Όλοι συμφωνούν ότι η χώρα χρειαζόταν ένα σοβαρό νοικοκύρεμα.
Εγώ θα το πω ακόμα και εγχείριση για να βγουν κάποιοι όγκοι που επί δεκαετίες απομυζούν τον κόπο των εργαζομένων.
Έλα όμως που μόνο αυτοί οι όγκοι δεν πλήττονται.
Όλοι οι άλλοι πλην αυτών στενάζουν και όταν μια κοινωνική τάξη βγαίνει για να διαμαρτυρηθεί η απάντηση είναι πάντα ο μπαμπούλας της Τρόικας.Αν φτάσουμε στο χειρότερο και μας βγάλουν από το Ευρώ ποιος θα πληγεί περισσότερο?
Ο μικρομεσαίος και ο μισθωτός που έχει γίνει η ζωή του κόλαση ή ο βολεμένος?
Ποιοι επωφελούνται από όλα αυτά τα μέτρα για τα οποία παίρνει συνεχώς συγχαρητήρια η κυβέρνηση από το εξωτερικό?Και το πιο σημαντικό ερώτημα:
Αν υποθέσουμε ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να μείνουμε στο Ευρώ, να μην χρεοκοπήσουμε κλπ κλπ, πόσο ακόμα πιστεύει το υπουργείο οικονομικών ότι μπορεί να ξεζουμίσει τον μικρομεσαίο και πόσα θα μαζέψει από το ξεζούμισμα?Η αγορά πεθαίνει.
Δεν χρειάζεται να το δικαιολογήσω αυτό γιατί όποιος είναι λίγο στην πιάτσα και δεν ζει σε περιφραγμένη βίλλα το ξέρει πολύ καλά.
Κάθε μαγαζί που κλείνει παρασέρνει τους προμηθευτές του και όσες εταιρίες συνεργάζονται στη ρουφήχτρα. Αυτό το ντόμινο έχει μόλις αρχίσει και επεκτείνεται.
Η ύφεση έχει μόλις αρχίσει.

Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι πιο απλό από όσο μας το παρουσιάζουν. Κοιτάξτε γύρω σας και δείτε πόσοι άνθρωποι ζουν πάνω από το όριο που τους επιτρέπουν τα εισοδήματα τους. Ο ένας γιατρός ζει σε ένα σπίτι 100 τετραγωνικών και ο άλλος έχει βίλλα, εξοχικό, δυο Φιλιππινέζες, τζιπ το πρωί, κάμπριο το βράδυ και τα παιδιά του σκορπάνε κάθε μέρα στο ψιλικατζίδικο όσα θέλει μια οικογένεια για να τραφεί. Και δεν είναι μόνο οι γιατροί και όλοι όσοι εμπλέκονται στο Σύστημα Υγείας, είναι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών, του Δημοσίων Έργων, τα στελέχη των αναπτυξιακών επιχειρήσεων των Δήμων, οι προμηθευτές και οι εργολάβοι του δημοσίου. Χάος; Δεν νομίζω. Αρκεί να πάρει κανείς την τελευταία έκθεση του Συνηγόρου του πολίτη, που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάρτιο. Εφορίες, Τοπική αυτοδιοίκηση, προμηθευτές του δημοσίου και όλες οι υπηρεσίες που εμπλέκονται με την έκδοση κάθε είδους άδειας (από πολεοδομικές μέχρι άδειες οδήγησης και κάρτες καυσαερίων). Αυτοί είναι οι πρωταθλητές στην διαφθορά. Τα ίδια λέει και ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Ας πει λοιπόν η κυβέρνηση ότι δίνει διορία 10 ημερών σε αυτές και αυτές τις κατηγορίες υπαλλήλων να δηλώσουν όλα τα άδηλα εισοδήματα τους. Με το τέλος της προθεσμίας και σε ένα μήνα το ΣΔΟΕ θα ελέγξει -δειγματοληπτικά έστω - την συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων και όσες περιουσίες εντοπίζονται αδήλωτες θα κατάσχονται και οι επίορκοι θα μπαίνουν φυλακή. Ναι, το ξέρω χρειάζονται καινούργιοι νόμοι και νέες υπηρεσίες (ας πούμε ΣΔΟΕ μαζί με την υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της αστυνομίας – που έχει πιάσει αρκετούς διεφθαρμένους μπάτσους), ο άλλος δρόμος όμως της γραμμικής εξέλιξης των πραγμάτων που έχει επιλέξει η κυβέρνηση δεν οδηγεί πουθενά. Και τέλος πάντων αντί η κυβέρνηση να σπαταλά φαιά ουσία προβληματιζόμενη τόσους μήνες, ποιο είναι τo χρηματικό όριο πάνω από το οποίο ένα δώρο προς έναν πολιτικό θεωρείται εξαγορά, ας επεξεργαστεί ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την απόδοση δικαιοσύνης. Ξεκινώντας με αυτούς που έκλεβαν τόσα χρόνια το δημόσιο χρήμα. Αυτό άλλωστε πρωτίστως μας λείπει και μας εμποδίζει να δώσουμε μια απάντηση στο άλλο δημοφιλές ερώτημα του καλοκαιριού : «Θα σωθούμε ή όχι;».

Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την πρόσληψη συμβούλων για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που έχει ήδη ανακοινώσει η κυβέρνηση. Ανάμεσά τους οι ...γνωστοί και μη εξαιρετέοι «Morgan Stanley» και «First Boston»! Αυτές δηλαδή που, τα παλιά τα χρόνια, τις κατηγορούσαν οι ΠΑΣΟκοι (συμπεριλαμβανομένων του Γ. Παπανδρέου και του Θ. Πάγκαλου) ως σύμμαχους της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας»...Αλλά τι να τους τα θυμίζουμε τώρα... Είναι περασμένα αν και, όπως φαίνεται, όχι ξεχασμένα... Αυτοί οι «σύμβουλοι» μεταξύ άλλων θα αποτιμήσουν και την προσφορά της Τράπεζας Πειραιώς για την εξαγορά της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Θα βάλουν το λύκο, δηλαδή, να φυλάει τα πρόβατα. Εχουμε πάντως και μία επιπλέον ερώτηση: Ολοι αυτοί οι «σύμβουλοι» δε συμπεριλαμβάνονται στα περίφημα «διεθνή κέντρα» που πριν από λίγους μήνες υποτίθεται ότι έκαναν «επίθεση στην ελληνική οικονομία»; Γιατί αν δεν είναι αυτοί ποιοι μπορεί να είναι; Η Γουαδελούπη; Τα νησιά Φερόες; Η Ακτή Ελεφαντοστού; Η Γουινέα - Μπισάου; Οσο για τις αμοιβές τους, μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα είναι υψηλότατες, διότι προφανώς εκτιμούν οι κυβερνώντες πολύ τις υπηρεσίες τους. Τώρα αν δε βγαίνουμε οικονομικά να τους πληρώσουμε δεν πειράζει. Εδώ είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, δε φεύγουν...ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΕΠ και έκρηξη της ανεργίας (αυτής τουλάχιστον που καταγράφει ο ΟΑΕΔ). Αλλά ουδεμία έκπληξη προκαλεί... Αλλωστε, για τα νέα μέτρα που θα ληφθούν πρέπει να υπάρχει μια καλή και τεκμηριωμένη αιτιολογία. Ετσι δεν είναι;

Τα βασικά επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι τρία:
– Για όλα φταίει η κυβέρνηση Καραμανλή.
– Ήταν αναπόφευκτη η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και το Μνημόνιο.
– Και σύντομα θα υπάρξει «φώς την άκρη του τούνελ».
Το πρώτο το χρησιμοποίησε κατά κόρον. Και αλήθεια να ήταν, η κυβέρνηση κινδυνεύει να την πάθει όπως ο βοσκός που φώναζε «λύκος στα πρόβατα»: Αν πεις πολλά ψέματα, δεν σε πιστεύουν πια ακόμα κι όταν λες αλήθεια.
Χώρια που η Νέα Δημοκρατία έχει δείξει με αριθμούς ότι το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε «πρόβλημα ελλείμματος» κοινό για όλη την Ευρώπη και μέσα σε λίγους μήνες το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού μοναδική στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε πολλά σφάλματα. Αλλά στο ΔΝΤ μας έβαλε το ΠΑΣΟΚ!
– Η κυβέρνηση Καραμανλή πήρε μέτρα έγκαιρα (τον Ιούνιο του 2009), τα οποία το ΠΑΣΟΚ τα αναίρεσε όταν ανέλαβε…
– Και πρότεινε πρόσθετα μέτρα (το Σεπτέμβριο του 2009, στη ΔΕΘ), τα οποία το ΠΑΣΟΚ τα κατήγγειλε ως «ανάλγητα» και όταν εκλέχθηκε τα ματαίωσε. Για να πάρει λίγους μήνες αργότερα,τρίς-χειρότερα…
Ακόμα και τον Ιανουάριο το 2010, οι διεθνείς αγορές δάνειζαν την Ελλάδα με επιτόκιο κάτω του 5% για όλο το ποσό που χρειαζόταν ως το τέλος του έτους.
Κι όμως η κυβέρνηση δεν δανείστηκε τότε, αλλά άρχισε να διασύρει τη χώρα και την Οικονομία της.
Όχι, η έλευση του ΔΝΤ δεν ήταν «αναπόφευκτη». Ούτε φαίνεται «φώς δεν φαίνεται στην άκρη του τούνελ».
Και τα τρία επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας φθίνουν συνεχώς…
Τώρα αποδεικνύεται ότι επί μήνες, η κυβέρνηση Παπανδρέου «πυροβολούσε τα πόδια της!
Σαν να ήθελε να ενταχθεί σε Μηχανισμό Στήριξης.
Με μιαν έννοια τα κατάφερε! Έκανε την Ελλάδα… «προτεκτοράτο», δηλαδή απόλυτα ελεγχόμενη απ’ έξω.
Κι έτσι πραγματοποίησε και τη… «διεθνή διακυβέρνηση»! Η οποία είναι το αντίθετο τηςαυτοδιάθεσης των λαών…
Ή μάλλον σχεδόν τα κατάφερε. Γιατί τα προτεκτοράτα δεν έχουν πρόβλημα, εφ’ όσον δεναντιμετωπίζουν εκλογικές αναμετρήσεις.
Όταν επίκεινται εκλογές, κόμματα που έρχονται σε σύγκρουση με την κοινωνία, καταποντίζονται.Κι αυτό είναι νόμος χωρίς εξαιρέσεις…
Εν προκειμένω, η «κυβέρνηση του Μνημονίου» είναι πλήρως ελεγχόμενη. Όχι η κοινωνία πουψηφίζει…
Γι’ αυτό και η Τρόϊκα υποστηρίζει την κυβέρνηση μέχρι να πάρει τα απαραίτητα μέτρα. Ύστερα θα την εγκαταλείψει. Όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις. Άλλος νόμος χωρίς εξαιρέσεις κι αυτός…
Ας προσέχουν, λοιπόν, όσοι εγχώριοι «παπαγάλοι» στηρίζουν με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση του Μνημονίου. Σε λίγο θα τους παρασύρει στην καθίζησή της.
Ας προσέξουν λοιπόν, οι «παπαγάλοι» γιατί αύριο θα γίνουν «ποντικοί». Θα τρέχουν να εγκαταλείψουν το πλοίο που βουλιάζει
Κι αν ο πρώτος ποντικός «την κάνει», αμέσως θα εγκαταλείψουν και οι υπόλοιποι…
Για την ώρα μερικοί αρχίζουν και θυμίζουν τη… Μαρία Αντουανέτα!
Αυτή η καημένη δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το πλοίο έγκαιρα. Κι έχασε το όμορφο κεφαλάκι της.
Άσε που έμεινε και με την απορία: Γιατί αυτός ο οργισμένος λαός που ζήταγε ψωμί δεν έτρωγε…παντεσπάνι!

ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Παπανδρέου είπε πράγματα τα οποία ξεκαθαρίζουν πλέον τις σκέψεις του και την ιδεολογία του σημερινού ΠΑΣΟΚ και δεν αφήνουν πλέον καμία αμφιβολία για οποιαδήποτε παρερμηνεία.Μετά τη συνέντευξη αυτή δεν συγχωρείται πλέον κανείς, φιλελεύθερος, σοσιαλιστής ή κομμουνιστής να δηλώνει άγνοια για το που πάμε.Εμείς λέμε, ευτυχώς που ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε επίσημα την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ ώστε να υπάρχει πλέον πεδίο αντιπαράθεσης επί της ουσίας και όχι σκιαμαχίες επί εικαζόμενων βουλήσεων και σκοπών.Τι είπε λοιπόν ο κ. Παπανδρέου και είναι τόσο σημαντικό;1) Ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψε τον τρίτο δρόμο για.....τον σοσιαλισμό, δηλαδή την συνύπαρξη σοσιαλισμού και λειτουργίας των μηχανισμών της ελεύθερης αγοράς, καθόσον ΟΜΟΛΟΓΕΙ ότι η ιδεολογία αυτή που υποστήριξε με θέρμη τόσα χρόνια το ΠΑΣΟΚ απέτυχε. Επομένως ομολογεί ότι το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια είχε λανθασμένη πορεία.Το κυριότερο απ’ όλα είναι ότι ξεκαθάρισε και εδώ είναι το σημαντικό την νέα ιδεολογία και πορεία του ΠΑΣΟΚ. Είπε λοιπόν ότι η σημερινή ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ είναι ο τέταρτος δρόμος. Προσέξτε: Χωρίς σοσιαλισμό αυτή τη φορά. Ο τέταρτος δρόμος λοιπόν, κατά τον κ. Παπανδρέου, θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι αγορές θα έχουν την ελευθερία να αναπτύσσονται.

Ειλικρινά δεν τον πολυκαταλαβαίνω τον προβληματισμό τους. Και περισσότερο δεν καταλαβαίνω τι ελπίζουν ότι μπορεί να αποδώσει η υποψηφιότητα ενός από τα θεωρούμενα «βαριά» πολιτικά ονόματα της μίας ή της άλλης πλευράς. Θεωρούν ότι το όνομα και μόνο μπορεί να παρασύρει ή έστω να επηρεάσει το εκλογικό σώμα, όπως συνέβαινε μέχρι και πριν από μερικά χρόνια, ή μήπως είναι ενδεχόμενο να συμβεί το αντίθετο, μια και διερχόμαστε περίοδο απαξίωσης των πολιτικών, και αποδειχτεί μειονέκτημα μια τέτοια υποψηφιότητα;
Φυσικά τα κόμματα, και ειδικότερα οι ηγεσίες τους, είναι που έχουν την ευθύνη της απόφασης κι εκείνες είναι που θα χρεωθούν το αποτέλεσμα της όποιας επιλογής τους. Αλλά προσωπικά δυσκολεύομαι να καταλάβω για ποιον λόγο μπορεί να είναι προτιμότερη η επιλογή ενός πρωτοκλασάτου -νυν ή τέως- υπουργού με αμφίβολη απόδοση στον τομέα που διαχειρίζεται ή διαχειρίστηκε και όχι ενός εν ενέργεια δημάρχου ή νομάρχη που έχει να παρουσιάσει θετικό έργο;
Υποτίθεται ότι με τον «Καλλικράτη» η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα προσλάβει έναν διαφορετικό χαρακτήρα απ’ αυτόν που έχει μέχρι και σήμερα. Θα αναλάβει περισσότερες ευθύνες και θα διαχειρίζεται περισσότερα χρήματα. Θα λειτουργεί πιο αυτόνομα από την κεντρική εξουσία, αλλά ταυτόχρονα θα ελέγχεται και θα λογοδοτεί όσο ποτέ έως τώρα. Θα χρειαστούν, κατά συνέπεια, άνθρωποι που είναι σε θέση να απαλλάξουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση από τις διαχρονικές παθογένειές της και να την καταστήσουν ικανή να αντιμετωπίσει επιτυχώς τις αυξημένες ευθύνες που τις ανατίθενται.

Οι οπαδοί της «Παγκόσμιας διακυβέρνησης» προσπαθούν να μας πείσουν ότι χρειαζόμαστε την στήριξη των ξένων, όχι μόνο για να αντιμετωπίσουμε τα «παγκόσμια προβλήματα», αλλά ακόμα και τα δικά μας. Γι’ αυτό και εκθειάζουν το ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στην αντιμετώπιση της ελληνικής οικονομικής κρίσης…Η αλήθεια είναι, βέβαια, ακριβώς αντίστροφη: Μόνο χώρες που μπορούν οι ίδιες να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους, μόνο λαοί που στέκονται στα πόδια τους κερδίζουν το σεβασμό των άλλων…Όσο πιο πολύ καταλαβαίνει κανείς την παγκοσμιοποίηση, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί ότι θα κερδίσουν ανταγωνιστικά έθνη και ανταγωνιστικοί λαοί, όχι «χύμα πληθυσμοί» χωρίς εθνικές ταυτότητες, χωρίς αυτοπεποίθηση, που περιμένουν από τους ξένους να τους σώσουν από τον ίδιο τον… «κακό εαυτό» τους.* Το πρόβλημα με τον κ. Παπανδρέου είναι ότι δεν πιστεύει στη δυνατότητα του Ελληνικού λαού να ορθοποδήσει. Δεν πιστεύει καν στις προοπτικές ύπαρξης του Ελληνικού εθνικού κράτους. Γι’ αυτό και τοποθετεί… «ελληνόφωνους» (όχι Έλληνες) επικεφαλής δημόσιων οργανισμών! Γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς – και ανεπιτυχώς - μη Έλληνες συμβούλους…* Όταν κάποιος παραδίδεται σε χίμαιρες, είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του.Όταν παραδίδεται σε χίμαιρες ένας πρωθυπουργός, είναι επικίνδυνος για το λαό του.Το «Κυβέρνηση του Μνημονίου», είναι το λιγότερο και πιο επιεικές που μπορεί να ακουστεί για την κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου.Πρόκειται για κυβέρνηση που αδημονεί να… αυτοκαταργηθεί και να προσχωρήσει στην «Παγκόσμια διακυβέρνηση», την οποία δεν πιστεύει κανείς και την οποία αποστρέφονται ως «ολοκληρωτική προπαγάνδα» όσοι ξέρουν Ιστορία και παίρνουν στα σοβαρά τη Δημοκρατία.Η Ρώμη επέβαλε παγκόσμια κυριαρχία, αλλά έπαψε να είναι Δημοκρατία.