόν που διαφημίζεται σ’ αυτά τα ΜΜΕ.
Παράλληλα, θα τους ενημερώσουμε κι εμείς για το τι γίνεται.
Όσοι θέλουμε, γυρίζουμε τον διακόπτη και βλέπουμε τις πραγματικές ειδήσεις στους μικρούς, ανεξάρτητους τοπικούς σταθμούς και τους παροτρύνουμε να προβάλλουν την Αλήθεια των γεγονότων.
Είναι καιρός ν’ αφήσουμε την κλάψα και να ρίξουμε κι εμείς καμιά φάπα σ’ αυτούς που μας έχουν υποδουλώσει και μας ξεφτιλίζουν, καθημερινά.
Όσοι συμφωνούν, κάνουν την πρόταση δική τους και τη διαδίδουν στους φίλους τους.
Ας επιχειρήσουμε αυτή την ανέξοδη, ξεκούραστη και ευχάριστη, αλλά και εξαιρετικά αποτελεσματική «επανάσταση του καναπέ».
Όλοι μπορούμε να το κάνουμε.
Μία γενναία φάπα στα αφεντικά της προπαγάνδας, αρκεί για να γκρεμίσει το κάστρο του ένοχου καθεστώτος και να μας ελευθερώσει από την αιχμαλωσία στην οποία, κάθε μέρα και περισσότερο μας δένουν με τις «διαπραγματεύσεις» τους, κάθε μέρα και περισσότερα πουλούν από τη δική μας περιουσία.
Άρα, αν μπορέσουμε να το καταλάβουμε, θα έχουμε αφαιρέσει το μοναδικό καταφύγιο του δυνάστη μας, οπότε η απελευθέρωσή μας απ’ αυτόν, θα είναι γεγονός.
Όμως, μπορούμε να το καταλάβουμε;
ΝΑΙ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ, αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, τα μόνα έσοδα των ΜΜΕ (και, κυρίως, του βαρέως πυροβολικού, των «καναλιών») προέρχονται από τις διαφημίσεις προϊόντων και υπηρεσιών.
Αν τους κόψουμε τα έσοδά τους, για δυο-τρείς μήνες, θα κλείσουν και θα πάψει αυτή η χυδαία προπαγάνδα του συστήματος.
Θα τους κόψουμε, λοιπόν, τα έσοδά τους.
Κηρύσσουμε, από σήμερα, μποϋκοτάζ σε κάθε προϊόν που θα διαφημίζεται στην τηλεόραση. Παύουμε να αγοράζουμε κάθε προϊόν που θα διαφημίζουν τα κανάλια και οι εφημερίδες.
Οι εταιρείες που διαφημίζονται, παρακολουθούν πολύ στενά την απόδοση των πωλήσεών τους σε σχέση με την αυξομείωση του διαφημιστικού χρόνου που χρυσοπληρώνουν στα κανάλια.
Μόλις δούν ότι οι πωλήσεις τους πέφτουν, παρά την δαπάνη διαφήμισης που χρυσοπληρώνουν, θα σταματήσουν αμέσως τη συνέχιση της διαφήμισής τους. Το ίδιο θα πάθει κάθε προϊόν που διαφημίζεται σ’ αυτά τα ΜΜΕ.
Παράλληλα, θα τους ενημερώσουμε κι εμείς για το τι γίνεται.
Όσοι θέλουμε, γυρίζουμε τον διακόπτη και βλέπουμε τις πραγματικές ειδήσεις στους μικρούς, ανεξάρτητους τοπικούς σταθμούς και τους παροτρύνουμε να προβάλλουν την Αλήθεια των γεγονότων.
Είναι καιρός ν’ αφήσουμε την κλάψα και να ρίξουμε κι εμείς καμιά φάπα σ’ αυτούς που μας έχουν υποδουλώσει και μας ξεφτιλίζουν, καθημερινά.
Όσοι συμφωνούν, κάνουν την πρόταση δική τους και τη διαδίδουν στους φίλους τους.
Ας επιχειρήσουμε αυτή την ανέξοδη, ξεκούραστη και ευχάριστη, αλλά και εξαιρετικά αποτελεσματική «επανάσταση του καναπέ».
Όλοι μπορούμε να το κάνουμε.
Μία γενναία φάπα στα αφεντικά της προπαγάνδας, αρκεί για να γκρεμίσει το κάστρο του ένοχου καθεστώτος και να μας ελευθερώσει από την αιχμαλωσία στην οποία, κάθε μέρα και περισσότερο μας δένουν με τις «διαπραγματεύσεις» τους, κάθε μέρα και περισσότερα πουλούν από τη δική μας περιουσία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)