Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε την πρόσληψη συμβούλων για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που έχει ήδη ανακοινώσει η κυβέρνηση. Ανάμεσά τους οι ...γνωστοί και μη εξαιρετέοι «Morgan Stanley» και «First Boston»! Αυτές δηλαδή που, τα παλιά τα χρόνια, τις κατηγορούσαν οι ΠΑΣΟκοι (συμπεριλαμβανομένων του Γ. Παπανδρέου και του Θ. Πάγκαλου) ως σύμμαχους της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το «ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας»...Αλλά τι να τους τα θυμίζουμε τώρα... Είναι περασμένα αν και, όπως φαίνεται, όχι ξεχασμένα... Αυτοί οι «σύμβουλοι» μεταξύ άλλων θα αποτιμήσουν και την προσφορά της Τράπεζας Πειραιώς για την εξαγορά της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Θα βάλουν το λύκο, δηλαδή, να φυλάει τα πρόβατα. Εχουμε πάντως και μία επιπλέον ερώτηση: Ολοι αυτοί οι «σύμβουλοι» δε συμπεριλαμβάνονται στα περίφημα «διεθνή κέντρα» που πριν από λίγους μήνες υποτίθεται ότι έκαναν «επίθεση στην ελληνική οικονομία»; Γιατί αν δεν είναι αυτοί ποιοι μπορεί να είναι; Η Γουαδελούπη; Τα νησιά Φερόες; Η Ακτή Ελεφαντοστού; Η Γουινέα - Μπισάου; Οσο για τις αμοιβές τους, μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα είναι υψηλότατες, διότι προφανώς εκτιμούν οι κυβερνώντες πολύ τις υπηρεσίες τους. Τώρα αν δε βγαίνουμε οικονομικά να τους πληρώσουμε δεν πειράζει. Εδώ είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, δε φεύγουν...ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΕΠ και έκρηξη της ανεργίας (αυτής τουλάχιστον που καταγράφει ο ΟΑΕΔ). Αλλά ουδεμία έκπληξη προκαλεί... Αλλωστε, για τα νέα μέτρα που θα ληφθούν πρέπει να υπάρχει μια καλή και τεκμηριωμένη αιτιολογία. Ετσι δεν είναι;

Σάββατο 14 Αυγούστου 2010

Τα βασικά επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι τρία:
– Για όλα φταίει η κυβέρνηση Καραμανλή.
– Ήταν αναπόφευκτη η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και το Μνημόνιο.
– Και σύντομα θα υπάρξει «φώς την άκρη του τούνελ».
Το πρώτο το χρησιμοποίησε κατά κόρον. Και αλήθεια να ήταν, η κυβέρνηση κινδυνεύει να την πάθει όπως ο βοσκός που φώναζε «λύκος στα πρόβατα»: Αν πεις πολλά ψέματα, δεν σε πιστεύουν πια ακόμα κι όταν λες αλήθεια.
Χώρια που η Νέα Δημοκρατία έχει δείξει με αριθμούς ότι το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε «πρόβλημα ελλείμματος» κοινό για όλη την Ευρώπη και μέσα σε λίγους μήνες το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού μοναδική στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε πολλά σφάλματα. Αλλά στο ΔΝΤ μας έβαλε το ΠΑΣΟΚ!
– Η κυβέρνηση Καραμανλή πήρε μέτρα έγκαιρα (τον Ιούνιο του 2009), τα οποία το ΠΑΣΟΚ τα αναίρεσε όταν ανέλαβε…
– Και πρότεινε πρόσθετα μέτρα (το Σεπτέμβριο του 2009, στη ΔΕΘ), τα οποία το ΠΑΣΟΚ τα κατήγγειλε ως «ανάλγητα» και όταν εκλέχθηκε τα ματαίωσε. Για να πάρει λίγους μήνες αργότερα,τρίς-χειρότερα…
Ακόμα και τον Ιανουάριο το 2010, οι διεθνείς αγορές δάνειζαν την Ελλάδα με επιτόκιο κάτω του 5% για όλο το ποσό που χρειαζόταν ως το τέλος του έτους.
Κι όμως η κυβέρνηση δεν δανείστηκε τότε, αλλά άρχισε να διασύρει τη χώρα και την Οικονομία της.
Όχι, η έλευση του ΔΝΤ δεν ήταν «αναπόφευκτη». Ούτε φαίνεται «φώς δεν φαίνεται στην άκρη του τούνελ».
Και τα τρία επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας φθίνουν συνεχώς…
Τώρα αποδεικνύεται ότι επί μήνες, η κυβέρνηση Παπανδρέου «πυροβολούσε τα πόδια της!
Σαν να ήθελε να ενταχθεί σε Μηχανισμό Στήριξης.
Με μιαν έννοια τα κατάφερε! Έκανε την Ελλάδα… «προτεκτοράτο», δηλαδή απόλυτα ελεγχόμενη απ’ έξω.
Κι έτσι πραγματοποίησε και τη… «διεθνή διακυβέρνηση»! Η οποία είναι το αντίθετο τηςαυτοδιάθεσης των λαών…
Ή μάλλον σχεδόν τα κατάφερε. Γιατί τα προτεκτοράτα δεν έχουν πρόβλημα, εφ’ όσον δεναντιμετωπίζουν εκλογικές αναμετρήσεις.
Όταν επίκεινται εκλογές, κόμματα που έρχονται σε σύγκρουση με την κοινωνία, καταποντίζονται.Κι αυτό είναι νόμος χωρίς εξαιρέσεις…
Εν προκειμένω, η «κυβέρνηση του Μνημονίου» είναι πλήρως ελεγχόμενη. Όχι η κοινωνία πουψηφίζει…
Γι’ αυτό και η Τρόϊκα υποστηρίζει την κυβέρνηση μέχρι να πάρει τα απαραίτητα μέτρα. Ύστερα θα την εγκαταλείψει. Όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις. Άλλος νόμος χωρίς εξαιρέσεις κι αυτός…
Ας προσέχουν, λοιπόν, όσοι εγχώριοι «παπαγάλοι» στηρίζουν με νύχια και με δόντια την Κυβέρνηση του Μνημονίου. Σε λίγο θα τους παρασύρει στην καθίζησή της.
Ας προσέξουν λοιπόν, οι «παπαγάλοι» γιατί αύριο θα γίνουν «ποντικοί». Θα τρέχουν να εγκαταλείψουν το πλοίο που βουλιάζει
Κι αν ο πρώτος ποντικός «την κάνει», αμέσως θα εγκαταλείψουν και οι υπόλοιποι…
Για την ώρα μερικοί αρχίζουν και θυμίζουν τη… Μαρία Αντουανέτα!
Αυτή η καημένη δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το πλοίο έγκαιρα. Κι έχασε το όμορφο κεφαλάκι της.
Άσε που έμεινε και με την απορία: Γιατί αυτός ο οργισμένος λαός που ζήταγε ψωμί δεν έτρωγε…παντεσπάνι!

Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010

ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Παπανδρέου είπε πράγματα τα οποία ξεκαθαρίζουν πλέον τις σκέψεις του και την ιδεολογία του σημερινού ΠΑΣΟΚ και δεν αφήνουν πλέον καμία αμφιβολία για οποιαδήποτε παρερμηνεία.Μετά τη συνέντευξη αυτή δεν συγχωρείται πλέον κανείς, φιλελεύθερος, σοσιαλιστής ή κομμουνιστής να δηλώνει άγνοια για το που πάμε.Εμείς λέμε, ευτυχώς που ο κ. Παπανδρέου ξεκαθάρισε επίσημα την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ ώστε να υπάρχει πλέον πεδίο αντιπαράθεσης επί της ουσίας και όχι σκιαμαχίες επί εικαζόμενων βουλήσεων και σκοπών.Τι είπε λοιπόν ο κ. Παπανδρέου και είναι τόσο σημαντικό;1) Ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψε τον τρίτο δρόμο για.....τον σοσιαλισμό, δηλαδή την συνύπαρξη σοσιαλισμού και λειτουργίας των μηχανισμών της ελεύθερης αγοράς, καθόσον ΟΜΟΛΟΓΕΙ ότι η ιδεολογία αυτή που υποστήριξε με θέρμη τόσα χρόνια το ΠΑΣΟΚ απέτυχε. Επομένως ομολογεί ότι το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια είχε λανθασμένη πορεία.Το κυριότερο απ’ όλα είναι ότι ξεκαθάρισε και εδώ είναι το σημαντικό την νέα ιδεολογία και πορεία του ΠΑΣΟΚ. Είπε λοιπόν ότι η σημερινή ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ είναι ο τέταρτος δρόμος. Προσέξτε: Χωρίς σοσιαλισμό αυτή τη φορά. Ο τέταρτος δρόμος λοιπόν, κατά τον κ. Παπανδρέου, θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι αγορές θα έχουν την ελευθερία να αναπτύσσονται.

Τετάρτη 11 Αυγούστου 2010

Ειλικρινά δεν τον πολυκαταλαβαίνω τον προβληματισμό τους. Και περισσότερο δεν καταλαβαίνω τι ελπίζουν ότι μπορεί να αποδώσει η υποψηφιότητα ενός από τα θεωρούμενα «βαριά» πολιτικά ονόματα της μίας ή της άλλης πλευράς. Θεωρούν ότι το όνομα και μόνο μπορεί να παρασύρει ή έστω να επηρεάσει το εκλογικό σώμα, όπως συνέβαινε μέχρι και πριν από μερικά χρόνια, ή μήπως είναι ενδεχόμενο να συμβεί το αντίθετο, μια και διερχόμαστε περίοδο απαξίωσης των πολιτικών, και αποδειχτεί μειονέκτημα μια τέτοια υποψηφιότητα;
Φυσικά τα κόμματα, και ειδικότερα οι ηγεσίες τους, είναι που έχουν την ευθύνη της απόφασης κι εκείνες είναι που θα χρεωθούν το αποτέλεσμα της όποιας επιλογής τους. Αλλά προσωπικά δυσκολεύομαι να καταλάβω για ποιον λόγο μπορεί να είναι προτιμότερη η επιλογή ενός πρωτοκλασάτου -νυν ή τέως- υπουργού με αμφίβολη απόδοση στον τομέα που διαχειρίζεται ή διαχειρίστηκε και όχι ενός εν ενέργεια δημάρχου ή νομάρχη που έχει να παρουσιάσει θετικό έργο;
Υποτίθεται ότι με τον «Καλλικράτη» η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα προσλάβει έναν διαφορετικό χαρακτήρα απ’ αυτόν που έχει μέχρι και σήμερα. Θα αναλάβει περισσότερες ευθύνες και θα διαχειρίζεται περισσότερα χρήματα. Θα λειτουργεί πιο αυτόνομα από την κεντρική εξουσία, αλλά ταυτόχρονα θα ελέγχεται και θα λογοδοτεί όσο ποτέ έως τώρα. Θα χρειαστούν, κατά συνέπεια, άνθρωποι που είναι σε θέση να απαλλάξουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση από τις διαχρονικές παθογένειές της και να την καταστήσουν ικανή να αντιμετωπίσει επιτυχώς τις αυξημένες ευθύνες που τις ανατίθενται.

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

Οι οπαδοί της «Παγκόσμιας διακυβέρνησης» προσπαθούν να μας πείσουν ότι χρειαζόμαστε την στήριξη των ξένων, όχι μόνο για να αντιμετωπίσουμε τα «παγκόσμια προβλήματα», αλλά ακόμα και τα δικά μας. Γι’ αυτό και εκθειάζουν το ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στην αντιμετώπιση της ελληνικής οικονομικής κρίσης…Η αλήθεια είναι, βέβαια, ακριβώς αντίστροφη: Μόνο χώρες που μπορούν οι ίδιες να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους, μόνο λαοί που στέκονται στα πόδια τους κερδίζουν το σεβασμό των άλλων…Όσο πιο πολύ καταλαβαίνει κανείς την παγκοσμιοποίηση, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί ότι θα κερδίσουν ανταγωνιστικά έθνη και ανταγωνιστικοί λαοί, όχι «χύμα πληθυσμοί» χωρίς εθνικές ταυτότητες, χωρίς αυτοπεποίθηση, που περιμένουν από τους ξένους να τους σώσουν από τον ίδιο τον… «κακό εαυτό» τους.* Το πρόβλημα με τον κ. Παπανδρέου είναι ότι δεν πιστεύει στη δυνατότητα του Ελληνικού λαού να ορθοποδήσει. Δεν πιστεύει καν στις προοπτικές ύπαρξης του Ελληνικού εθνικού κράτους. Γι’ αυτό και τοποθετεί… «ελληνόφωνους» (όχι Έλληνες) επικεφαλής δημόσιων οργανισμών! Γι’ αυτό και αναζητεί συνεχώς – και ανεπιτυχώς - μη Έλληνες συμβούλους…* Όταν κάποιος παραδίδεται σε χίμαιρες, είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του.Όταν παραδίδεται σε χίμαιρες ένας πρωθυπουργός, είναι επικίνδυνος για το λαό του.Το «Κυβέρνηση του Μνημονίου», είναι το λιγότερο και πιο επιεικές που μπορεί να ακουστεί για την κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου.Πρόκειται για κυβέρνηση που αδημονεί να… αυτοκαταργηθεί και να προσχωρήσει στην «Παγκόσμια διακυβέρνηση», την οποία δεν πιστεύει κανείς και την οποία αποστρέφονται ως «ολοκληρωτική προπαγάνδα» όσοι ξέρουν Ιστορία και παίρνουν στα σοβαρά τη Δημοκρατία.Η Ρώμη επέβαλε παγκόσμια κυριαρχία, αλλά έπαψε να είναι Δημοκρατία.

Κυριακή 8 Αυγούστου 2010

Σύμφωνα με τη λογική της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ, ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.Γνωρίσαμε το «δεύτερο» δρόμο, τον «τρίτο» δρόμο προς το σοσιαλισμό, τώρα φαίνεται ότι δεν βιώνουμε κάποιο νέο «δρόμο» αλλά τον ανάδρομο: Την πορεία προς το σοσιαλισμό διά της εφαρμογής του πλέον ακραίου νεοφιλελεύθερου προτύπου, δηλαδή διά της θεωρητικής και πρακτικής αυτοακύρωσης του σοσιαλισμού. Τα περί «πατροκτόνου διαθέσεως» τα γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια: Αλλά το φαινόμενο του πολιτικο-ιδεολογικού «διακτινισμού» του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ στο νεοφιλελεύθερο «σύμπαν» το ζούμε σήμερα σαν τραγική «ανακάλυψη» και διαπίστωση της σύγχρονης πολιτικής σκέψης.
Ο κλέψας του κλέψαντος»Διότι όσο και να το πεις, όσο και να το κάνεις, άλλα μας είχε πει προεκλογικά το κόμμα της χαράς, κι άλλα εφάρμοσε και εφαρμόζει στη συνέχεια. Ναι, το ξέρω, το ξέρω καλύτερα από τον καθένα ότι η κατάσταση της χώρας όπως την παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ από τη Νέα Δημοκρατία ήταν άθλια και έπρεπε να ληφθούν μέτρα γιατί είχαμε φτάσει στο μη περαιτέρω. Γνωρίζω επίσης ότι στη χώρα ίσχυε- και εξακολουθεί εν πολλοίς να ισχύει- το «ο κλέψας του κλέψαντος», όπως και μια σειρά από άλλα «χαρακτηριστικά» του ελληνάρα, του τύπου «δεν βαριέσαι αδερφέ», το «γράψ΄ τα στα... παπούτσια σου όλα μωρέ» και τέτοια. Είμαι κοινωνός επίσης της πρακτικής πολλών, για να μην πω των περισσοτέρων, που θεωρούν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης είναι καλά αρκεί να αφορούν τους άλλους, οι οποίοι επίσης είναι αυτοί που πρέπει να πειθαρχούν στους νόμους, να πληρώνουν φόρους, να μην κλέβουν το Δημόσιο, να μην αυθαιρετούν, να εργάζονται και να μη λουφάρουν, να είναι ικανοί, ευσυνείδητοι, έντιμοι, και όχι λαμόγια κ.λπ. Αλλά...Τρίβουμε τα μάτια μαςΑλλά δικαιολογούν όλα αυτά τα όσα γίνονται στο όνομά τους; Ακούω τον Γιώργο που λέει συχνά ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο, ότι βελτιώνεται η κατάσταση, ότι θα τα καταφέρουμε- απέξω τα έχω (και τα έχετε) μάθει. Ομως, πώς γίνεται να λες στον κόσμο προεκλογικά ότι εγώ μόλις γίνω κυβέρνηση θα βρω τρόπο να επανακτήσει το κράτος τον έλεγχο του ΟΤΕ που η Νέα Δημοκρατία όταν επί Αλογοσκούφη πουλούσε τα ασημικά του σπιτιού, τον έδωσε για ένα κομμάτι ψωμί στην Ντόιτσε Τέλεκομ και τώρα που έγινες κυβέρνηση κλείνεις τα μάτια που ο γερμανικός κολοσσός ετοιμάζεται να φάει και τον υπόλοιπο για ψίχουλα; Εβδομάδες τώρα το φωνάζω, κανείς δεν συγκινείται- την πάπια κάνει το υπουργείο Οικονομικών. Και δεν είναι που δεν κάνει τίποτε για τον ΟΤΕ, είναι που ετοιμάζεται να σπρώξει και τη ΔΕΗ στο... πεζοδρομιο της ιδιωτικοποίησης, σαν άλλη «αγνή του λιμανιού». Συγγνώμη που παρεμβαίνω, αλλά εμένα αυτά δεν μου αρέσουν, και δεν αρέσουν και σε πολύ κόσμο ακόμη, που στήριξε μια κατάσταση. Και ο οποίος, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε, τρίβει τα μάτια του μ΄ αυτά που βλέπει...Υπόθεση όλων μας η ΔΕΗΕπίσης δεν μου αρέσει αυτός ο τσαμπουκάς που γίνεται με τους συνδικαλιστές. Ο συνδικαλιστής κάνει τη δουλειά του- κόβει τις βόλτες του με το τσαντάκι του στο χέρι και εξασφαλίζει εσαεί να μη δουλεύει, και μια σειρά από προνόμια, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που κάποια στιγμή θα την πιάσουμε για συζήτηση (έχουμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι μερικούς τέτοιους, εξαιρώ μόνο τον Σόμπολο, γιατί αυτός δουλεύει)- η κυβέρνηση τη δική της. Και το αν θα εφαρμοστεί μια πολιτική δεν είναι μια διελκυστίνδα μεταξύ κυβέρνησης- συνδικαλιστών, όχι. Είναι ένα ζήτημα γενικότερο. Να το πω πιο απλά: η υπόθεση της πώλησης της ΔΕΗ αδέρφια, δεν είναι υπόθεση κανενός Φωτόπουλου (του προέδρου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ) και καμιάς Μπιρμπίλη και κανενός Παπακωνσταντίνου, είναι υπόθεση όλων μας. Διότι είναι στρατηγικής σημασίας για ένα κράτος να διαχειρίζεται την ενέργεια της χώρας τους κι όχι επενδυτές, στρατηγικοί ή άλλοι, που απλώς θέλουν να επενδύσουν τα λεφτά τους κάπου και βρίσκουν πρόσφο ρο χώρο τη ΔΕΗ που είναι και κερδοφόρα- κορόιδα είναι;Λουμπάγκο από το πολύ σκύψιμοΚαι κάτι ακόμη: συμφωνώ και υπερθεματίζω να ανοίξει η αγορά της ενέργειας, αλλά αυτό μπορεί να γίνει παραπληρωματικά με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τη ΔΕΗ. Ανοιγμα δεν συνιστά η πώληση της ΔΕΗ (το 40% συγκεκριμένα απαίτησε η τρόικα), αλλά η παροχή δυνατότητας σε ιδιώτες να παράγουν και εκείνοι ενέργεια. Ετσι κι αλλιώς χρόνια εισάγουμε ρεύμα, που το χρυσοπληρώνουμε, από τις γύρω χώρες. Γιατί να μην επιτραπεί σε ιδιώτες να παράγουν εδώ ρεύμα και να το διοχετεύουν στο δίκτυο της ΔΕΗ, αντί μιας συμφέρουσας τιμής; Απάντηση δεν υπάρχει. Τι υπάρχει; Αυτό που λέγαμε στην αρχή: ό,τι ζητήσει η τρόικα σπεύδουμε να το συζητήσουμε (στην καλύτερη) ή να το υλοποιήσουμε (στη χειρότερη). Εντάξει, εγώ θυμάμαι πάντα ότι ο Γιώργος είχε πει στα τέλη του περασμένου χρόνου ότι λόγω της άθλιας κατάστασης της χώρας εκχωρήσαμε κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά ρε παιδιά, έλεος. Σηκώστε πια τη μέση όρθια. Θα πάθετε λουμπάγκο στο τέλος από το σκύψε σκύψε... Ολοι μπλεγμένοι στο κύκλωμαΘα μου πεις, αυτά σε μαράνανε εσένα. Δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου; Βλέπω, πώς δεν βλέπω. Το απόλυτο χάος. Ο κλέψας του κλέψαντος που έλεγα στην αρχή. Σε ένα φαρμακείο στο Λαύριο, λέει, έπιασαν ένα ολόκληρο κύκλωμα με βιβλιάρια ασφαλισμένων, στα οποία γιατροί έγραφαν φάρμακα- μαϊμούδες και το κύκλωμα κονόμαγε χοντρά εις βάρος του ΙΚΑ. Θέλω να δω τι θα γίνει α) με τον φαρμακοποιό που είναι στο κύκλωμα (και οι συνάδελφοί του επιμένουν ότι το επάγγελμά τους πρέπει να κρατηθεί κλειστό, άμα ανοίξει πώς θα γίνονται λαμογιές αυτού του είδους;), β) με τους γιατρούς του ΙΚΑ που δεν γράφουν λέει τον αριθμό του μητρώου τους πάνω στη συνταγή γιατί είναι... προσωπικό δεδομένο (προφανώς, αφού πρόκειται για κομπίνα!) γ) με τους ασφαλισμένους - πολλοί από τους οποίους θα πηγαίνουν ασφαλώς στις διαδηλώσεις και φτάνοντας μπροστά στη Βουλή θα φωνάζουν μουντζώνοντας «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή». Θέλω να δω, αλλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Θα μείνω με τα θέλω μου...