Δηλαδή αν θέλει κάποιος να διασώσει το μισθό και την κατάθεση του, το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να συμβάλλει για να φύγουν αυτά τα όρνεα της πολιτικής και δουλικά του ΔΝΤ μια ώρα αρχίτερα.Είμαι και εγώ από αυτούς που πιστεύουν ότι το κόλπο είναι στημένο και από την αρχή ξεπουλημένο. Κάθε κομμάτι που προστίθεται στο παζλ, κάθε απόφαση που παίρνεται, φτιάχνει πλέον όλο και πιο καθαρή την εικόνα ενός σχεδίου που εκτελείται στις πλάτες της χώρας μας με πρώτο βιολί τον Γιώργο.Παρεπιμπτόντως, την πρωτη φορά που άκουσα περί κινδύνου χρεωκοπίας και περί ΔΝΤ κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά…Δεν είχα ούτε έχω όμως την απαίτηση όλοι οι Έλληνες να το αντιλαμβάνονται έτσι. Περίμενα όμως ότι θα κατανοήσουν τα πιο απλά. Ότι, δηλαδή, οι αγορές δεν τιμώρησαν την Ελλάδα για όσα είχε κάνει στο παρελθόν, αλλά κυρίως για όσα διέβλεπαν ότι θα έκανε ή δεν θα έκανε ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου. Στην οικονομία όλα προεξοφλούνται…Αυτό δεν το καταλαβαίνουν;Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο Παπανδρέου και η κυβέρνηση του είναι καμένο χαρτί;Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι άσπρη μέρα δεν θα δουν αν δεν αλλάξει η πολιτική κατάσταση;Δεν ξέρουν ότι η παραοικονομία είναι πάνω από το 50% του συνόλου της οικονομίας μας και ότι το πραγματικό ΑΕΠ μας είναι 600 δις. και άρα το έλλειμμά μας είναι χαμηλότερο από εκείνο της Γερμανίας;Δεν ξέρουν ότι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος μαζί της Ελλάδας είναι υποπολλαπλάσιο αυτού των άλλων ευρωπαϊκών χωρών;Κι αν δεν τους το λένε τα κατεθυνόμενα ΜΜΕ γιατί δεν ψάχνουν γύρω τους να μάθουν τι συμβαίνει;Η εικόνα πτώχευσης και χρεωκοπίας είναι μια απάτη που στήθηκε στην πλάτη μας για να βάλουν το χέρι τους στη τσέπη μας και το πόδι τους τα αμερικανάκια (για τους δικούς τους λόγους) στην πατρίδα μας, στην Ελλάδα.Και εμείς οι βλάκες κοιμόμαστε όρθιοι. Ενίοτε πεσμένοι και στα τέσσερα…Δεν ξέραμε δηλαδή ότι όταν έλεγε ο Γιωργάκης πως λεφτά υπάρχουν, εννοούσε τα δικά μας λεφτά, τα οποία και θα μας τα έπαιρνε;Όποιος πει ότι δεν το ήξερε, γνωρίζει πολύ καλά βαθιά μέσα του, πως λέει ψέματα. Όσο κομματικός και υποτακτικός στο ΠΑΣΟΚ και αν είναι.Καλά μας κάνει λοιπόν και μας ξεσκίζει ο Γιωργάκης…Εμπρός Έλληνες, όλοι μαζί επιβραβεύστε τον μεθαύριο.. Πιστέψτε τον στην ΔΕΘ, ψηφίστε τους ανθρώπους του στις αυτοδιοικητικές εκλογές και μετά αρχίστε πάλι να ψάχνετε για βαζελίνη… αλλά τότε θα είναι αργά...40 μέρες μπάνια και ούτε μια αιχμή από κανέναν. Στα πιο χλιδάτα ριζόρτ. και ούτε κουβέντα για την πρόκληση. Ενώ η εικόνα του Καραμανλή τους ενοχλεί και που υπάρχει. Αν ο Καραμανλής είχε πάει 40 μέρες διακοπές ως πρωθυπουργός θα ήταν λόγος αρκετός για να τον ρίξουν ή και να τον εκτελέσουν στο Σύνταγμα οι «απολιτικοί» της «Σέχτας»...Και επειδή δεν έδωσε τέτοιους λόγους και αφορμές φρόντισαν να ποτίσουν με δηλητήριο την εικόνα του. Παλιά τους τέχνη κόσκινο… Και αν δεν ήταν ο Καραμανλής, θα τα έκαναν σε ό,ποιον ήταν στη θέση του. Το ζήτημα δεν ήταν και δεν είναι πολιτικό, αλλά οικονομικό…Ποιοι τα έκαναν αυτά;

Στην εποχή του μνημονίου.

«Μόλις οι Ελληνες επιστρέψουν από τις παραλίες, στα γραφεία και τα μαγαζιά τον Σεπτέμβριο θα νιώσουν τον πραγματικό πόνο από τα μέτρα λιτότητας και την ύφεση», καταλήγει.ΤΑ ΞΕΝΑ ΕΝΤΥΠΑ δεν ξέρουν τίποτα παραπάνω από αυτά που γνωρίζουμε κι εμείς.
Τα μπάνια του λαού ήταν φέτος μια μεγάλη δοκιμασία για τους πολίτες και το φθινόπωρο που έρχεται προμηνύεται πιο θερμό από κάθε άλλη φορά.
Οι οικονομικές και κοινωνικές επιδόσεις της κυβέρνησης είναι τόσο χαμηλές που τη φέρνουν αναγκαστικά πια αντιμέτωπη με τις συνέπειες μιας πολιτικής που διαφημίστηκε σαν «μονόδρομος» με άλλοθι την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης αλλά αποδεικνύεται ανήφορος μέσα σε τούνελ που η άλλη άκρη του δεν φαίνεται πουθενά.
Ο Γιώργος Παπανδρέου ετοιμάζεται για μια δραματική πολιτική σεζόν και το ΠΑΣΟΚ για μια σκληρή εκλογική δοκιμασία στις δημοτικές, περιφερειακές εκλογές, μόλις ένα χρόνο μετά τον εκλογικό του θρίαμβο. Στην εποχή του μνημονίου, μαζί με τόσα άλλα χάνεται πια και η αίσθηση του πολιτικού χρόνου...

Τα κρούσματα είναι πια καθημερινά.

Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας εμφανίσθηκε και αυτό το φαινόμενο:
Να μην τολμούν να βγουν έξω από το γραφείο ή από το σπίτι τους οι σημερινοί πολιτικοί καθ’ ότι, ποτέ πολίτες δεν είχαν τέτοιο και τόσο μένος κατά των πολιτικών!..
Τα …ξεσπάσματά τους δεν είναι μόνο φραστικά.
Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας εμφανίσθηκε και αυτό το φαινόμενο:
Να μην τολμούν να βγουν έξω από το γραφείο ή από το σπίτι τους οι σημερινοί πολιτικοί καθ’ ότι, ποτέ πολίτες δεν είχαν τέτοιο και τόσο μένος κατά των πολιτικών!..
Τα …ξεσπάσματά τους δεν είναι μόνο φραστικά.
Μερικές φορές τούς αρχίζουν και στις φάπες ή τους πλακώνουν με τις ντομάτες!..
Τα κρούσματα είναι πια καθημερινά.
Ηδη τη λαϊκή οργή δέχτηκαν δημόσια, μεταξύ άλλων, οι Πάγκαλος, Σηφουνάκης, Λοβέρδος, Κουτρουμάνης κ.ά. από την κυβερνητική πλευρά με πρώτον, βέβαια, τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, που ένα βράδυ είδε ολόκληρο το κατάμεστο Ηρώδειο να τον μουντζώνει και να τον …”λούζει” με τις πιο ακατονόμαστες φράσεις!..
Και από την άλλη μεριά τη λαϊκή οργή δέχθηκε και ο πρ. πρόεδρος της Βουλής Δημ. Σιούφας…
Θα πρέπει, βέβαια, να παραδεχθούμε ότι πολλές από τις επιθέσεις για μερικούς πολιτικούς είναι και άδικες και υπερβολικές. Για σκεφθείτε έναν βουλευτή, που ούτε δημόσιο χρήμα διαχειρίσθηκε, ούτε τον άγγιξε και το παραμικρότερο σκάνδαλο, να του πετάνε κλούβια αβγά και να κραυγάζουν “φέρε πίσω τα κλεμμένα ρε”!..
Αλλά δίκαια δέχονται τις επιθέσεις και πολλά λαμόγια της σημερινής πολιτικής…
Δεν μένει παρά να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές, γιατί το παράδοξο θα είναι, όπως συχνά συμβαίνει, να τους ξαναψηφίσουν όλους αυτούς που έφεραν την Ελλάδα στο σημερινό της κατάντημα!..ή τους πλακώνουν με τις ντομάτες!..
Τα κρούσματα είναι πια καθημερινά.
Ηδη τη λαϊκή οργή δέχτηκαν δημόσια, μεταξύ άλλων, οι Πάγκαλος, Σηφουνάκης, Λοβέρδος, Κουτρουμάνης κ.ά. από την κυβερνητική πλευρά με πρώτον, βέβαια, τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, που ένα βράδυ είδε ολόκληρο το κατάμεστο Ηρώδειο να τον μουντζώνει και να τον …”λούζει” με τις πιο ακατονόμαστες φράσεις!..
Και από την άλλη μεριά τη λαϊκή οργή δέχθηκε και ο πρ. πρόεδρος της Βουλής Δημ. Σιούφας…
Θα πρέπει, βέβαια, να παραδεχθούμε ότι πολλές από τις επιθέσεις για μερικούς πολιτικούς είναι και άδικες και υπερβολικές. Για σκεφθείτε έναν βουλευτή, που ούτε δημόσιο χρήμα διαχειρίσθηκε, ούτε τον άγγιξε και το παραμικρότερο σκάνδαλο, να του πετάνε κλούβια αβγά και να κραυγάζουν “φέρε πίσω τα κλεμμένα ρε”!..
Αλλά δίκαια δέχονται τις επιθέσεις και πολλά λαμόγια της σημερινής πολιτικής…
Δεν μένει παρά να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές, γιατί το παράδοξο θα είναι, όπως συχνά συμβαίνει, να τους ξαναψηφίσουν όλους αυτούς που έφεραν την Ελλάδα στο σημερινό της κατάντημα!..

Όλοι συμφωνούν ότι η χώρα χρειαζόταν ένα σοβαρό νοικοκύρεμα.
Εγώ θα το πω ακόμα και εγχείριση για να βγουν κάποιοι όγκοι που επί δεκαετίες απομυζούν τον κόπο των εργαζομένων.
Έλα όμως που μόνο αυτοί οι όγκοι δεν πλήττονται.
Όλοι οι άλλοι πλην αυτών στενάζουν και όταν μια κοινωνική τάξη βγαίνει για να διαμαρτυρηθεί η απάντηση είναι πάντα ο μπαμπούλας της Τρόικας.Αν φτάσουμε στο χειρότερο και μας βγάλουν από το Ευρώ ποιος θα πληγεί περισσότερο?
Ο μικρομεσαίος και ο μισθωτός που έχει γίνει η ζωή του κόλαση ή ο βολεμένος?
Ποιοι επωφελούνται από όλα αυτά τα μέτρα για τα οποία παίρνει συνεχώς συγχαρητήρια η κυβέρνηση από το εξωτερικό?Και το πιο σημαντικό ερώτημα:
Αν υποθέσουμε ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μείνουμε στο Ευρώ, να μην χρεοκοπήσουμε κλπ κλπ, πόσο ακόμα πιστεύει το υπουργείο οικονομικών ότι μπορεί να ξεζουμίσει τον μικρομεσαίο και πόσα θα μαζέψει από το ξεζούμισμα?Η αγορά πεθαίνει.
Δεν χρειάζεται να το δικαιολογήσω αυτό γιατί όποιος είναι λίγο στην πιάτσα και δεν ζει σε περιφραγμένη βίλλα το ξέρει πολύ καλά.
Κάθε μαγαζί που κλείνει παρασέρνει τους προμηθευτές του και όσες εταιρίες συνεργάζονται στη ρουφήχτρα. Αυτό το ντόμινο έχει μόλις αρχίσει και επεκτείνεται.
Η ύφεση έχει μόλις αρχίσει.

Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι πιο απλό από όσο μας το παρουσιάζουν. Κοιτάξτε γύρω σας και δείτε πόσοι άνθρωποι ζουν πάνω από το όριο που τους επιτρέπουν τα εισοδήματα τους. Ο ένας γιατρός ζει σε ένα σπίτι 100 τετραγωνικών και ο άλλος έχει βίλλα, εξοχικό, δυο Φιλιππινέζες, τζιπ το πρωί, κάμπριο το βράδυ και τα παιδιά του σκορπάνε κάθε μέρα στο ψιλικατζίδικο όσα θέλει μια οικογένεια για να τραφεί. Και δεν είναι μόνο οι γιατροί και όλοι όσοι εμπλέκονται στο Σύστημα Υγείας, είναι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών, του Δημοσίων Έργων, τα στελέχη των αναπτυξιακών επιχειρήσεων των Δήμων, οι προμηθευτές και οι εργολάβοι του δημοσίου. Χάος; Δεν νομίζω. Αρκεί να πάρει κανείς την τελευταία έκθεση του Συνηγόρου του πολίτη, που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάρτιο. Εφορίες, Τοπική αυτοδιοίκηση, προμηθευτές του δημοσίου και όλες οι υπηρεσίες που εμπλέκονται με την έκδοση κάθε είδους άδειας (από πολεοδομικές μέχρι άδειες οδήγησης και κάρτες καυσαερίων). Αυτοί είναι οι πρωταθλητές στην διαφθορά. Τα ίδια λέει και ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Ας πει λοιπόν η κυβέρνηση ότι δίνει διορία 10 ημερών σε αυτές και αυτές τις κατηγορίες υπαλλήλων να δηλώσουν όλα τα άδηλα εισοδήματα τους. Με το τέλος της προθεσμίας και σε ένα μήνα το ΣΔΟΕ θα ελέγξει -δειγματοληπτικά έστω - την συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων και όσες περιουσίες εντοπίζονται αδήλωτες θα κατάσχονται και οι επίορκοι θα μπαίνουν φυλακή. Ναι, το ξέρω χρειάζονται καινούργιοι νόμοι και νέες υπηρεσίες (ας πούμε ΣΔΟΕ μαζί με την υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της αστυνομίας – που έχει πιάσει αρκετούς διεφθαρμένους μπάτσους), ο άλλος δρόμος όμως της γραμμικής εξέλιξης των πραγμάτων που έχει επιλέξει η κυβέρνηση δεν οδηγεί πουθενά. Και τέλος πάντων αντί η κυβέρνηση να σπαταλά φαιά ουσία προβληματιζόμενη τόσους μήνες, ποιο είναι τo χρηματικό όριο πάνω από το οποίο ένα δώρο προς έναν πολιτικό θεωρείται εξαγορά, ας επεξεργαστεί ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την απόδοση δικαιοσύνης. Ξεκινώντας με αυτούς που έκλεβαν τόσα χρόνια το δημόσιο χρήμα. Αυτό άλλωστε πρωτίστως μας λείπει και μας εμποδίζει να δώσουμε μια απάντηση στο άλλο δημοφιλές ερώτημα του καλοκαιριού : «Θα σωθούμε ή όχι;».

Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την πρόσληψη συμβούλων για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που έχει ήδη ανακοινώσει η κυβέρνηση. Ανάμεσά τους οι ...γνωστοί και μη εξαιρετέοι «Morgan Stanley» και «First Boston»! Αυτές δηλαδή που, τα παλιά τα χρόνια, τις κατηγορούσαν οι ΠΑΣΟκοι (συμπεριλαμβανομένων του Γ. Παπανδρέου και του Θ. Πάγκαλου) ως σύμμαχους της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας»...Αλλά τι να τους τα θυμίζουμε τώρα... Είναι περασμένα αν και, όπως φαίνεται, όχι ξεχασμένα... Αυτοί οι «σύμβουλοι» μεταξύ άλλων θα αποτιμήσουν και την προσφορά της Τράπεζας Πειραιώς για την εξαγορά της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Θα βάλουν το λύκο, δηλαδή, να φυλάει τα πρόβατα. Εχουμε πάντως και μία επιπλέον ερώτηση: Ολοι αυτοί οι «σύμβουλοι» δε συμπεριλαμβάνονται στα περίφημα «διεθνή κέντρα» που πριν από λίγους μήνες υποτίθεται ότι έκαναν «επίθεση στην ελληνική οικονομία»; Γιατί αν δεν είναι αυτοί ποιοι μπορεί να είναι; Η Γουαδελούπη; Τα νησιά Φερόες; Η Ακτή Ελεφαντοστού; Η Γουινέα - Μπισάου; Οσο για τις αμοιβές τους, μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα είναι υψηλότατες, διότι προφανώς εκτιμούν οι κυβερνώντες πολύ τις υπηρεσίες τους. Τώρα αν δε βγαίνουμε οικονομικά να τους πληρώσουμε δεν πειράζει. Εδώ είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, δε φεύγουν...ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΕΠ και έκρηξη της ανεργίας (αυτής τουλάχιστον που καταγράφει ο ΟΑΕΔ). Αλλά ουδεμία έκπληξη προκαλεί... Αλλωστε, για τα νέα μέτρα που θα ληφθούν πρέπει να υπάρχει μια καλή και τεκμηριωμένη αιτιολογία. Ετσι δεν είναι;

Τα βασικά επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι τρία:
– Για όλα φταίει η κυβέρνηση Καραμανλή.
– Ήταν αναπόφευκτη η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και το Μνημόνιο.
– Και σύντομα θα υπάρξει «φώς την άκρη του τούνελ».
Το πρώτο το χρησιμοποίησε κατά κόρον. Και αλήθεια να ήταν, η κυβέρνηση κινδυνεύει να την πάθει όπως ο βοσκός που φώναζε «λύκος στα πρόβατα»: Αν πεις πολλά ψέματα, δεν σε πιστεύουν πια ακόμα κι όταν λες αλήθεια.
Χώρια που η Νέα Δημοκρατία έχει δείξει με αριθμούς ότι το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε «πρόβλημα ελλείμματος» κοινό για όλη την Ευρώπη και μέσα σε λίγους μήνες το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού μοναδική στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε πολλά σφάλματα. Αλλά στο ΔΝΤ μας έβαλε το ΠΑΣΟΚ!
– Η κυβέρνηση Καραμανλή πήρε μέτρα έγκαιρα (τον Ιούνιο του 2009), τα οποία το ΠΑΣΟΚ τα αναίρεσε όταν ανέλαβε…
– Και πρότεινε πρόσθετα μέτρα (το Σεπτέμβριο του 2009, στη ΔΕΘ), τα οποία το ΠΑΣΟΚ τα κατήγγειλε ως «ανάλγητα» και όταν εκλέχθηκε τα ματαίωσε. Για να πάρει λίγους μήνες αργότερα,τρίς-χειρότερα…
Ακόμα και τον Ιανουάριο το 2010, οι διεθνείς αγορές δάνειζαν την Ελλάδα με επιτόκιο κάτω του 5% για όλο το ποσό που χρειαζόταν ως το τέλος του έτους.
Κι όμως η κυβέρνηση δεν δανείστηκε τότε, αλλά άρχισε να διασύρει τη χώρα και την Οικονομία της.
Όχι, η έλευση του ΔΝΤ δεν ήταν «αναπόφευκτη». Ούτε φαίνεται «φώς δεν φαίνεται στην άκρη του τούνελ».
Και τα τρία επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας φθίνουν συνεχώς…
Τώρα αποδεικνύεται ότι επί μήνες, η κυβέρνηση Παπανδρέου «πυροβολούσε τα πόδια της!
Σαν να ήθελε να ενταχθεί σε Μηχανισμό Στήριξης.
Με μιαν έννοια τα κατάφερε! Έκανε την Ελλάδα… «προτεκτοράτο», δηλαδή απόλυτα ελεγχόμενη απ’ έξω.
Κι έτσι πραγματοποίησε και τη… «διεθνή διακυβέρνηση»! Η οποία είναι το αντίθετο τηςαυτοδιάθεσης των λαών…
Ή μάλλον σχεδόν τα κατάφερε. Γιατί τα προτεκτοράτα δεν έχουν πρόβλημα, εφ’ όσον δεναντιμετωπίζουν εκλογικές αναμετρήσεις.
Όταν επίκεινται εκλογές, κόμματα που έρχονται σε σύγκρουση με την κοινωνία, καταποντίζονται.Κι αυτό είναι νόμος χωρίς εξαιρέσεις…
Εν προκειμένω, η «κυβέρνηση του Μνημονίου» είναι πλήρως ελεγχόμενη. Όχι η κοινωνία πουψηφίζει…
Γι’ αυτό και η Τρόϊκα υποστηρίζει την κυβέρνηση μέχρι να πάρει τα απαραίτητα μέτρα. Ύστερα θα την εγκαταλείψει. Όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις. Άλλος νόμος χωρίς εξαιρέσεις κι αυτός…
Ας προσέχουν, λοιπόν, όσοι εγχώριοι «παπαγάλοι» στηρίζουν με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση του Μνημονίου. Σε λίγο θα τους παρασύρει στην καθίζησή της.
Ας προσέξουν λοιπόν, οι «παπαγάλοι» γιατί αύριο θα γίνουν «ποντικοί». Θα τρέχουν να εγκαταλείψουν το πλοίο που βουλιάζει
Κι αν ο πρώτος ποντικός «την κάνει», αμέσως θα εγκαταλείψουν και οι υπόλοιποι…
Για την ώρα μερικοί αρχίζουν και θυμίζουν τη… Μαρία Αντουανέτα!
Αυτή η καημένη δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το πλοίο έγκαιρα. Κι έχασε το όμορφο κεφαλάκι της.
Άσε που έμεινε και με την απορία: Γιατί αυτός ο οργισμένος λαός που ζήταγε ψωμί δεν έτρωγε…παντεσπάνι!