Μπορεί ο Γιώργος Παπανδρέου όπου σταθεί κι όπου βρεθεί να επαναλαμβάνει μονότονα ότι αδιαφορεί πλήρως για το πολιτικό κόστος, όμως, στην πραγματικότητα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
Όπως το ίδιο το Μαξίμου διαρρέει, με τις γνωστές δικαιολογίες, ο κ. Παπανδρέου ούτε καν διανοείται το ενδεχόμενο να αφήσει την εξουσία.
Τώρα όμως, πρώτοι απ’ όλους οι ίδιοι στο κυβερνών κόμμα, στην κοινοβουλευτική ομάδα και στο υπουργικό συμβούλιο, όλοι πλην του Μαξίμου, βλέπουν πια ότι το ΠΑΣΟΚ οδηγείται μετωπικά είτε στην εσωτερική, είτε στην εκλογική σφαγή, είτε και σε συνδυασμό τους.
Είναι το τίμημα που θα πληρώσουν όχι επειδή «έσωσαν», ή προσπάθησαν να σώσουν τη χώρα, αλλά επειδή τη διέλυσαν. Γιατί στην πιο δύσκολη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της, πάτησαν πονηρά σε δύο βάρκες: με το ένα πόδι στη λεγόμενη διάσωση της Ελλάδας αλλά με το άλλο, το βαρύτερο, το τελικά καθοριστικό, στη διάσωση του κόμματος και της κυβέρνησης αρχικά, μόνον της κυβέρνησης σήμερα.
Σήμερα, ο οριστικός διαχωρισμός της τύχης του ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση, με τον τρόπο που χειρίζεται πλέον την κατάσταση ο πρωθυπουργός, είναι το στοιχείο που πυροδοτεί την εσωτερική κομματική του κρίση περισσότερο ακόμα και από τις επιπτώσεις της ίδιας, της πραγματικής κρίσης.
Δύο χρόνια τώρα, η κυβέρνηση, εκεί που μπορούσε, όπου «την έπαιρνε», φανέρωσε το πιο αυταρχικό δυνατό πρόσωπο για τα δεδομένα μιας κυβέρνησης εκλεγμένης. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη διάλυση του ιδιωτικού τομέα καθώς και την ευρύτερη φορολογική λαίλαπα εναντίον εκείνων που κατά τεκμήριο πληρώνουν.
Όμως, τι έκανε με τις συντεχνίες; Τι έκανε με τις αποκρατικοποιήσεις; Τι έκανε με τη φοροδιαφυγή; Τι έκανε με το μέγεθος του κράτους; Απολύτως τίποτα. Γι' αυτό και τα βάρη έπεσαν απολύτως δυσανάλογα, η κοινωνία χωρίστηκε σε εκείνους που την πλήρωσαν και στους υπόλοιπους που έχουν, έστω συγκριτικά ξεφύγει και που, αυτή τη στιγμή, δύο χρόνια μετά, τώρα που το μαχαίρι είναι βαθιά στο κόκαλο, μπαίνουν κι εκείνοι στο στόχαστρο.
Ε, ακριβώς λοιπόν αυτή είναι η στιγμή που το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση αντιμετωπίζουν για πρώτη φορά σε πραγματικό βάθος το ενδεχόμενο της δικής τους διάλυσης. Γιατί αυτό που τόσο καιρό καθυστερούν, τώρα που έρχεται, δεν το αντέχουν.
Σήμερα, ο Γιώργος Παπανδρέου έχει γατζωθεί με νύχια και με δόντια, με μια καινοφανή μανία στην εξουσία, την οποία, σε κάθε κατεύθυνση δηλώνει ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει. Οπότε, αντί γι αυτήν, εγκαταλείπει τις τελευταίες γραμμές άμυνας που επί δύο χρόνια προστάτευε.
