Ποιος θα το περίμενε ότι θα ξεπουλούσαν την πατρίδα μας και θα την υποδούλωναν στους ξένους σε καιρό ειρήνης; Ότι χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά θα υπέγραφαν συνθηκολόγηση με τους ξένους δυνάστες που κατέλυσαν την εθνική μας ανεξαρτησία; Πόσο ταπείνωσαν και εξευτέλισαν αυτόν τον υπερήφανο λαό που έδωσε διαχρονικά το παρών σε όλα τα πεδία των μαχών και αντιστάθηκε ηρωικά σε κάθε ξένο κατακτητή.
Ποιος είναι υπεύθυνος για τη σημερινή ξεφτίλα; Δεν είναι ούτε ένας, ούτε δυο. Είναι αρκετοί. Είναι εκείνοι που προετοίμασαν τον ερχομό του νέου ξένου κατακτητή. Οι ντόπιοι συνεργάτες του που υπονόμευαν εκ των έσω τη χώρα.

Ποιος θα το περίμενε ότι θα ξεπουλούσαν την πατρίδα μας και θα την υποδούλωναν στους ξένους σε καιρό ειρήνης; Ότι χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά θα υπέγραφαν συνθηκολόγηση με τους ξένους δυνάστες που κατέλυσαν την εθνική μας ανεξαρτησία; Πόσο ταπείνωσαν και εξευτέλισαν αυτόν τον υπερήφανο λαό που έδωσε διαχρονικά το παρών σε όλα τα πεδία των μαχών και αντιστάθηκε ηρωικά σε κάθε ξένο κατακτητή.
Ποιος είναι υπεύθυνος για τη σημερινή ξεφτίλα; Δεν είναι ούτε ένας, ούτε δυο. Είναι αρκετοί. Είναι εκείνοι που προετοίμασαν τον ερχομό του νέου ξένου κατακτητή. Οι ντόπιοι συνεργάτες του που υπονόμευαν εκ των έσω τη χώρα.

Δεν περιμένουμε από τον κ. Παπανδρέου να αναγνωρίσει εναλλακτικές λύσεις. Ποτέ κυβερνήτης αυτού του τόπου δεν αναγνώρισε ότι υπάρχει εναλλακτική πορεία από τον καταστροφικό μονόδρομο που έχει επιλέξει. Άλλωστε ο κ. Παπανδρέου έχει αποδείξει σ’ όλη την πολιτική του θητεία ότι αδυνατεί να αντιληφθεί οτιδήποτε υπερβαίνει τις εκάστοτε εντολές έξωθεν και άνωθεν. Ούτε βέβαια θα περιμέναμε τίποτε καλύτερο από έναν υπουργό οικονομικών, ο οποίος αδυνατεί να αντιληφθεί ότι εκπροσωπεί κυρίαρχο κράτος και δεν είναι πλέον υπάλληλος της ΕΕ και του ΔΝΤ. Είναι δύσκολο να βρει κανείς στη νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου πιο ανεύθυνο και ευφάνταστο υπουργό οικονομικών από τον σημερινό, που μόνο με τις δηλώσεις του, περί «τιτανικού», περί επενδυτών που «θα χάσουν το πουκάμισό τους» αν επενδύσουν κατά της Ελλάδας και άλλα τέτοια φαιδρά έφεραν – σκοπίμως ή μη θα το δείξει η ιστορία – τις αγορές σε παροξυσμό εκθέτοντας τη χώρα στις πιο άγριες κερδοσκοπικές πιέσεις.


Όλο αυτό το διάστημα, κάθε κίνηση της κυβέρνησης για την «αποκατάσταση της αξιοπιστίας μας στις αγορές» στοίχησε πανάκριβα στη χώρα και το λαό της. Ποιος θα λογοδοτήσει για τα 13 δις ευρώ που έχει στοιχίσει η πολιτική της κυβέρνησης μέχρι σήμερα μόνο από τα αυξημένα επιτόκια δανεισμού; Ο Μπάμπης; Ποιος θα κληθεί να τα πληρώσει; Φυσικά, όπως πάντα, το γνωστό υποζύγιο, ο Έλληνας εργαζόμενος, ο Έλληνας μικρομεσαίος, ο Έλληνας συνταξιούχος.

Τι είδους συζήτηση θα γίνει; Με ποιό σκεπτικό -εν μέσω οικονομικής κατάρρευσης- ο Γιώργος Παπανδρέου συναντάται με τον κύριο Ερντογάν, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται σε ασθενή θέση; Τι έχει ήδη συμφωνηθεί μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας; Οι φωνές της αντιπολίτευσης (ΝΔ και ΚΚΕ) καλούν σε αναβολή της συνάντησης αυτής και μη υπογραφή της συμφωνίας!!! Ποιά συμφωνία υπάρχει; Τι άλλο κρύβει ο Γιώργος Παπανδρέου από τους έλληνες πολίτες; Μπορεί έστω και την ύστατη στιγμή, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να παρέμβει και να σταματήσει την επικείμενη καταστροφή που πλησιάζει και που θα φέρει την αποκλειστική υπογραφή του φερόμενου ως πρωθυπουργού της χώρας και ανθύπατου του ΔΝΤ και της Κομισιόν, Γιώργου Παπανδρέου;
Για πόσο ακόμη, η χώρα θα βρίσκεται στις διαθέσεις ενός ιδεοληπτικού, προφανώς χειραγωγούμενου (ο ίδιος ομολόγησε ότι το νομοσχέδιο για τα οικονομικά μέτρα συντάχθηκε από την Κομισιόν και όχι από την κυβέρνησή του) που παίζει με το μέλλον της Ελλάδας και των πολιτών της, χωρίς να αναλογίζεται ούτε μία στιγμή, πως η χώρα αυτή ούτε του ανήκει ως κληρονομιά από τους προγόνους του (που με τόσο πάθος υπερασπίστηκε λίαν προσφάτως στην ελληνική Βουλή), ούτε του την παρέδωσε ο ελληνικός λαός για να την καταστρέψει ή να την μικρύνει ηθικά και γεωγραφικά. Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου, έχει περάσει την "κόκκινη γραμμή" της ανοχής και ηλιθιότητας -που πολλοί του προσάπτουν- και βρίσκεται πλέον σε θέσεις και πρακτικές που αντίκεινται των ελληνικών συμφερόντων.

Αναρωτηθείτε τώρα γιατί ποτέ δεν μας είπαν στο εσωτερικό της χώρας, πόση είναι η επίπτωση των μέτρων στο έλλειμμα! Και αυτό, όταν πάντοτε γινόταν ενημέρωση, στα παλαιότερα μέτρα, για την επίπτωσή τους. Και καμάρωνε ο Παπακωνσταντίνου για το πόσο θα μειώσει το έλλειμμα!

Είναι λοιπόν προφανές ότι η κυβερνητική πολιτική στόχευση από την τρομακτική μείωση του ελλείμματος κατά 11% σε ένα χρόνο, είναι να μπορέσει να περάσει τα δύσκολα τώρα και, όταν θα πλησιάζει να εξαντλήσει την τετραετία, να ανοίξει το πουγκί των παροχών, για να μπορέσει να εξασφαλίσει επανεκλογή.

Ενδιαμέσως, όμως, θα έχει καταφέρει να χρεώσει πολιτικά τα μέτρα, τουλάχιστον εν μέρει, στον Καραμανλή και στο ΔΝΤ. Και έτσι ο ΓΑΠ θα εμφανιστεί προς το τέλος της τετραετίας ως σωτήρας της χώρας και προστάτης του απλού λαού!

Αυτό εξηγεί και την πρεμούρα του να μας προετοιμάσει για “περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας” σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του.

Από τον Μίκη έχεις την απαίτηση – ως σύμβολο – να στέκεται υπερκομματικά, πάνω και πέρα από τα φαινόμενα ευτελισμού του πολιτικού βίου.
Με τα ίδια συναισθήματα διάβασα τη συνέντευξή του στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Τίτλος της «Νιώθω ντροπή για τους πολιτικούς που ευτελίζουν την πατρίδα μου». Και συμφώνησα σε όλα, πλην μιας παραγράφου που με ξένισε στο όλο ύφος και περιεχόμενο της συνέντευξης: " Και ποιος εμπόδισε τη σημερινή κυβέρνηση να κυβερνήσει όπως ήθελε αυτή; Και μάλιστα από θέση ισχύος και όχι όπως η προηγούμενη που είχε απέναντί της τα μεγάλα φρούρια της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, της Τηλεόρασης και του Τύπου, που μονοπωλιακά ελέγχει το ΠΑΣΟΚ; Και με την ευκαιρία αυτή, ας μου επιτραπεί να σας αποκαλύψω ότι κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2007 και εν μέσω των χιλιάδων πυρκαγιών που κατέστρεφαν καθημερινά τη χώρα, πρότεινα στον κ. Καραμανλή –μέσω ενός υπουργού του– να υποβάλει την παραίτησή του, γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων που είχε εμπεδωθεί στη χώρα μας όχι μόνο δεν του επέτρεπε να κυβερνήσει, αλλά και γιατί καταστρεφόταν καθημερινά ο τόπος λόγω των λυσσωδών αντιδράσεων των φρουρίων που προανέφερα και που παρέλυαν τα πάντα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ειπώθηκε επανειλημμένα ότι, αν στη θέση του....
Παπανδρέου βρισκόταν σήμερα ο Καραμανλής, «θα καιγόταν η χώρα»".


Διαβάστε περισσότερα: http://manier-manier.blogspot.com/2010/05/6.html#ixzz0nLuGkCh4