Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Από ελπίδες χόρτασε ο Ελληνικός λαός, φτάνει πια…

«Αυτή τη φορά έρχομαι στην Κύπρο για να πάρω ελπίδα, αλλά και για να δώσω ελπίδα», δήλωσε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος την Κυριακή το απόγευμα φθάνει στην Λευκωσία με πρόσκληση του προέδρου του ΔΗΣΥ Νίκου Αναστασιάδη.

Ο πρόεδρος της ΝΔ, μιλώντας απόψε τηλεφωνικώς από την Αθήνα στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 Κύπρου, ανέφερε ότι έρχεται στην Κύπρο για να πάρει ελπίδα από τα μεγάλα επιτεύγματα του Ελληνισμού της Κύπρου. Συγχρόνως, τόνισε ότι έρχεται για να μεταφέρει το μήνυμα της ελπίδας ότι «παρά τις δραματικές δυσκολίες, η Ελλάδα, σύντομα θα ξανασταθεί στα πόδια της και θα μπει σε μια καινούργια περίοδο ανάκαμψης και δημιουργίας».

Σε παρατήρηση του διευθυντή ειδήσεων του ΑΝΤ1 Κύπρου Χρίστου Μιχαηλίδη, κατά πόσο έχουν δίκιο όσοι λένε ότι μια αποδυναμωμένη Ελλάδα δεν είναι ό,τι καλύτερο για την Κύπρο, ο κ. Σαμαράς τόνισε: « Θα είμαστε παρόντες σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι ποτέ δυνατόν να αποχωριστεί ο ένας τον άλλο. Η μοίρα είναι κοινή, η μάχη είναι κοινή και η Ελλάδα σας διαβεβαιώνω σύντομα θα ξανασταθεί στα πόδια της».

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

Η Ελλάδα, σώθηκε! Μπορεί όμως να υπάρχει Ελλάδα χωρίς Έλληνες;

Θα χεστούμε στο χρήμα! Εκατόν τριάντα δισεκατομμύρια! Επιτέλους, βρήκαν ανταπόκριση οι θυσίες σου! Μπορεί να έχασες τη δουλειά σου, μπορεί να έχασες το σπίτι σου, μπορεί να έχασες τον μισό μισθό ή τη μισή σου σύνταξη, μπορεί να έχεις ήδη ετοιμάσει το σκοινί με την θηλιά, από το οποίο θα θελήσεις να κρεμαστείς, αλλά η Ελλάδα σώθηκε κι από αύριο έρχονται τα λεφτά! Εκατόν τριάντα δισεκατομμύρια, από τα οποία ναι μεν εσύ δεν θα πάρεις ούτε ένα ευρώ, αλλά θα πληρωθούν οι δανειστές σου κι αυτό θα είναι το κέρδος σου! Οι ικανοποιημένοι πλέον δανειστές σου θα πάψουν να σε θεωρούν μπαταχτσή και να σε κακολογούν, να σε διαβάλλουν και να σε βρίζουν. Εσύ, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου θα κληθείτε, εφόσον αντέξετε, να πληρώνετε τόκους επί τριάντα χρόνια, να πληρώνετε χαράτσια κάθε τρεις και λίγο, αλλά όταν θα έχετε απολύτως πτωχεύσει θα νιώθετε υπερήφανοι που οι δανειστές εξοφλούνται! Θα έχετε γίνει ένας ακόμη αριθμός στον κατάλογο των ανέργων και θα γυρνάτε απολύτως αδύναμοι και απογοητευμένοι, αλλά όταν θα σηκωνόσαστε από το χαρτόκουτο που θα έχετε για στρώμα και θα πηγαίνετε να σταθείτε στην ουρά για το δωρεάν γεύμα που προσφέρει η Αρχιεπισκοπή, θα βαδίζετε με το κεφάλι ψηλά! Θα νιώθετε υπερήφανοι που οι δανειστές εξοφλούνται.
Θα βλέπετε τα παιδιά σας να πεινάνε και θα σας τρελαίνει η γνώση της αδυναμίας να τα ταΐσετε, αλλά το μέσα σας θα το φουσκώνει η υπερηφάνεια, επειδή θα εξοφλούνται οι αλλοδαποί τοκογλύφοι κάτοχοι ομολόγων και θα νιώθετε την ανάγκη να ευχαριστήσετε τους τρεις αρχηγούς, οι οποίοι πάλεψαν και πέτυχαν την σωτηρία της Ελλάδας.
Η Ελλάδα, σώθηκε! Μπορεί όμως να υπάρχει Ελλάδα χωρίς Έλληνες;

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

ΤΙ ΕΧΕΙ η Ελλάδα του 2012;

ΤΙ ΕΧΕΙ η Ελλάδα του 2012; Εχει έναν «πλαστικό» πρωθυπουργό, που, για λογαριασμό των δανειστών της, επιλέγει «το μη χείρον». Εχει μια χρεωκοπημένη πολιτική ηγεσία που κοκορεύεται ότι «σώζει την Ελλάδα»! Εχει μια Αριστερά φουσκωμένη στις δημοσκοπήσεις αλλά κολλημένη στο στείρο παρελθόν και ανίκανη να δώσει σίγουρες λύσεις. Και απέναντί τους έχουν τρία εκατομμύρια πολίτες στο όριο της φτώχειας, ένα και πλέον εκατομμύριο ανέργους, μισό εκατομμύριο νέους που ζητάνε δουλειά, εδώ ή στο εξωτερικό, αναρίθμητους αστέγους «νέας φουρνιάς» και άλλους τόσους καταθλιπτικούς να οδεύουν προς την αυτοκτονία.

ΕΧΟΥΝ μια Ελλάδα παραδομένη στο έγκλημα (συμβατικό και ηλεκτρονικό), βυθισμένη στην απόγνωση, έτοιμη να μαυρίσει στις εκλογές (αν ποτέ γίνουν) τους υπεύθυνους της κρίσης έτσι όπως δεν έχει μαυρίσει ουδέποτε στο παρελθόν, αλλά και να επαναστατήσει αμέσως μόλις εμπιστευθεί κάποιον αγνό, ασκητικό και αδιάφθορο επαναστάτη, που δεν φοβάται το θάνατο και δεν λατρεύει το χρήμα.

Έτσι ο εκβιασμός μεταφέρεται σε ολόκληρο λαό...

Έτσι ο εκβιασμός μεταφέρεται σε ολόκληρο λαό. Είναι σαν να λένε σε δέκα εκατομμύρια έλληνες αν θέλετε τα λεφτά τότε υπογράψτε όλοι ή τουλάχιστον η πλειοψηφία σας και ψηφίστε κόμματα που είναι υπέρ του μνημονίου. Είναι η ολοκληρωτική λογική της συνολικής ευθύνης ενός λαού.Το επικίνδυνο είναι ότι αν επιμείνουν θα προκαλέσουν διχασμό στον ελληνικό λαό.

Κάποιοι θα πουν να ψηφίσουμε τα μνημονιακά κόμματα για να μην χάσουμε μισθούς και συντάξεις. Κάποιοι άλλοι θα πουν ότι προέχει η ελάχιστη -στο σημείο που φθάσαμε- αίσθηση προσωπικής, συλλογικής και εθνικής αξιοπρέπειας, ότι δεν μπορεί μία ολόκληρη κοινωνία να γονατίσει. Οι πρώτοι θα αντιτείνουν ότι ορισμένοι που δεν έχουν ανάγκη ή έχουν αποταμιεύσεις έχουν την πολυτέλεια να προβάλλουν την αξιοπρέπεια. Και εδώ τελειώνουν τα επιχειρήματα και αρχίζει ο κοινωνικός εμφύλιος. Πριν ή και μετά τις εκλογές.

Επειδή αυτά είναι πολύ ακραία ακόμη και για τους γερμανούς μοιάζει αρκετά πιθανό να μας ζητούν κάτι που δεν μπορούμε να δώσουμε προκειμένου να μας χρεώσουν την ευθύνη της χρεοκοπίας και της αποχώρησης από το ευρώ. Οι έλληνες πολιτικοί τους εξέπληξαν γιατί μέχρι τώρα αποδέχθηκαν όλα όσα τους ζήτησαν. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τους εκπλήξει και η ελληνική κοινωνία και ότι δεν θα γονατίσουν δέκα εκατομμύρια έλληνες

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Προφανώς χρειάστηκε ο δύσκολος τρόπος για να καταλάβει ο Κάρολος Παπούλιας ότι όλοι είμαστε στο ίδιο καράβι.

Άλλοι θα πουν ότι... 40 μέρες πριν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου θυμήθηκε ο Κάρολος Παπούλιας να παραιτηθεί του μισθού του. Ένας φίλος ανέκραξε: Επιτέλους!

Ισως επειδή όλοι περίμεναν κάτι. Μια συμβολική κίνηση. Μια ενέργεια από τον πολιτικό κόσμο που να δείχνει ότι και οι πολιτικοί στο σύνολό τους είναι θεσμός και δεν έχουν καταντήσει εσμός.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, λέει ο λαός. Και ο Κάρολος Παπούλιας το έκανε πράξη. Παραιτήθηκε της προεδρικής αποζημίωσης που ανέρχεται σε περίπου 300 χιλιάδες ευρώ το χρόνο για να δώσει το μήνυμα ότι δεν είναι δυνατόν οι πολιτικοί και η τρόικα να επιβάλλουν εξοντωτικές θυσίες μόνο στο λαό. Και για να πει ότι δεν είναι δυνατόν να πληρώνουν το κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής μόνο οι μη έχοντες.

Προφανώς χρειάστηκε ο δύσκολος τρόπος για να καταλάβει ο Κάρολος Παπούλιας ότι όλοι είμαστε στο ίδιο καράβι. Ισως οι αποδοκιμασίες και η κραυγή εναντίον του, "προδότη", στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου έπαιξαν το ρόλο τους. Ισως βοήθησαν και οι εισηγήσεις συνομιλητών του που τον ενημέρωναν ότι ο ίδιος είναι στόχος έντονης και πολλές φορές ισοπεδωτικής κριτικής από τους πολίτες.

Ο Κάρολος το τόλμησε. Γυρίζει πίσω στον κρατικό προϋπολογισμό τα 300 χιλιάρικα που δαπανώνται ετησίως για την αποζημίωσή του.

Το ερώτημα είναι άλλο. Οι 300 της Βουλής πότε θα το αποφασίσουν; Πότε θα δηλώσουν ότι παραιτούνται από τα προνόμιά τους; Μπορεί να μην το γνωρίζετε όμως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας "κοστίζει" 300 χιλιάδες το χρόνο, αλλά οι βουλευτές είναι πολύ πιο ακριβοί. Κάθε ένας από τους 300 εθνοπατέρες χρειάζεται 660 χιλιάδες ευρώ ετησίως για το μισθό, τα επιδόματα, το αυτοκίνητο, το κινητό, τα γραφεία, τα ξενοδοχεία, τα αεροπορικά εισιτήρια, τους συνεργάτες και όλα τα άλλα προνόμια που δεν λένε να καταργήσουν οι βουλευτές από την λίστα με όσα εισπράττουν.
Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό. Αλλωστε θα πρέπει να ξέρουν οι βουλευτές, ότι δεν κυβερνάς μόνο με τις πολιτικές και τους νόμους που περνάς αλλά κυρίως με το παράδειγμά σου.

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

Αυτός ο λαός έχει υποφέρει πολλά εδώ και δύο χρόνια, αλλά πληρώνει τα τέλη, τους φόρους ...

Πάλι καλά πάντως. Σκεφθείτε πού ήταν η χώρα πριν από λίγους μόνο μήνες και πού βρίσκεται σήμερα. Το μπλοκ της ευθύνης είναι αυτό που πρέπει να είναι αυτές τις ώρες και η Ελλάδα έχει μια ευκαιρία να κερδίσει τη μάχη του ευρώ και της επιβίωσης.

Από την άλλη, οφείλουμε να πούμε ότι είναι η τελευταία ευκαιρία. Ενα σκληρό ευρωπαϊκό κατεστημένο μας περιμένει στη γωνία, να αποδείξει ότι δεν μας αξίζει να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι μαζί τους. Θα χρειασθεί πολλή δουλειά, ενότητα και εθνική συνεννόηση για να τους διαψεύσουμε. Αυτός ο λαός έχει υποφέρει πολλά εδώ και δύο χρόνια, αλλά πληρώνει τα τέλη, τους φόρους (πλην των μόνιμων φοροφυγάδων), είναι νοικοκύρης και θέλει να ανήκει στη Δύση. Οποτε και να γίνουν οι εκλογές ο δρόμος θα είναι ένας, αυτός της συνεννόησης και της σκληρής δουλειάς.

Οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Τους είδαμε χθες στις τηλεοπτικές μας οθόνες, όταν οι δυνάμεις της τυφλής βίας έδειξαν, πάλι, ότι δεν νοιάζονται για το μεροκάματο κανενός, μόνο για το χάος και την καταστροφή. Ο ανηφορικός δρόμος για τις δυνάμεις ευθύνης θα είναι επίπονος και γεμάτος παγίδες. Είναι πολλοί εκείνοι που θα συνεχίσουν να χύνουν δηλητήριο, μισαλλοδοξία και φανατισμό στις φλέβες και τα μυαλά του Ελληνα. Ομως φάνηκε χθες ότι η πατρίδα μας έχει ισχυρότατα ένστικτα αυτοσυντήρησης και ωριμότητας, έστω και στο παρά πέντε. Αν ο κ. Σαμαράς βαδίσει με σταθερότητα στον δρόμο που επέλεξε χθες, αν το ΠΑΣΟΚ αποτινάξει το αμαρτωλό του παρελθόν, αν ένα κομμάτι της Αριστεράς προτείνει αντί να καθυβρίζει τους πάντες, υπάρχει ελπίδα. Αν όχι, αν το πολιτικό σύστημα δεν αλλάξει και δεν σοβαρευτεί, οι χθεσινές καταστροφικές σκηνές θα αφορούν και το μέλλον. Και το χειρότερο; Θα επιβεβαιωθούν εκείνοι στην Ευρώπη που θέλουν να μας πείσουν ότι απλώς «δεν μπορούμε».

Οχι, λοιπόν, μπορούμε όταν είμαστε ενωμένοι και όταν σοβαρευόμαστε, αγνοώντας τις υπερβολές και τις ακρότητες.

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

«Όποιος φοβάται πεθαίνει κάθε μέρα. Οποιος δεν φοβάται πεθαίνει μόνο μια φορά ...

Τώρα, με τον φανατισμό του νεοστρατολογημένου στο «μνημονιακό στρατόπεδο» διακήρυξε ότι θα αποκεφαλίζει πολιτικά επιτόπου όποιον βουλευτή ή στέλεχος του κόμματός του τάσσεται εναντίον του νέου Μνημονίου! Έφτασε μάλιστα μέχρι του σημείου να πει ότι «τζάμπα μάγκες και τζάμπα επαναστάτες δεν θέλω στα ψηφοδέλτια» χαρακτηρίζοντας έτσι όσους βουλευτές της ΝΔ αρνούνται να διασυρθούν πολιτικά και οι ίδιοι και επιμένουν να τάσσονται κατά του νέου Μνημονίου.
Προφανώς ο Α. Σαμαράς υπονοεί ότι ο ίδιος ήταν «γνήσιος μάγκας και γνήσιος επαναστάτης» όταν δήλωνε «αντιμνημονιακός».
Με οίκτο αντιμετώπισε τον «αντιμνημονιακό ριψάσπιδα» αρχηγό του ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Κώστας Μαρκόπουλος, ο οποίος είπε στον Αντώνη Σαμαρά και στους συναδέλφους του δεξιούς βουλευτές: «Όποιος φοβάται πεθαίνει κάθε μέρα. Οποιος δεν φοβάται πεθαίνει μόνο μια φορά «Ο Αντώνης Σαμαράς μάς έκλεισε την πόρτα από τα ψηφοδέλτια και από το κόμμα επειδή... υιοθετήσαμε τη γραμμή που ο ίδιος υπερασπιζόταν»!
Ο αριθμός τους σίγουρα έχει αξία, δεν έχει όμως καθοριστική πολιτική σημασία.
Το βέβαιο όμως είναι ότι μετά την ψηφοφορία αυτή έχουμε ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Το νέο Μνημόνιο, ας μην κρυβόμαστε, πέρασε μόνο εξαιτίας της αλλαγής στάσης του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος πλέον φέρει την κύρια πολιτική ευθύνη για όλα τα ανείπωτα δεινά που θα πλήξουν εκατομμύρια Ελληνες!
Η ΝΔ από σήμερα και πέρα είναι το κύριο «μνημονιακό» κόμμα! Τα συνήθη φληναφήματα του προέδρου και των στελεχών της (του τύπου «Σώσαμε τη χώρα από τον γκρεμό στον οποίο την είχε φέρει το ΠΑΣΟΚ») είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Βεβαίως και ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνοι για την εξαθλίωση της χώρας μας και του λαού μας, αλλά πιο βαθιά στην άβυσσο αδυνατούσε να μας ρίξει ο Παπανδρέου, γι' αυτό και παραιτήθηκε.
Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Αν η κυβέρνηση Παπανδρέου επιχειρούσε να περάσει μόνη της το νέο Μνημόνιο, είναι αμφίβολο αν το ελικόπτερο θα προλάβαινε να πάρει σώο τον Γιώργο από το Μέγαρο Μαξίμου! Η ΝΔ περνάει το νέο Μνημόνιο και ο Σαμαράς περιμένει να τον κάνουν πρωθυπουργό μετά από τη στάση του αυτή, ως ανταμοιβή για την «άψογη συνεργασία» του τόσο με τους εσωτερικούς υποστηρικτές του Μνημονίου όσο και με τους ξένους επικυρίαρχους.