Μωραίνει Κύριος,ούς βούλεται 'απολέσαι...

Κωμική ήταν η παρουσίαση της νέας ηγεσίας του υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας χάρη στην παρουσία του νέου υφυπουργού Άδωνη Γεωργιάδη. Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, στον οποίο ανατέθηκε το νευραλγικό χαρτοφυλάκιο της Ναυτιλίας, (αποδεικνύοντας ότι οι πολιτικοί αρχηγοί κάνουν πλάκα στους εφοπλιστές) παραλαμβάνοντας τα καθήκοντα του δήλωσε : «θέλω να πω ότι είμαι εξαιρετικά συγκινημένος που βρίσκομαι εδώ, θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό να ανταποκριθώ τόσο στην εμπιστοσύνη του κ. Πρωθυπουργού του κ. Παπαδήμου, όσο και του Προέδρου του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού του Γιώργου Καρατζαφέρη, χωρίς τον οποίο δεν θα ήμουν εδώ». Πράκτορας μου, που παρευρέθηκε στην σεμνή τελετή, νόμιζε πως προς στιγμή μεταφέρθηκε σε reality με ταλέντα στη μαγειρική.

Η κωμωδία... τέλειωσε.

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουν στη ζωή τους κάποιο…. Θαύμα!

Η άρνηση του κ. Αντ. Σαμαρά ...

Η άρνηση του κ. Αντ. Σαμαρά να δώσει και γραπτά τις δεσμεύσεις που ανέλαβε είναι απάντηση σε όλες αυτές τις τερατογενέσεις του Ευρωπαϊκού Μορφώματος. Είναι απάντηση στη λαβωμένη δημοκρατία (των διορισμένων). Είναι απάντηση στο Βερολίνο και στο Παρίσι, που καταστρατηγούν τα ευρωπαϊκά θεσμοθετημένα όργανα. Είναι απάντηση στην πλεονεξία των ισχυρών έναντι των αδυνάτων. Είναι απάντηση στην κουτσή ΟΝΕ που μοιράζει ανισομερώς την ανάπτυξη. Είναι απάντηση σε όσους θυσίασαν την πολιτική και τη δημοκρατία στον βωμό των… Αγορών…
Και οφείλει, κατά τη στήλη, να παραμείνει σταθερός σε αυτή τη θέση του. Ας ψάξει να βρει τρόπους να υπερκεράσει την ταπεινωτική αξίωση των Ευρωπαίων. Διότι, αν υπαναχωρήσει, πολύ σύντομα η Ευρωπαϊκή Πλουτοκρατία και Γραφειοκρατία και οι πολιτικοί εκπρόσωποί της θα ζητούν από την Αθήνα:
* Πότε νέους και νέες μας, προκειμένου να ταΐζουν τους Μινωταύρους τους – όπως στον μύθο!
* Πότε μετατόπιση των συνόρων μας, χερσαίων και θαλασσίων, από Βορρά και Ανατολή!
* Πότε την καθιέρωση του λατινικού αλφαβήτου, με κατάργηση του ελληνικού, ύστερα από 30 αιώνες!
* Πότε αντικατάσταση του Ορθόδοξου Δόγματος με το Καθολικό ή Προτεσταντικό!
* Πότε την πώληση των Κυκλάδων ή της Κρήτης για εξόφληση δανεικών κ.λπ. κ.λπ.
Ούτε χιλιοστό πίσω, κ. Σαμαρά. Και ας πτωχεύσουμε. Και ας πονέσουμε. Και ας κόψουν τον λαιμό τους!

ΤΑ ΟΣΑ ΖΟΥΜΕ αυτές τις μέρες ...

ΤΑ ΟΣΑ ΖΟΥΜΕ αυτές τις μέρες συνθέτουν ασφαλώς ένα έργο πολιτικού σουρεαλισμού, στο οποίο μόνο το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου θα μπορούσαν να είναι πρωταγωνιστές. Το ΠΑΣΟΚ με το πρωτόγονο ένστικτο κομματικής αυτοσυντήρησης και ο Γιώργος με τις απίθανες καινοτομίες που προσφέρουν γέλιο και κλάμα ταυτόχρονα, για το διασυρμό του ύπατου κυβερνητικού αξιώματος.

ΕΞΙΣΟΥ ΑΠΙΘΑΝΗ με τις ιδιόρρυθμες πολιτικές πρωτοβουλίες του ηγεμόνος είναι και η ασυλία, την οποία εξακολουθεί να απολαμβάνει από το κόμμα του, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και το επιχειρηματικό κατεστημένο της χώρας. Και όχι, ευτυχώς, από την κοινωνία, η οποία έχει προ καιρού ξεσηκωθεί με μοναδικό αίτημα την απαλλαγή από τη μνημονιακή κυβέρνηση και την ομηρία της διεθνούς κερδοσκοπίας.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ότι, υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, τα πρόσφατα καραγκιοζιλίκια του Γ. Παπανδρέου ΈΧΟΥΝ οδηγήσει στην άμεση απομάκρυνσή του. Γιατί είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του κοινοβουλευτισμού που εν ενεργεία πρωθυπουργός, με διακριτή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, παραδίδει, τα κλειδιά του γραφείου του, υποβάλλοντας την παραίτησή του...

Ο κ. Παπανδρέου παρέμεινε προσκολλημένος στο κατεστημένο του παλαιοπασοκισμού...

Η οικονομία έριξε τον Παπανδρέου. Επειδή, από την πρώτη του απόφαση οικονομικής πολιτικής μέχρις ότου λανσάρει την ιδέα του δημοψηφίσματος, δεν ιεράρχησε ορθολογικά τις οικονομικές προτεραιότητες, ο κ. Παπανδρέου ηττήθηκε στο πιο κρίσιμο μέτωπο για κάθε κυβέρνηση, παντού στον κόσμο. Ακόμη και όταν τα πράγματα μάς έφεραν στο Μνημόνιο, όταν προσπαθήσαμε να αποφύγουμε τις συνέπειες της ανοιχτής πτώχευσης, ο κ. Παπανδρέου παρέμεινε προσκολλημένος στο κατεστημένο του παλαιοπασοκισμού.

Ο πραγματικός κόσμος, κυρίως των μισθωτών και, δευτερευόντως των συνταξιούχων, που πληρώνουν τους φόρους και την ανεργία, δεν μπορούσαν να ανεχθούν άλλο την αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. Ο κίνδυνος ήταν υπέρογκος. Αντιθέτως με όσα λένε οι φίλοι του, ο Γιώργος Παπανδρέου προστάτευσε τους τοποτηρητές και τις προσόδους του κομματικού και κλεπτοκρατικού συστήματος. Αυτό ακριβώς που, εκ των υστέρων, κατηγορεί ο κ. Παπανδρέου ότι «τον έφαγε μπαμπέσικα!». Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι θελκτικές, αλλά ολίγος ρεαλισμός, δεν βλάπτει καθόλου.

Δεν πέτυχα τίποτε στη ζωή μου. Είμαι ασήμαντος.

‘Αργήσαμε πολύ να αντιληφθούμε ότι ο Παπανδρέου επιζητούσε να θάψει την αποτυχία του κάτω από τις στάχτες ολόκληρης της Ελλάδας…

Σ’ αυτό το κλίμα, καθίσταται αδύνατη η συναίνεση…

Είναι εδώ και καιρό εξόφθαλμο ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν μπορεί πια να κυβερνήσει. Στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι πολίτες δεν την εμπιστεύονται. Για την ακρίβεια, στρέφονται ολοένα και περισσότερο εναντίον της. Σ’ αυτό το κλίμα, καθίσταται αδύνατη η αποκατάσταση του κλίματος στοιχειώδους πολιτικής εμπιστοσύνης του λαού προς την πολιτική εξουσία. Χωρίς πολιτική εμπιστοσύνη, όμως, κανένα πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης και ανάταξης της οικονομίας δεν θα επιτύχει.

Τα πρωτοφανή επεισόδια στην εθνική επέτειο κατέδειξαν ότι η θερμοκρασία στην κοινωνία έχει ανεβεί επικίνδυνα. Η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι κάτι έπρεπε να κάνει για να εκτονώσει το εκρηκτικό κλίμα. Τουλάχιστον από τον περασμένο Μάιο - Ιούνιο, ερωτοτροπούσε με την ιδέα να προκηρύξει ένα δημοψήφισμα που θα μπορούσε να κερδίσει. Η αρχική ιδέα ήταν να αφορά τη μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος. Ο Παπανδρέου θεωρούσε ότι από ένα λαϊκό «ναι», η κυβέρνησή του θα μπορούσε να αντλήσει πολιτική νομιμοποίηση.