Με αυτές λοιπόν τις αποσκευές μας δεξιώθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, δικαιώνοντας όλο τον αρχοντοχωριάτικο και χρόνιο κομπασμό μας. Ήμασταν η κοιτίδα της Ευρώπης αλλά καθόλου Ευρωπαίοι. Αλλά αυτό το τελευταίο είχε ελάχιστη σημασία μέσα στην σχεδόν πάνδημη χαρά. Σημασία είχε ότι η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης ξέπλενε το αμαρτωλό της παρελθόν κι επέστρεφε στην αθωότητα μιας χώρας με ευρωπαϊκά εύσημα.Η αυτοαθωωμένη όμως Ελλάδα διψούσε και για σοσιαλισμό. Κι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πολλά αποθέματα σοσιαλιστικής ατάκας για να την ξεδιψάσει. Ήξερε δε πολύ καλά να κλείνει το μάτι σε όσους λιγουρεύονταν την εξουσία. «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Στις 18 του Οκτώβρη του 1981 ο λαός -επιτέλους- ερχόταν στην εξουσία και το πανελλήνιο σοσιαλιστικό κίνημα στην κυβέρνηση. Θυμίζω στους νεώτερους ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λειτούργησε περίφημα ως ταξιθέτης στο γιουρούσι που έκανε ο λαός μας στην δημόσια διοίκηση. Ο αγώνας τώρα διορίζεται. Τέρμα οι ρετσίνες. Άρχισαν τα μακροβούτια στα σπέσιαλ «ουίσκια». Η ελληνική εκδοχή του σοσιαλισμού υπήρξε εξόχως γενναιόδωρη. «Ένα δωράκι στον εαυτό του» εδικαιούτο να κάνει ο κάθε κρατικός λειτουργός. Το ύψος της αξίας αυτών των δώρων ήταν που με σπουδή εσυζητείτο αν και ο τότε πρωθυπουργός υποστήριζε ότι ο πήχυς δεν έπρεπε να υπερβαίνει τα 500.000.000 παλιές καλές δραχμούλες. Οι συνεργάτες του όμως έκαναν πρωταθλητισμό. Και χιλιάδες κομματικοί κλακαδόροι, που δεν τους γνώριζε ούτε ο θυρωρός τους, βρέθηκαν μ’ ένα πούρο στο ένα χέρι και με τα τιμημένα λάβαρα του εγχώριου σοσιαλισμού στο άλλο. Ήταν η εποχή που μεταπολιτευτική μας δημοκρατία κραταιωνόταν διακινώντας δεξιά κι αριστερά «πάμπερς».Η χάρτα αυτού του κράτους κρύβει απάτηπου φτάνει στον γνωστό αγριορωμιόστο ντάτσουν μιας φυλής που ζει φευγάτηαπ’ ό,τι ελληνικό στον κόσμο αυτό.

Οι μηχανισμοί της παγκοσμιοποίησης που φροντίζουν πάντα να "διασώζεται" το δολάριο στις εκάστοτε κρίσεις είναι ήδη γνωστοί και θα ήταν ανώφελο να κατονομαστούν εδώ για άλλη μια φορά. Η δράση τους απλώνεται σε ευρύ πεδίο, από το χειρισμό της τιμής του χρυσού μέχρι την κατασκευή σεναρίων αβεβαιότητας για το μέλλον του ευρώ. Η ελληνική κρίση ήταν ακριβώς ένα τέτοιο σενάριο, στο οποίο τον κύριο ρόλο κλήθηκε να παίξει ο κ. Παπανδρέου.
Ας σημειωθεί ότι ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, νυν πρωθυπουργός της Ελλάδας, είναι Αμερικανός πολίτης, γεννημένος στις ΗΠΑ από Αμερικανίδα μητέρα και πατέρα. Ο πατέρας του, Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν κατά το ήμισυ Έλληνας και είχε λάβει ιθαγένεια ΗΠΑ από το 1942. Ο Γιώργος, ή Jeffrey όπως ονομαζόταν στην Αμερική, μεγάλωσε ως επί το πλείστον εκτός Ελλάδας, όπου και μορφώθηκε. Είναι απόφοιτος του Harvard. O κ. Jeffrey-Γιώργος Παπανδρέου έχει ελληνική ιθαγένεια λόγω της καταγωγής του πατέρα του, αλλά σημειώστε το εξής: όταν ένας Αμερικανός εκλέγεται σε δημόσιο αξίωμα σε άλλη χώρα -- στην προκείμενη περίπτωση στην Ελλάδα -- τότε οφείλει να υποβάλει το έντυπο DS-82 μαζί με την αίτηση ανανέωσης του διαβατηρίου του. Το έντυπο DS-82 πρέπει να συνοδεύτεται από ειδική υπεύθυνη δήλωση, όπου θα δίνει εξηγήσεις ενόρκως, μια δήλωση του τύπου: "Ναι μεν έχω ορκιστεί πρωθυπουργός της Ελλάδας, αλλά υπόσχομαι να παραμένω πιστός στο σύνταγμα και τους νόμους των ΗΠΑ". Αν δεν υποβάλει το έντυπο με την υπεύθυνη δήλωση, τότε είναι πιθανόν να θεωρηθεί εχθρός των ΗΠΑ. Κανονικά, ο κ. Παπανδρέου θα έπρεπε να είχε αποποιηθεί την αμερικανική του υπηκοότητα λόγω αντικρουόμενων συμφερόντων με τα υπό όρκον ανειλημμένα καθήκοντά του ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, αλλά δεν το έπραξε. Ο πατέρας του, αντίθετα, είχε αποποιηθεί την αμερικανική υπηκοότητά του πριν αναλάβει καθήκοντα πρωθυπουργού στην Ελλάδα.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο κ. Παπανδρέου ήταν απλά η μαριονέτα για την υλοποίηση όλων αυτών των πολιτικών. Η εκ των έσω προκατασκευασμένη κρίση δανεισμού είχε ως αποτέλεσμα η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου να σημειώσει πτώση

Πρώτον το σύνδρομο Καραμανλή. Στην κυβέρνηση δεν ξεχνούν πως όταν ξεκίνησε η φθορά του πρώην πρωθυπουργού η όλη κατάσταση επιβαρυνόταν καθημερινά εξαιτίας της αναβλητικότητας με αποτέλεσμα την κατάρρευση.Δεύτερον Ολοι εντός και εκτός κυβέρνησης αναγνωρίζουν πως το φθινόπωρο η κρίση θα επιδεινωθεί λόγω καυσίμων, μειωμένης κατανάλωσης και της δραματικής αύξησης της ανεργίας.Τρίτον Η ανάγκη νομιμοποίησης των σκληρών πολιτικών πριν το πολιτικό σύστημα ρευστοποιηθεί πλήρως ενώ υπάρχουν σημαντικές πιθανότητες επανεκλογής καθιστά περίπου μονόδρομο την επιλογή της κάλπης.Μάλιστα Ο Γιώργος Παπανδρέου εκτός του εκλογικού μπόνους θα έχει και την επιλογή να ξεκαθαρίσει το εσωκομματικό τοπίο μέσω λίστας.Η επιλογή Παπανδρέου φαίνεται και από τις υπουργικές αποφάσεις που προετοιμάζουν το έδαφος για την επόμενη μέρα.Το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ προβλέπει σε περίπτωση εκλογικής επιτυχίας και εφόσον ο Παπακωνσταντίνου διατηρήσει έστω με λογιστικά τρυκ τις θετικές ενδείξεις για την οικονομία την χρονική επιμήκυνση του χρέους κατά 4-5 χρόνια καθώς το 30% θα βρίσκεται είτε στην ΕΚΤ είτε σε ευρωπαικές τράπεζες ενώ σημαντικό ποσοστό θα έχουν και οι Ελληνικές. Αυτός είναι ο λόγος που ο Παπακωνσταντίνου εμμένει στις συγχωνεύσεις. Τότε το ξεφόρτωμα θα είναι μια εφικτή υ΄ποθεση εργασίας αλλάζοντας την τύχη της χώρας. Το ποσοστό επιτυχίας δεν ξεπερνά το 50% για αυτό και κάποιοι αγοράζουν πολιτικά cds ιδεολογικής αντασφάλισης για την επόμενη ημέρα..

Οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν. Ορισμένοι πολιτικοί προσπαθούν να τις παρουσιάσουν ως δημοψήφισμα για την κυβέρνηση. Προφανώς "παίζουν" με έναν θεσμό, αποδεικνύοντας την αδιαφορία τους για την ζωή των πολιτών.Στις δημοτικές εκλογές δεν ψηφίζουμε για την οικονομική πολιτική. Δεν αποφασίζουμε για το ασφαλιστικό ή εργασιακό καθεστώς. Δεν κρίνουμε το κυβερνητικό έργο. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε στις βουλευτικές εκλογές.Οι δημοτικές εκλογές είναι μία τοπική διαδικασία. Καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιος θα διαχειριστεί τα προβλήματα που έχουμε καθημερινά μπροστά στο σπίτι μας, στην γειτονιά μας. Καλούμαστε να αναδείξουμε τον ικανότερο που θα διαχειριστεί τα σχολεία όπου φοιτούν τα παιδιά μας. Καλούμαστε να διακρίνουμε ποιος είναι άξιος να μας προσφέρει ένα καλύτερο περιβάλλον...Ειδικά σε αυτές τις εκλογές έχουμε ακόμα μία πρόκληση. Πρέπει να αναδείξουμε τον συμπολίτη μας που θα αφομοιώσει και θα διαχειριστεί τις αλλαγές και τις τομές που έχει φέρει το νέο νομοσχέδιο της αυτοδιοίκησης. Ο Καλλικράτης.Οι ανίκανοι και οι "φυγόμαχοι" έτρεξαν να σταθούν στα σύνορα και τα ονόματα των δήμων. Όμως για το νομοσχέδιο αυτό είναι ένα διαδικαστικό θέμα. Το σύνολο του νομοσχεδίου είναι μία ανατροπή στα δεδομένα. Οι δήμοι θα κληθούν να διαχειριστούν περισσότερα κονδύλια, θα πρέπει να λάβουν δράσεις για την ανάπτυξη, για το περιβάλλον, να αποφασίσουν για την ρυμοτομία και το πολεοδομικό σχέδιο των πόλεων...Σε αυτές τις εκλογές, θα πρέπει τα κόμματα να αποδείξουν την ανανέωση που υπόσχονται και οι πολίτες την ανανέωση που επιθυμούν. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι νέοι (όχι μόνο σε ηλικία αλλά και σε ιδέες) άνθρωποι, με όραμα, όρεξη και θέληση για ανατροπές και ανάπτυξη στην πόλη τους. Οι ηγεσίες των κομμάτων θα πρέπει να προτείνουν τέτοιους ανθρώπους και να δημιουργήσουν ευκαιρίες για ανανέωση της πολιτικής.Επειδή όμως τα κόμματα δεν είναι πάντα τόσο "αθώα" και ρομαντικά. Επειδή πολλοί βουλευτές ανταποδίδουν "χάρες" μέσω χρίσματος, ξεπληρώνοντας στήριξη που έλαβαν από δημάρχους και συμβούλους, πρέπει και οι πολίτες να λάβουμε δράση.

Για ψύλλου πήδημα.

Τον θαυμάζω γιατί κινείται με αξιοζήλευτη άνεση σε όλον τον πλανήτη,.. τον θαυμάζω που είναι ακούραστος ταξιδευτής,.. που δεν φοβάται τα αεροπλάνα,.. τον θαυμάζω που, για ψύλλου πήδημα, πετάει από χώρα σε χώρα, χωρίς αποτέλεσμα,.. προφανώς σημασία γι΄αυτόν έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός και το αποτέλεσμα... Τον θαυμάζω γιατί κινείται με αξιοζήλευτη άνεση από την αλήθεια στο ψέμα και τούμπαλιν,.. θαυμάζω το «τα λεφτά υπάρχουν» και το αμέσως μετά « πληρώστε μισθωτοί και συνταξιούχοι»,.. τον θαυμάζω γιατί αμέσως μόλις εξελέγη παρέδωσε τη διακυβέρνηση της χώρας στο ΔΝΤ αποδεικνύοντας ότι είναι πραγματικός αντεξουσιαστής και δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος...
Τον θαυμάζω για τον σεβασμό και την αφοσίωση που δείχνει προς τη μητέρα του, ακολουθώντας την επιθυμία της να τον δει μια μέρα πρωθυπουργό, να συνεχίζει την δουλειά του μπαμπά του!.. Τον θαυμάζω που έχει τη δύναμη να εφαρμόζει σκληρή και άδικη οικονομική πολιτική και παράλληλα να πιστεύει ότι θα έπρεπε να εφαρμόσει κάποια άλλη πιο αποτελεσματική... Τον θαυμάζω γιατί μας άνοιξε τα μάτια με δύο τρόπους, ένας που για όλα φταιει η Δεξιά και ένας που μας πέταξε τα μάτια έξω με το ασφαλιστικό και το εργασιακό χωρίς να ανοίξει μύτη!.. Τον θαυμάζω για την τερατώδη ψυχραιμία του,.. ενώ είμαστε στον Τιτανικό, αυτός και οι υπουργοί του παραγγέλνουν ουίσκι με... παγόβουνο!.. Τον θαυμάζω που μονίμως ασχολείται με το μέλλον της χώρας θάβοντας ζωντανό το παρόν της κάτω από την ταφόπλακά του Μνημονίου... Τον θαυμάζω που είχε το κουράγιο - πάλι δεν υπολόγισε το πολιτικό κόστος- να κάνει υπουργούς κάτι τύπους σαν τον Πάγκαλο, τον Παπακωσταντίνου, τον Χρυσοχοΐδη τον Γερουλάνο, την Κατσέλη, την Μιρμπίλη, τον Λοβέρδο και άλλους τους οποίους, σε μια σοβαρή χώρα, θα τους είχαν πάρει με τις κλωτσιές για τις δηλώσεις τους, τα έργα τους, τις παλινωδίες τους και τον κυνισμό τους στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι φταινε όλοι οι άλλοι εκτός από αυτούς...
Τον θαυμάζω που είναι σοσιαλιστής... τις Κυριακές και με καλή παρέα όπως του οικονομολόγου Στίγκλιτς,.. αλλά από Δευτέρα πάλι στη δεξιά πολιτική για να τα βγάλει πέρα!.. Τον θαυμάζω που ένα παιδί χωρίς προσόντα έφτασε τόσο ψηλά,.. ειλικρινά τον θαυμάζω!!!

Τι και αν λέγεται ¨Καλλικράτης¨ η όπως θέλετε πείτε τον.Αλλά μήπως τελικά δεν φταίνε οι θεσμοί, αλλά ο βασικός παράγοντας που απαρτίζει τους θεσμούς, ο ανθρώπινος, τα πρόσωπα δηλαδή, όπου σε συνδυασμό με το ¨σύστημα¨ διεκδικούν κατά καιρούς την εξουσία;;Από την μία, πιθανόν, έχουμε για παράδειγμα πρόσωπα που μέχρι σήμερα δεν έχουν δείξει ¨δείγματα γραφής¨ και όχι μόνο δεν συγκρούστηκαν με συμφέροντα, αλλά απεναντίας, για την ¨κατάκτηση¨ της καρέκλας - εξουσίας, χρησιμοποιούν και προχωρούν ¨παρέα¨ με πρόσωπα και με καθαρά πελατειακές σχέσεις, με ιδιοτέλεια εκατέρωθεν και αφήνοντας έξω κάθε τι το καινοτόμο και αξιοκρατικό, ικανό και πρόθυμο για την όποια υπέρβαση.Από την άλλη έχουμε υποδείξεις για κομματικά στελέχη, όπου έρχονται με την μορφή των ¨διαχειριστών¨ της εξουσίας και κατόπιν επιλογής μέσα από καθαρά κομματικούς μηχανισμούς, σίγουρα βρίσκει απέναντι τους την κοινωνία, αφού μόνο καχύποπτα και δικαιολογημένα το βλέπει, αφού επί της ουσίας και για τα χρόνϊα προβλήματα της καθημερινότητας τους κανείς δεν γνωρίζει ούτε βιώνει, όπως η ίδια η τοπική κοινωνία.Δυνάμεις υπάρχουν έτοιμες πάντα να δώσουν την μάχη.Περιμένουν το έναυσμα για το όραμα.Το σύστημα είναι που δεν αφήνει τίποτα να κυλήσει, τίποτα να γυρίσει σελίδα, μέρος βέβαια της ευθύνης έχει σίγουρα η κοινωνία, όπου δεμένη πισθάγκωνα δέχεται αδιαμαρτύρητα το «πεπρωμένο» άλλες φορές συμμετέχοντας παθητικά και άλλες αρνητικά όπως τώρα.Σωτήρες όπως τους γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν.Ανατροπές χρειάζονται, που πρέπει να δείξει στην πράξη ο όποιος ενδιαφερόμενος ΤΩΡΑ πριν τις εκλογές ότι σκοπεύει να κάνει.Το τσίρκο της αναρχίας, της μαφίας, της

Το σίγουρο μετά και το τέλος της ψηφοφορίας απόψε στη Βουλή για το ασφαλιστικό είναι πως η Ελλάδα που ξέραμε έως τώρα δεν θα είναι η ίδια, αφού αναγκαστικά γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα και όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις θα ριχτούν στον καιάδα. ΚΙ αυτές θα ειναι οι πρώτες δοκιμασίες γιατί ερχονται κι αλλες εξ αιτίας της εισόδου με την έγκριση Παπανδρέου των εισβολέων του ΔΝΤ και της άθλιας και σαρκοφάγου Τρώικας. Η Ελλάδα πλεον εγινε πειραματόζωο για να δοκιμάζουν οι ξένοι εισβολείς τις πιο σκληρές τους νεοφιλελεύθερες συνταγές. Το ζήτημα τωρα είναι μέχρι που θα τους το επιτρέψουν οι κυριοι του Πασόκ που με τα ψέμματά τους στις 4 του Οκτώβρη μας έκλεψαν την ψήφο. Θα καταφέρουν κάποιοι έστω με την απειλή της καταψήφισης σποδαίων νομοθετημάτων να συγκρατήσουν και τους λοιοπύς σ' αυτή την άθλια κατρακύλα του ξεπουλήματος των πάντων;
Ο Ελληνας όμως άσχετα με το τι θα κάνουν αυτοί, είναι πολύ περήφανος και για να του γκρεμήσουν οι κατακτητές τα όνειρά του θα χρειαστεί να διαθέσουν όλα τους τα "πυρηνικά" τους όπλα, θα χρειαστεί να του κηρύξουν ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο...
Η ευθύνη λοιπον που επωμίζονται αυτοί οι μέτριοι πολιτικοί του κόμματος που λέγεται Πασόκ είναι τεράστια και περισσότερο τεράστια για το τι θα επακολουθήσει αν δεν φερθούν σωστά στο λαό. Αν ανταποκριθούν σωστά έχει καλώς, αν όμως θελήσουν να μας πετάξουν στα δόντια και στα στομάχια του κάθε ΔΝΤ του κάθε άθλιου κατακτητή, να ξέρουν πως και το δικό τους μέλλον θάναι μαύρο κι άραχνο, όπου κι αν πάνε όσο νύχτα κι αν πετάξουν απ' τις ταράτσες τους με τα ναυλωμένα οικογενειακά ελικόπτερα. Οπου κι αν πανε η ζωή τους θα είναι μια σκέτη κόλαση ...