Για ψύλλου πήδημα.

Τον θαυμάζω γιατί κινείται με αξιοζήλευτη άνεση σε όλον τον πλανήτη,.. τον θαυμάζω που είναι ακούραστος ταξιδευτής,.. που δεν φοβάται τα αεροπλάνα,.. τον θαυμάζω που, για ψύλλου πήδημα, πετάει από χώρα σε χώρα, χωρίς αποτέλεσμα,.. προφανώς σημασία γι΄αυτόν έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός και το αποτέλεσμα... Τον θαυμάζω γιατί κινείται με αξιοζήλευτη άνεση από την αλήθεια στο ψέμα και τούμπαλιν,.. θαυμάζω το «τα λεφτά υπάρχουν» και το αμέσως μετά « πληρώστε μισθωτοί και συνταξιούχοι»,.. τον θαυμάζω γιατί αμέσως μόλις εξελέγη παρέδωσε τη διακυβέρνηση της χώρας στο ΔΝΤ αποδεικνύοντας ότι είναι πραγματικός αντεξουσιαστής και δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος...
Τον θαυμάζω για τον σεβασμό και την αφοσίωση που δείχνει προς τη μητέρα του, ακολουθώντας την επιθυμία της να τον δει μια μέρα πρωθυπουργό, να συνεχίζει την δουλειά του μπαμπά του!.. Τον θαυμάζω που έχει τη δύναμη να εφαρμόζει σκληρή και άδικη οικονομική πολιτική και παράλληλα να πιστεύει ότι θα έπρεπε να εφαρμόσει κάποια άλλη πιο αποτελεσματική... Τον θαυμάζω γιατί μας άνοιξε τα μάτια με δύο τρόπους, ένας που για όλα φταιει η Δεξιά και ένας που μας πέταξε τα μάτια έξω με το ασφαλιστικό και το εργασιακό χωρίς να ανοίξει μύτη!.. Τον θαυμάζω για την τερατώδη ψυχραιμία του,.. ενώ είμαστε στον Τιτανικό, αυτός και οι υπουργοί του παραγγέλνουν ουίσκι με... παγόβουνο!.. Τον θαυμάζω που μονίμως ασχολείται με το μέλλον της χώρας θάβοντας ζωντανό το παρόν της κάτω από την ταφόπλακά του Μνημονίου... Τον θαυμάζω που είχε το κουράγιο - πάλι δεν υπολόγισε το πολιτικό κόστος- να κάνει υπουργούς κάτι τύπους σαν τον Πάγκαλο, τον Παπακωσταντίνου, τον Χρυσοχοΐδη τον Γερουλάνο, την Κατσέλη, την Μιρμπίλη, τον Λοβέρδο και άλλους τους οποίους, σε μια σοβαρή χώρα, θα τους είχαν πάρει με τις κλωτσιές για τις δηλώσεις τους, τα έργα τους, τις παλινωδίες τους και τον κυνισμό τους στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι φταινε όλοι οι άλλοι εκτός από αυτούς...
Τον θαυμάζω που είναι σοσιαλιστής... τις Κυριακές και με καλή παρέα όπως του οικονομολόγου Στίγκλιτς,.. αλλά από Δευτέρα πάλι στη δεξιά πολιτική για να τα βγάλει πέρα!.. Τον θαυμάζω που ένα παιδί χωρίς προσόντα έφτασε τόσο ψηλά,.. ειλικρινά τον θαυμάζω!!!

Τι και αν λέγεται ¨Καλλικράτης¨ η όπως θέλετε πείτε τον.Αλλά μήπως τελικά δεν φταίνε οι θεσμοί, αλλά ο βασικός παράγοντας που απαρτίζει τους θεσμούς, ο ανθρώπινος, τα πρόσωπα δηλαδή, όπου σε συνδυασμό με το ¨σύστημα¨ διεκδικούν κατά καιρούς την εξουσία;;Από την μία, πιθανόν, έχουμε για παράδειγμα πρόσωπα που μέχρι σήμερα δεν έχουν δείξει ¨δείγματα γραφής¨ και όχι μόνο δεν συγκρούστηκαν με συμφέροντα, αλλά απεναντίας, για την ¨κατάκτηση¨ της καρέκλας - εξουσίας, χρησιμοποιούν και προχωρούν ¨παρέα¨ με πρόσωπα και με καθαρά πελατειακές σχέσεις, με ιδιοτέλεια εκατέρωθεν και αφήνοντας έξω κάθε τι το καινοτόμο και αξιοκρατικό, ικανό και πρόθυμο για την όποια υπέρβαση.Από την άλλη έχουμε υποδείξεις για κομματικά στελέχη, όπου έρχονται με την μορφή των ¨διαχειριστών¨ της εξουσίας και κατόπιν επιλογής μέσα από καθαρά κομματικούς μηχανισμούς, σίγουρα βρίσκει απέναντι τους την κοινωνία, αφού μόνο καχύποπτα και δικαιολογημένα το βλέπει, αφού επί της ουσίας και για τα χρόνϊα προβλήματα της καθημερινότητας τους κανείς δεν γνωρίζει ούτε βιώνει, όπως η ίδια η τοπική κοινωνία.Δυνάμεις υπάρχουν έτοιμες πάντα να δώσουν την μάχη.Περιμένουν το έναυσμα για το όραμα.Το σύστημα είναι που δεν αφήνει τίποτα να κυλήσει, τίποτα να γυρίσει σελίδα, μέρος βέβαια της ευθύνης έχει σίγουρα η κοινωνία, όπου δεμένη πισθάγκωνα δέχεται αδιαμαρτύρητα το «πεπρωμένο» άλλες φορές συμμετέχοντας παθητικά και άλλες αρνητικά όπως τώρα.Σωτήρες όπως τους γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν.Ανατροπές χρειάζονται, που πρέπει να δείξει στην πράξη ο όποιος ενδιαφερόμενος ΤΩΡΑ πριν τις εκλογές ότι σκοπεύει να κάνει.Το τσίρκο της αναρχίας, της μαφίας, της

Το σίγουρο μετά και το τέλος της ψηφοφορίας απόψε στη Βουλή για το ασφαλιστικό είναι πως η Ελλάδα που ξέραμε έως τώρα δεν θα είναι η ίδια, αφού αναγκαστικά γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα και όλες οι κοινωνικές κατακτήσεις θα ριχτούν στον καιάδα. ΚΙ αυτές θα ειναι οι πρώτες δοκιμασίες γιατί ερχονται κι αλλες εξ αιτίας της εισόδου με την έγκριση Παπανδρέου των εισβολέων του ΔΝΤ και της άθλιας και σαρκοφάγου Τρώικας. Η Ελλάδα πλεον εγινε πειραματόζωο για να δοκιμάζουν οι ξένοι εισβολείς τις πιο σκληρές τους νεοφιλελεύθερες συνταγές. Το ζήτημα τωρα είναι μέχρι που θα τους το επιτρέψουν οι κυριοι του Πασόκ που με τα ψέμματά τους στις 4 του Οκτώβρη μας έκλεψαν την ψήφο. Θα καταφέρουν κάποιοι έστω με την απειλή της καταψήφισης σποδαίων νομοθετημάτων να συγκρατήσουν και τους λοιοπύς σ' αυτή την άθλια κατρακύλα του ξεπουλήματος των πάντων;
Ο Ελληνας όμως άσχετα με το τι θα κάνουν αυτοί, είναι πολύ περήφανος και για να του γκρεμήσουν οι κατακτητές τα όνειρά του θα χρειαστεί να διαθέσουν όλα τους τα "πυρηνικά" τους όπλα, θα χρειαστεί να του κηρύξουν ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο...
Η ευθύνη λοιπον που επωμίζονται αυτοί οι μέτριοι πολιτικοί του κόμματος που λέγεται Πασόκ είναι τεράστια και περισσότερο τεράστια για το τι θα επακολουθήσει αν δεν φερθούν σωστά στο λαό. Αν ανταποκριθούν σωστά έχει καλώς, αν όμως θελήσουν να μας πετάξουν στα δόντια και στα στομάχια του κάθε ΔΝΤ του κάθε άθλιου κατακτητή, να ξέρουν πως και το δικό τους μέλλον θάναι μαύρο κι άραχνο, όπου κι αν πάνε όσο νύχτα κι αν πετάξουν απ' τις ταράτσες τους με τα ναυλωμένα οικογενειακά ελικόπτερα. Οπου κι αν πανε η ζωή τους θα είναι μια σκέτη κόλαση ...

ΠΟΛΥ ΨΕΜΑ...

Με στόχο να κάμψει τις αντιδράσεις στην κοινωνία αλλά και στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, λίγο πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία επί της αρχής που νομοσχεδίου για το νέο ασφαλιστικό σύστημα που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί το απόγευμα, ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος ανέλαβε χθες στη Βουλή την πολιτική δέσμευση ότι «αν η χώρα καταφέρει να ορθοποδήσει και να ξαναβρεί τον δρόμο της αξιοπιστίας, τότε θα έχουμε τη δυνατότητα να άρουμε τις αδικίες», τις οποίες απέδωσε στο μνημόνιο.

Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό που κάνει η κυβέρνηση είναι χειρότερο από εκείνο που πράττουν χούντες....
Περιστέλλει την λαϊκή κυριαρχία άδηλα και αυτό το ονομάζει περιστολή της εθνικής κυριαρχίας στη συγκυρία εξαιτίας της κατάστασης ανάγκης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Αυτή είναι η έννοια του Μνημονίου. Το θέμα δεν είναι ασφαλώς αν η κυβερνητική πλειοψηφία στη βουλή έχει αυτό το δικαίωμα – προφανώς δεν το έχει στο πλαίσιο του Σ. – αλλά αν ο λαός νομιμοποιεί αυτή την πρακτική που ουσιαστικά καθιστά ολόκληρο το πολιτειακό οικοδόμημα της Ελλάδας χάρτινο πύργο δίχως σοβαρή βάση για την άσκηση των εξουσιών.
Αν το νομιμοποιεί σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός έχει ξεπεράσει κάτι …αναχρονιστικές λεπτομέρειες σαν το Σύνταγμα και ότι είναι έτοιμος να αποδεχτεί οποιαδήποτε μορφή αυταρχισμού αρκεί να μην χάσει και τον ένατο μισθό που του απέμεινε ( αυτό του απέμεινε αν κάνεις σωστό λογαριασμό)! Η κυβέρνηση αυτή την ώρα κυβερνά «ημι-επαναστατικώ δικαίω». Αυτή ήταν φαίνεται η αλλαγή που είχε στο μυαλό του ο Γιώργος. Τελικά, μοιάζει εκείνη τη μέρα που συναντήθηκαν για την παράδοση-παραλαβή Καραμανλής-Παπανδρέου, ο δεύτερος να δεσμεύτηκε να πραγματοποιήσει αυτό που φαιδρά επαγγέλθηκε ο πρώτος: την επανίδρυση του κράτους σε μια άλλη αυταρχική βάση, όπου το Σύνταγμα θα καταστεί ο πολιτικός φερετζές μιας ολιγαρχικής εξουσίας νεο-αποικιακού τύπου. Αν είναι έτσι κάντε το τουλάχιστον ολοκληρωμένα. Καταργήστε το Σύνταγμα, δεν χρειάζεται! Πολιτική νομιμοποίηση θα σας προσφέρουν αποκλειστικά οι δημοσκοπήσεις. Αν δεν φτάνει αυτό δημιουργείστε και κανένα διαδικτυακό τόπο να υποβάλλουμε μαζί με προτάσεις και αιτήσεις υποψηφιότητας - για να κατασκευάζετε αποκλειστικά στατιστικές βάσεις - και την ψήφο μας προς «διαβούλευση»! Γιατί να τρέχουμε στις κάλπες, σε διαδηλώσεις και άλλα …αναχρονιστικά; Καταργήστε τη δημοκρατία αν θέλετε, μη βάζετε όμως φερετζέ στη χούντα που με επιμέλεια δομείτε! Μην παραπλανάτε τόσο τον λαό. Δεν χρειάζεται! Όσοι έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες θα αντιδράσουν έτσι ή αλλιώς, όσοι δεν έχουν θα το προτιμούσαν …καυτό! Θα ήθελαν μια καθαρή χούντα, όπως ποθούν και οι δεξιοί σύμμαχοι της σοσιαλδημοκρατικής μας κυβέρνησης.

Ακριβώς πριν εννέα μήνες αναθερμάνθηκε το ειδύλλιο μεταξύ των Ελλήνων και του ΠΑΣΟΚ. Τα παθήματα του παρελθόντος δεν εμπόδισαν τους συμπολίτες μας να πέσουν, για μία ακόμη φορά, στην αγκαλιά του παλιού αγαπημένου φαφλατά καρδιοκατακτητή, που επί είκοσι χρόνια ξεκοκάλιζε συστηματικά την προίκα τους. Και να πείς ότι δεν ήξεραν. Ήξεραν, αλλά δεν πίστευαν ότι θα την ξαναπατήσουν. Νόμιζαν ότι το ΠΑΣΟΚ είχε αλλάξει. Η πολλά υποσχόμενη σχέση, το γεμάτο ελπίδες νέο ξεκίνημα του Οκτωβρίου 2009, από τις πρώτες ημέρες μετατράπηκε από σχέση εμπιστοσύνης, σε μαστροπεία. Οι νταβατζήδες ξανάπιασαν δουλειά. Ασελγούν καθημερινά στο σώμα της πολύπαθης πατρίδας και βιάζουν κατ’ εξακολούθηση την βούληση των Ελλήνων. Από το γνωστό «λεφτά υπάρχουν» καταλήξαμε σε όργιο κλοπής των χρημάτων του λαού με την μορφή της φορολογικής πειρατείας. Για να συμπληρωθεί μάλιστα το σκηνικό, έχουμε τον τελευταίο καιρό και εκβιασμούς που αρμόζουν μόνον σε επαγγελματίες προαγωγούς. Καθίστε φρόνιμα γιατί οι ξένοι δεν θα μας δώσουν την δόση μας. Αν θέλετε εκλογές, ξεχάστε τα λεφτά. Σε αυτά τα θλιβερά γεγονότα αν προσθέσουμε την εισβολή των αλλοδαπών στην χώρα και την αναπόφευκτη αλλοίωση του κοινωνικού, πολιτισμικού και πολιτικού ιστού, τότε οι εννιά μήνες διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, είναι μια θλιβερή επέτειος. Όμως σε κάθε επέτειο συνηθίζεται να δίνουμε μια ευχή. Η δικιά μου θα είναι ειλικρινής και ολόθερμη : καλά ξεμπερδέματα αγαπητοί συμπολίτες.

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/2010/07/blog-post_9285.html#ixzz0siUgcJMz

Η Ελλάδα προσέφυγε στον μηχανισμό στήριξης κατόπιν πολιτικής απόφασης της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, που επωμίζεται και την τεράστια ιστορική ευθύνη για την κοινωνική οπισθοδρόμηση που φέρνει η προσφυγή, όπως και για την πρωτοφανή στα μεταπολεμικά χρονικά αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων που περιλαμβάνεται στο μνημόνιο.

Η Ελλάδα μπορεί να είναι η μοναδική μέχρι στιγμής χώρα που προσέφυγε, αλλά πολλές ακόμη χώρες αντιμετωπίζουν οξύτατα προβλήματα και το ενδεχόμενο προσφυγής τους θεωρείται πιθανό – παρά τις επίσημες διαψεύσεις. Αναφέρομαι ειδικότερα στην Ισπανία. Πρόβλημα έχει επίσης η Πορτογαλία, η Γαλλία, η Αγγλία, η Ιταλία κι άλλες χώρες, όπως βεβαιώνουν τα υψηλά τους χρέη και ελλείμματα και τα υψηλά επιτόκια που πληρώνουν για να δανειστούν.

Ήταν αναπόφευκτη αυτή η προσφυγή;

Όχι βέβαια! Η κυβέρνηση μπορούσε να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό – κάτι που δεν έκανε για να μην πληγούν οι τράπεζες. Μπορούσε να απευθυνθεί σε άλλα οικονομικά κέντρα, όπως η Ρωσία, οι αραβικές χώρες και πολύ περισσότερο η Κίνα που καλύπτει τις δανειακές ανάγκες και της ίδιας της Αμερικής.

Μπορούσε να είχε απορροφήσει τη ρευστότητα που είχε προσφερθεί σε εκδόσεις ομολόγων στην αρχή του έτους, όταν ήδη είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται τα σύννεφα πάνω από την Ελλάδα κι οι εκδόσεις στις οποίες είχε προχωρήσει το ελληνικό δημόσιο ήταν επιτυχείς κι είχαν υπερκαλυφθεί.

Μπορούσε τέλος να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να μας δανείσει με ευνοϊκούς όρους, τους ίδιους δηλαδή όρους με τους οποίους δανείζει τις εμπορικές τράπεζες, παραβιάζοντας το Σύμφωνο Σταθερότητας. Κάτι που έκανε στη συνέχεια η ΕΚΤ, όταν με την απόφαση της 9ης Μαΐου, ξεκίνησε να αγοράζει ομόλογα των κρατών μελών της ευρωζώνης.

Θεωρείτε πιθανό το ενδεχόμενο πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας και τι συνέπειες θα είχε μια τέτοια εξέλιξη για την πλειοψηφία των πολιτών της χώρας;

Το ενδεχόμενο πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας τίθεται όλο και πιο έντονα από τις ίδιες τις οικονομικές ελίτ που επέβαλλαν την προσφυγή στο ΔΝΤ. Κυρίως όμως η πτώχευση θεωρείται θέμα χρόνου στην περίπτωση που εφαρμοστεί το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (με λαμπρή εξαίρεση τρεις βουλευτές που φάνηκαν να τιμούν την ψήφο του ελληνικού λαού), το ΛΑΟΣ και η Ντόρα Μπακογιάννη.