Μπήκα από την κεντρική πόρτα και θα βγω πάλη από εκεί. Τελικά βγήκε από την πίσω πόρτα…

Ενώ είχε φτάσει στο 1ο ΚΑΠΗ της Αργυρούπολης και μιλούσε σε κομματική εκδήλωση, ομάδα περίπου εξήντα ατόμων επιτέθηκε με γιαούρτια, πέτρες και μπουκάλια στη συνοδεία του, με συνέπεια να κινδυνέψουν

Τον Γ. Πεταλωτή προστάτευσαν οι αστυνομικοί της προσωπικής του φρουράς, ενώ για την αντιμετώπιση των δραστών πήγε αμέσως στον χώρο του επεισοδίου μία διμοιρία των ΜΑΤ.

Οι αστυνομικοί πέτυχαν να απωθήσουν τους πρωταγωνιστές του επεισοδίου, αλλά συλλήψεις έως πριν από λίγο δεν είχαν γίνει.

Παρά το επεισόδιο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε κανονικά την ομιλία του προς τα άτομα τα οποία είχαν συγκεντρωθεί στο ΚΑΠΗ. Αναφερόμενος στην επίθεση, έκανε λόγο για τραμπούκους και φασίστες και "εγκάθετους του ΣΥΡΙΖΑ".

Οι πρωταγωνιστές όμως του επεισοδίου παρέμειναν για αρκετή ώρα στην περιοχή και φώναζαν συνθήματα κατά της κυβερνητικής πολιτικής.

Η ένταση στον χώρο της εκδήλωσης ήταν τέτοια, που οι συμμετέχοντες σε αυτή έβαλαν στα παράθυρα του κτιρίου τραπέζια και μαξιλάρια ,ώστε να προστατευθούν από τις πέτρες που πετούσε η ομάδα και τις ακτίνες λέιζερ από τις ειδικές συσκευές που είχαν μαζί τους.

ΟΙ ΑΤΥΧΕΙΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ...

ΟΙ ΑΤΥΧΕΙΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου σχετικώς με τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης και την διαπραγμάτευση έωλων απαιτήσεων που εξυπηρετούν αποκλειστικά ξένα οικονομικά συμφέροντα και πολυεθνικές, εις βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού, τον έχουν οδηγήσει στο απόλυτο τέλμα. Προφανώς αυτό είναι και το κύκνειο άσμα της πολιτικής σταδιοδρομίας του κ. Παπανδρέου .

ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ αυτά, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αντώνης Σαμαράς κρίνεται από το αποτέλεσμα της πολιτικής στρατηγικής και των θέσεων που έχει τηρήσει ως αδιαμφισβήτητος ρυθμιστής των εξελίξεων. Από την πρώτη στιγμή έθεσε «κόκκινες γραμμές» όσον αφορά στη διαπραγμάτευση του Μνημονίου και τη διαχείριση του εξωτερικού χρέους της χώρας, με μοναδικό κριτήριο την αδιασάλευτη οικονομική δραστηριότητα στη χώρα που θα εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες απασχόλησης, θέσεις εργασίας σε Έλληνες και αξιοπρεπή διατήρηση του κοινωνικού επιπέδου διαβίωσης.

Η ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΑΣΗ του κ. Αντώνη Σαμαρά σε συνδυασμό με την εντεινόμενη φημολογία περί επικειμένων εκλογών -εφόσον το σχέδιο πολιτικής συμπαιγνίας στο όνομα δήθεν της εθνικής συναίνεσης δεν τελεσφορεί- οδηγούν τον ελληνικό λαό με μαθηματική ακρίβεια στο δίλλημα άμεσων και δραστικών επιλογών:
- Είτε υποταγή σε ξένους πάτρωνες με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου στον θώκο του πρωθυπουργού.
- Είτε επαναδιαπραγμάτευση του όρου του μνημονίου με την λήψη δέσμης μέτρων για την τήρηση του χωρίς όμως να αποδομηθούν τα κοινωνικά κεκτημένα του ελληνικού λαού από έναν στιβαρό και υπεύθυνο πολιτικό, όπως ο κ. Αντώνης Σαμαράς.

Θέλουμε να λεγόμαστε σύγχρονο κράτος.

Κατά καιρούς έχει αποδειχθεί ότι όταν το ελληνικό έθνος φθάνει στο χείλος της αβύσσου, μια μαγική δύναμη, ως από μηχανής θεός, κάνει την εμφάνισή της και το καθοδηγεί ξανά προς τη δόξα... Αλήθεια, γιατί όμως θα πρέπει να αγγίζουμε πάτο για να αποδεχθούμε ότι μπορούμε να καθίσουμε γύρω από ένα τραπέζι, να ανταλλάξουμε δυο κουβέντες και να συμφωνήσουμε σε πέντε βασικά πράγματα; Χρόνια τώρα, όλοι συζητούν για τη διαφθορά στο Δημόσιο και όχι μόνον. Για την αδιαφάνεια από την οποία καλύπτονται πολλά από τα πεπραγμένα του δημόσιου τομέα.

Θέλουμε να λεγόμαστε σύγχρονο κράτος. Σε κανέναν δεν αρέσει ο χαρακτηρισμός «ψωροκώσταινα».

Είναι δυνατόν ο 'ελληνικός πολιτισμός καποτε να πεθάνει ;

Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό ότι ό Γεώργιος Παπανδρέου μπορεί να είναι ένας συνειδητός καταστροφέας της πατρίδας μας ; Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό η σκέψη ότι μπορεί να ήρθε στην Ελλάδα για να ανακόψει την πρόοδο να υποβαθμίσει το πολιτικό επίπεδο του λαού, να φθείρει τους θεσμούς, να εξευτελίσει το σοσιαλισμό και νοθεύσει την ελληνικότητα μας; Όταν δεν θα έχει μείνει τίποτε πιά όρθιο στον τόπο αυτό, όταν το πέρασμα του Παπανδρέου από την πολιτική μας ζωή θα ισοδυναμεί καθαρά με πέρασμα ΤΥΦΩΝΑ που κατέστρεψε και ισοπέδωσε τα πάντα τότε όλοι οι ‘Ελληνες θα αρχίσουν να θυμούνται μια προς μια τις καταστροφές που έχει προκαλέσει ό μοιραίος αυτός άνθρωπος στην πολιτική μας ζωή. Και οι περισσότεροι θα στοιχηματίζουν ότι η καταστροφές αυτές δεν ήσαν αποτελέσματα αποτυχιών και ανικανότητας, αλλά μέρη ‘ενός προσεκτικά καταστρωμένου επιτελικού σχεδίου ανακοπής της πορείας της χώρας μας προς την αληθινή της ανεξαρτησία…

Θα κάνουμε την Ελλάδα τη Δανία του Νότου δεν μας υπόσχονταν;

Χρειαζόταν το μνημόνιο για να καταλάβει η κυβέρνηση ότι ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης και ο εκδημοκρατισμός του πολιτικού συστήματος περνάει μέσα από τη σύγκρουση με τις δυνάμεις της αδράνειας, του λαϊκισμού και με τους πελατειακούς μηχανισμούς που πνίγουν κάθε εξυγιαντική προσπάθεια; Για «ειρηνική επανάσταση» δεν μίλαγε ο Γ. Παπανδρέου; Να έχουν συμπεριφορά αντιεξουσιαστών δεν προέτρεπε τους υφισταμένους του; Μηδενίζουμε το κοντέρ, θα ανατρέψουμε ό,τι κρατά τη χώρα καθηλωμένη, εξουδετερώνοντας τις αγκυλώσεις που μας κληροδότησε η μεταπολίτευση δεν διατυμπάνιζαν urbi et orbi οι προπαγανδιστές της νέας εποχής; Θα κάνουμε την Ελλάδα τη Δανία του Νότου δεν μας υπόσχονταν; Αποδεικνύεται άλλη μια φορά ότι ο δικομματισμός δεν διστάζει να μετέρχεται όλα τα μέσα προκειμένου να παραπλανήσει την κοινωνία.

Δηλαδή, το μνημόνιο ευθύνεται που σπεύδει σήμερα η κυβέρνηση να ιδιωτικοποιήσει άρον άρον και κοψοχρονιά δημόσιες επιχειρήσεις, ενώ μπορούσε να τις πουλήσει πριν από έναν χρόνο με διαφανείς διαδικασίες, αποσπώντας καλύτερο τίμημα; Το μνημόνιο ευθύνεται που έκανε εφτά μήνες να επιλέξει γενικούς γραμματείς υπουργείων και έναν χρόνο για να τοποθετήσει διοικήσεις στα νοσοκομεία; Το μνημόνιο ευθύνεται που επί οκτώ μήνες το ΙΚΑ ήταν σχεδόν ακέφαλο, γιατί οι δοκησίσοφοι της κυβέρνησης έψαχναν τον εκλεκτό μέσω της διαδικασία της διαβούλευσης για να καταλήξουν στο τέλος στο στέλεχος που ήταν δίπλα τους; Το μνημόνιο ευθύνεται που το ΕΣΠΑ καρκινοβατεί; Το μνημόνιο ευθύνεται που ο πρωθυπουργός δεν έχει οικονομικούς συμβούλους και έτσι αναγκαστικά δέχεται ό,τι του εισηγείται το οικονομικό επιτελείο; Το μνημόνιο ευθύνεται που έχουν περάσει από τη Βουλή δεκάδες νομοσχέδια και τα περισσότερα δεν εφαρμόζονται; Το μνημόνιο ευθύνεται που τα κλειστά επαγγέλματα «ανοιγοκλείνουν», αναλόγως των πιέσεων που ασκούνται από ισχυρές επαγγελματικές ομάδες;

Αυτά τα ξεχνάει η κ. Μπακογιάννη;

Και για πρωταπριλιάτικο να μας το λέγατε, δεν θα το πιστεύαμε. Τη στιγμή που τα κανάλια έχουν τίτλους, όπως “πυρετώδεις διεργασίες για το Σκοπιανό”, η Ντόρα να κάνει επίσκεψη σε εφημερίδα. Τελικά, αποδεικνύεται ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι τι θα εισπράξει στο εσωτερικό, ενώ αδιαφορεί για τα μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής, για το τι θα κερδίσει ή θα χάσει η χώρα μας. Διότι δεν εξηγείται αλλοιώς μιά ημέρα πρίν τη σύνοδο του ΝΑΤΟ να βρίσκεται στον Ελ.Τύπο. Μόνο ως προσπάθειά της για να βρεί στηρίγματα από τις εφημερίδες για τις ημέρες που θα ακολουθήσουν τη σύνοδο, μπορεί να εννοηθεί. Αυτά όμως, δείχνουν πόσο επικίνδυνα λειτουργούν οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες. Μα καλά, δεν διδάχθηκαν τίποτε από τη νύκτα των Ιμίων, και την παρουσία του τότε υπουργού Εξωτερικών Πάγκαλου στο Μέγκα; Προφανώς, δεν έμαθαν τίποτε. Ούτε οι Νεοδημοκράτες, αλλά, μάλλον, ούτε και οι ΠΑΣΟΚοι. Η Ντόρα λοιπόν, το μόνο που κοιτάζει είναι η πάρτη της. Η δελφίνος της ΝΔ τα κατάφερε μια χαρά με το Σκοπιανό. Και στους αμερικάνους φάνηκε ότι ήταν το καλό παιδί, και στο εσωτερικό της χώρας μας δεν καταδείχθηκε ο ρόλος που παίζει στην υπόθεση, ώστε να πληγεί πολιτικά. Εύγε και πάλι στο Μαξίμου!

Γίναμε η χλεύη των ητ­τημένων.

Γίναμε η χλεύη των ητ­τημένων. Τρέχουμε πί­σω από τον Σαμαρά και τον παρακαλάμε να κά­νει καμιά πρόταση μήπως και σωθού­με» λένε με απόγνωση τα κυβερνητι­κά στελέχη, που στις κατ’ ιδίαν συνα­ντήσεις τους επισημαίνουν ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, αφού η κυ­βέρνηση είναι ανεπανόρθωτα τραυμα­τισμένη.

Μπορεί τα «όχι» που εισέπραξε προχτές από τους πολιτικούς αρχη­γούς - πλην Τσίπρα και Παπαρήγα που δεν πήγε - να μην ήταν τόσο εκκωφα­ντικά, αλλά ο πρωθυπουργός δείχνο­ντας διαγράμματα και δραματοποιώ­ντας την κατάσταση έμοιαζε να παρα­καλεί για λίγα ψίχουλα συναίνεσης.

Δικαίως στη Νέα Δημοκρατία τρί­βουν τα χέρια τους, αφού ξαφνικά έγιναν κόμμα ευθύνης, με προτάσεις διεξόδου από την κρίση που, ενώ μέ­χρι τώρα γίνονταν δεκτές με ειρωνικά σχόλια για Χάρι Πότερ της πολιτικής, τώρα ο Παπανδρέου τρέχει να τις με­λετήσει και κάποιες να τις αποδεχτεί.

Όλες οι κινήσεις πανικού των τελευ­ταίων ημερών από τον πρωθυπουργό επιβεβαιώνουν την κριτική που γίνε­ται, τόσο από τον διεθνή Τύπο και τους δανειστές όσο και από τη Νέα Δημο­κρατία, ότι η κυβέρνηση τους τελευ­ταίους 4 μήνες έχει κάτσει εντελώς, έχει χάσει πολύτιμο χρόνο και δεν ξέ­ρει πώς να προχωρήσει.

Παρ’ όλα αυτά, πολλούς υπουρ­γούς σοκάρει όχι μόνο η ηρεμία του πρωθυπουργού, αλλά και το γεγονός ότι έπειτα από μια τέτοια ομολογία ήττας, όπως προκύπτει από το νέο εφιαλτικό πακέτο μέτρων, κρατάει ακόμα τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου στη θέση του.

Όλοι σχεδόν οι υπουργοί εκνευρίστηκαν αφόρητα από τη δίωρη τοποθέτηση Παπακωνσταντίνου στο τελευ­ταίο δραματικό Υπουργικό Συμβού­λιο, από την απουσία οποιουδήπο­τε ίχνος κριτικής και αυτοκριτικής.

Αντίθετα, ο υπουργός Οικονομικών υπεραμύνθηκε της ανάγκης λήψης και άλλων εισπρακτικών μέτρων, παρ’ ότι ο ίδιος είχε δηλώσει ότι, αν αναγκα­στεί να το κάνει, θα παραιτηθεί. Προχτές όχι μόνο δεν έδειξε διάθε­ση παραίτησης, αλλά και ούτε ' ίχνος προσπάθειας να αναλάβει κάποιες έστω ευθύνες για την πλή­ρη αστοχία του μνημονίου που βυθίζει τη χώρα στην απελπισία και μας σπρώ­χνει προς τη χρεοκοπία.