ΠΟΛΥ ΨΕΜΑ...

Με στόχο να κάμψει τις αντιδράσεις στην κοινωνία αλλά και στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, λίγο πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία επί της αρχής που νομοσχεδίου για το νέο ασφαλιστικό σύστημα που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί το απόγευμα, ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος ανέλαβε χθες στη Βουλή την πολιτική δέσμευση ότι «αν η χώρα καταφέρει να ορθοποδήσει και να ξαναβρεί τον δρόμο της αξιοπιστίας, τότε θα έχουμε τη δυνατότητα να άρουμε τις αδικίες», τις οποίες απέδωσε στο μνημόνιο.

Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό που κάνει η κυβέρνηση είναι χειρότερο από εκείνο που πράττουν χούντες....
Περιστέλλει την λαϊκή κυριαρχία άδηλα και αυτό το ονομάζει περιστολή της εθνικής κυριαρχίας στη συγκυρία εξαιτίας της κατάστασης ανάγκης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Αυτή είναι η έννοια του Μνημονίου. Το θέμα δεν είναι ασφαλώς αν η κυβερνητική πλειοψηφία στη βουλή έχει αυτό το δικαίωμα – προφανώς δεν το έχει στο πλαίσιο του Σ. – αλλά αν ο λαός νομιμοποιεί αυτή την πρακτική που ουσιαστικά καθιστά ολόκληρο το πολιτειακό οικοδόμημα της Ελλάδας χάρτινο πύργο δίχως σοβαρή βάση για την άσκηση των εξουσιών.
Αν το νομιμοποιεί σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός έχει ξεπεράσει κάτι …αναχρονιστικές λεπτομέρειες σαν το Σύνταγμα και ότι είναι έτοιμος να αποδεχτεί οποιαδήποτε μορφή αυταρχισμού αρκεί να μην χάσει και τον ένατο μισθό που του απέμεινε ( αυτό του απέμεινε αν κάνεις σωστό λογαριασμό)! Η κυβέρνηση αυτή την ώρα κυβερνά «ημι-επαναστατικώ δικαίω». Αυτή ήταν φαίνεται η αλλαγή που είχε στο μυαλό του ο Γιώργος. Τελικά, μοιάζει εκείνη τη μέρα που συναντήθηκαν για την παράδοση-παραλαβή Καραμανλής-Παπανδρέου, ο δεύτερος να δεσμεύτηκε να πραγματοποιήσει αυτό που φαιδρά επαγγέλθηκε ο πρώτος: την επανίδρυση του κράτους σε μια άλλη αυταρχική βάση, όπου το Σύνταγμα θα καταστεί ο πολιτικός φερετζές μιας ολιγαρχικής εξουσίας νεο-αποικιακού τύπου. Αν είναι έτσι κάντε το τουλάχιστον ολοκληρωμένα. Καταργήστε το Σύνταγμα, δεν χρειάζεται! Πολιτική νομιμοποίηση θα σας προσφέρουν αποκλειστικά οι δημοσκοπήσεις. Αν δεν φτάνει αυτό δημιουργείστε και κανένα διαδικτυακό τόπο να υποβάλλουμε μαζί με προτάσεις και αιτήσεις υποψηφιότητας - για να κατασκευάζετε αποκλειστικά στατιστικές βάσεις - και την ψήφο μας προς «διαβούλευση»! Γιατί να τρέχουμε στις κάλπες, σε διαδηλώσεις και άλλα …αναχρονιστικά; Καταργήστε τη δημοκρατία αν θέλετε, μη βάζετε όμως φερετζέ στη χούντα που με επιμέλεια δομείτε! Μην παραπλανάτε τόσο τον λαό. Δεν χρειάζεται! Όσοι έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες θα αντιδράσουν έτσι ή αλλιώς, όσοι δεν έχουν θα το προτιμούσαν …καυτό! Θα ήθελαν μια καθαρή χούντα, όπως ποθούν και οι δεξιοί σύμμαχοι της σοσιαλδημοκρατικής μας κυβέρνησης.

Ακριβώς πριν εννέα μήνες αναθερμάνθηκε το ειδύλλιο μεταξύ των Ελλήνων και του ΠΑΣΟΚ. Τα παθήματα του παρελθόντος δεν εμπόδισαν τους συμπολίτες μας να πέσουν, για μία ακόμη φορά, στην αγκαλιά του παλιού αγαπημένου φαφλατά καρδιοκατακτητή, που επί είκοσι χρόνια ξεκοκάλιζε συστηματικά την προίκα τους. Και να πείς ότι δεν ήξεραν. Ήξεραν, αλλά δεν πίστευαν ότι θα την ξαναπατήσουν. Νόμιζαν ότι το ΠΑΣΟΚ είχε αλλάξει. Η πολλά υποσχόμενη σχέση, το γεμάτο ελπίδες νέο ξεκίνημα του Οκτωβρίου 2009, από τις πρώτες ημέρες μετατράπηκε από σχέση εμπιστοσύνης, σε μαστροπεία. Οι νταβατζήδες ξανάπιασαν δουλειά. Ασελγούν καθημερινά στο σώμα της πολύπαθης πατρίδας και βιάζουν κατ’ εξακολούθηση την βούληση των Ελλήνων. Από το γνωστό «λεφτά υπάρχουν» καταλήξαμε σε όργιο κλοπής των χρημάτων του λαού με την μορφή της φορολογικής πειρατείας. Για να συμπληρωθεί μάλιστα το σκηνικό, έχουμε τον τελευταίο καιρό και εκβιασμούς που αρμόζουν μόνον σε επαγγελματίες προαγωγούς. Καθίστε φρόνιμα γιατί οι ξένοι δεν θα μας δώσουν την δόση μας. Αν θέλετε εκλογές, ξεχάστε τα λεφτά. Σε αυτά τα θλιβερά γεγονότα αν προσθέσουμε την εισβολή των αλλοδαπών στην χώρα και την αναπόφευκτη αλλοίωση του κοινωνικού, πολιτισμικού και πολιτικού ιστού, τότε οι εννιά μήνες διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ, είναι μια θλιβερή επέτειος. Όμως σε κάθε επέτειο συνηθίζεται να δίνουμε μια ευχή. Η δικιά μου θα είναι ειλικρινής και ολόθερμη : καλά ξεμπερδέματα αγαπητοί συμπολίτες.

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/2010/07/blog-post_9285.html#ixzz0siUgcJMz

Η Ελλάδα προσέφυγε στον μηχανισμό στήριξης κατόπιν πολιτικής απόφασης της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, που επωμίζεται και την τεράστια ιστορική ευθύνη για την κοινωνική οπισθοδρόμηση που φέρνει η προσφυγή, όπως και για την πρωτοφανή στα μεταπολεμικά χρονικά αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων που περιλαμβάνεται στο μνημόνιο.

Η Ελλάδα μπορεί να είναι η μοναδική μέχρι στιγμής χώρα που προσέφυγε, αλλά πολλές ακόμη χώρες αντιμετωπίζουν οξύτατα προβλήματα και το ενδεχόμενο προσφυγής τους θεωρείται πιθανό – παρά τις επίσημες διαψεύσεις. Αναφέρομαι ειδικότερα στην Ισπανία. Πρόβλημα έχει επίσης η Πορτογαλία, η Γαλλία, η Αγγλία, η Ιταλία κι άλλες χώρες, όπως βεβαιώνουν τα υψηλά τους χρέη και ελλείμματα και τα υψηλά επιτόκια που πληρώνουν για να δανειστούν.

Ήταν αναπόφευκτη αυτή η προσφυγή;

Όχι βέβαια! Η κυβέρνηση μπορούσε να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό – κάτι που δεν έκανε για να μην πληγούν οι τράπεζες. Μπορούσε να απευθυνθεί σε άλλα οικονομικά κέντρα, όπως η Ρωσία, οι αραβικές χώρες και πολύ περισσότερο η Κίνα που καλύπτει τις δανειακές ανάγκες και της ίδιας της Αμερικής.

Μπορούσε να είχε απορροφήσει τη ρευστότητα που είχε προσφερθεί σε εκδόσεις ομολόγων στην αρχή του έτους, όταν ήδη είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται τα σύννεφα πάνω από την Ελλάδα κι οι εκδόσεις στις οποίες είχε προχωρήσει το ελληνικό δημόσιο ήταν επιτυχείς κι είχαν υπερκαλυφθεί.

Μπορούσε τέλος να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να μας δανείσει με ευνοϊκούς όρους, τους ίδιους δηλαδή όρους με τους οποίους δανείζει τις εμπορικές τράπεζες, παραβιάζοντας το Σύμφωνο Σταθερότητας. Κάτι που έκανε στη συνέχεια η ΕΚΤ, όταν με την απόφαση της 9ης Μαΐου, ξεκίνησε να αγοράζει ομόλογα των κρατών μελών της ευρωζώνης.

Θεωρείτε πιθανό το ενδεχόμενο πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας και τι συνέπειες θα είχε μια τέτοια εξέλιξη για την πλειοψηφία των πολιτών της χώρας;

Το ενδεχόμενο πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας τίθεται όλο και πιο έντονα από τις ίδιες τις οικονομικές ελίτ που επέβαλλαν την προσφυγή στο ΔΝΤ. Κυρίως όμως η πτώχευση θεωρείται θέμα χρόνου στην περίπτωση που εφαρμοστεί το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (με λαμπρή εξαίρεση τρεις βουλευτές που φάνηκαν να τιμούν την ψήφο του ελληνικού λαού), το ΛΑΟΣ και η Ντόρα Μπακογιάννη.

Κάθε φορά που το οικονομικό σύστημα είχε τα ζόρια του η σοσιαλδημοκρατική συνιστώσα του αναλάμβανε τη βρώμικη δουλειά: Να πείσει τον κόσμο για την αναγκαιότητα των μέτρων, να του υποσχεθεί καλύτερες μέρες, να τον υπνωτίσει με το φως στο βάθος του τούνελ. Μια τέτοια συνηθισμένη δουλειά πίστεψε, αφελώς, ότι αναλαμβάνει και η σημερινή κυβέρνηση. Προφανώς έκανε λάθος. Οι απαιτήσεις για τη σημερινή διαχείριση της κοινωνικής οικονομικής πολιτικής κατάστασης της χώρας ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια και τις αντοχές ακόμη και του πιο ευέλικτου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ...

Το ΠΑΣΟΚ όπως κανείς δεν ξεχνά ήρθε στην εξουσία υποσχόμενο ήπιες πολιτικές αντιμετώπισης της κρίσης, αυξήσεις στα όρια του πληθωρισμού και (πράσινη) ανάπτυξη. Αντί αυτών των υποσχέσεων νομοθετεί με υπερβάλλοντα κάποιες φορές ζήλο τις εντολές του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων εκπροσώπων του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού κατεστημένου. Ήδη το ΠΑΣΟΚ έχει εκχωρήσει στους υπαλλήλους του ΔΝΤ και της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας βασικούς τομείς της διακυβέρνησης της χώρας. Ολοι πια γνωρίζουν-- πολλοί περισσότεροι απ όσους κατέβηκαν στους δρόμους και τις κινητοποιήσεις -- ότι δεν ξοδεύεται ευρώ για την υγεία, την παιδεία, χωρίς την υπογραφή κάποιου εξειδικευμένου στελέχους της επιτροπείας. Ολοένα και περισσότεροι πολίτες της χώρας συνειδητοποιούν ότι αυτοί που εξέλεξαν για κυβέρνηση, κυβερνούνται από άλλες «υπέρτερες» αρχές.

Το πολιτικό πρόβλημα που έχει ανακύψει είναι προφανές και δε θα αργήσει να εκδηλωθεί: Το λογαριασμό για τα δεινά που την περιμένουν η ελληνική κοινωνία δε θα τον ζητήσει από το ΔΝΤ, αλλά από την κυβέρνηση που την εξαπάτησε...


Διαβάστε περισσότερα: http://politikiprotasi.blogspot.com/2010/06/blog-post_811.html#ixzz0sLZzSk1a

Η πιο σοβαρή κουβέντα του πρωθυπουργού είναι ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πειραματόζωο. Απέφυγε επιμελώς, όμως, να μιλήσει και για το είδος του συντελούμενου πειράματος και για τον δικό του ρόλο. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ευθύνεται για τη δημοσιονομική βόμβα που κληρονόμησε, αλλά έχει καταλυτικές ευθύνες για τον τρόπο που τη διαχειρίσθηκε, προκαλώντας την έκρηξή της με τις γνωστές συνέπειες.
Λογικά, η κρίση έπρεπε να λειτουργήσει σαν καταλύτης για την αντικατάσταση του ανορθολογικού, κλεπτοκρατικού και σπάταλου μοντέλου ανάπτυξης από ένα υγιές και παραγωγικό. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιείται ως ευκαιρία για τον βίαιο μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας - κοινωνίας, σύμφωνα με....
τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες. Το Μνημόνιο περιέχει επιβεβλημένες διατάξεις, αλλά συνολικά λειτουργεί σαν προκρούστια κλίνη. Γι’ αυτό και εγκλωβίζει την οικονομία σε ανατροφοδοτούμενη ύφεση. Ακόμα κι αν η αποδοχή του συγκεκριμένου Μνημονίου ήταν ο μόνος τρόπος για να κρατήσει η Ελλάδα το κεφάλι έξω από το νερό, δεν συνεπάγεται ότι το Μνημόνιο συνιστά πράγματι αποτελεσματική θεραπεία.
Τα «αιματηρά» μέτρα δεν είναι καθαρτήριο. Το πραγματικό δίλημμα είναι παραγωγικά ή αντιπαραγωγικά μέτρα και όχι σκληρότερα ή ηπιότερα. Η ανάταξη της οικονομίας απαιτεί δέσμες στοχευμένων εξυγιαντικών και αναπτυξιακών παρεμβάσεων. Η Ελλάδα έχει περιέλθει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Για να υπάρξει διέξοδος χρειάζονται νέα πολιτικά εργαλεία, νέες ευφάνταστες προσεγγίσεις και αποτελεσματικές πρακτικές. Εξυπνες και ρεαλιστικές προτάσεις παραμένουν στα συρτάρια. Η κρίση διευκολύνει την εφαρμογή τους. Λειτουργεί σαν καταλύτης, αλλάζοντας συμπεριφορές και νοοτροπίες στο επίπεδο της κοινωνίας. Καθιστά εφικτό ό,τι μέχρι πρότινος ήταν σχεδόν ανέφικτο.
Αντί, όμως, η κυβέρνηση Παπανδρέου να εφαρμόζει παραλλήλως ένα τέτοιο δικό της πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο του Μνημονίου. Ο λόγος είναι ότι έχει βολευθεί πολιτικά με τη συνταγή του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης. Λειτουργώντας ως εντολοδόχος της «τρόικας», κρύβει την ανικανότητά της να αντιμετωπίσει δραστικά την κρίση. Το ελληνικό πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό και δευτερευόντως οικονομικό. Με κυβέρνηση που θυμίζει κάτι μεταξύ «παιδικής χαράς» και «μαθητευόμενων μάγων», η περιορισμένη, αλλά υπαρκτή δυνατότητα να αποφύγουμε τον γκρεμό τείνει να ακυρωθεί.

Η μόνη ορθή ενέργεια που έκανε ποτέ η Νέα Δημοκρατία, ήταν η σοφή απόφαση του Κ. Καραμανλή να παραδώσει στον Γ. Παπανδρέου για να διαλύσει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε ο πατέρας του τελευταίου και όλοι αυτοί που τον ακολούθησαν και αποτέλεσαν το μόρφωμα που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία, στο λιγοστό χρονικό διάστημα που κλήθηκε να κυβερνήσει, απλά διαχειρίστηκε αυτό το μοντέλο και δεν τόλμησε να το αγγίξει.
Κανείς δεν θα μπορούσε να διαλύσει με ασφάλεια και χωρίς αντιδράσεις αυτό το κοινωνικό έκτρωμα που βιώσαμε και βιώνουμε. Το κοινωνικό έκτρωμα μέσα στο οποίο πορευτήκαμε «λάθρα βιώσαντες», από τον ίδιο το δημιουργό του,.....
το ΠΑΣΟΚ και τον γιό του ιδρυτή του.
Από πού να αρχίσουμε. Να αρχίσουμε από το Σύνταγμα, με την αναθεώρηση του οποίου ο Α. Παπανδρέου, μετέτρεψε το πολίτευμα της χώρας από ολιγαρχικό σε μοναρχικό; Να προχωρήσουμε στους ψηφισθέντες νόμους, που αποτέλεσαν οι πιο πολλοί παράθυρα τακτοποίησης συμφερόντων. Να πάμε στη Δικαιοσύνη στην οποία βασιλεύει η αρνησιδικία και η οποία υπάρχει μόνο κατά τίτλο και αποτελεί φόβητρο μόνο για τους απλούς και οικονομικά ασθενείς πολίτες, ενώ δεν ακουμπά καθόλου πολιτικούς και οικονομικά ισχυρούς. Να πάμε στο οικονομικό και ασφαλιστικό μοντέλο που στηρίχθηκε στον δανειοδοτούμενο κρατισμό. Ένα γιγάντιο κράτος με δανεικά. Και τελικά να καταλήξουμε στις σοσιαλιστικού τύπου συντεχνίες που είχαν μόνο απαιτήσεις, χωρίς να ενδιαφέρονται για το ποιος θα φέρει το οικονομικό βάρος των απαιτήσεών τους;
Επομένως: Δημοκρατία δεν έχουμε, Δικαιοσύνη δεν έχουμε, κοινωνική ασφάλιση δεν έχουμε, οικονομικές υποδομές και ανάπτυξη δεν έχουμε, πνεύμα εργασίας και παραγωγής δεν έχουμε.
Αυτό το κοινωνικό έκτρωμα πρέπει να διαλυθεί και να αντικατασταθεί, (δηλαδή να μετασχηματιστεί) με κάτι άλλο που θα βασίζεται στον πλούτο που θα παράγει η ίδια η κοινωνία και όχι στα δανεικά των άλλων.
Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν διαλύει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε το ίδιο, αλλά φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ανατεθεί στο ίδιο να φτιάξει το καινούργιο. Γιατί αυτή τη διάλυση που κάνει τώρα το ΠΑΣΟΚ δεν την κάνει επειδή είδε την αλήθεια, ούτε με κάποια νέα φιλελεύθερη αναπτυξιακή ιδεολογία, αλλά την κάνει εξαναγκαζόμενο, από τα συμφέροντα των νταβατζήδων τοκογλύφων που το στηρίζουν και που θέλουν να πάρουν πίσω τα χρήματά τους, προσδοκώντας να παραμείνει στην εξουσία για να πάμε σε νέα δανεικά και μια από τα ίδια μετά την